Άφραγκη στο ταξί

Δημοσιεύθηκε από Anatoli16
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 2.08 (12 Votes)

Ήταν αρχές Ιουλίου και συμφωνήσαμε με μια αρκετά μεγάλη παρέα παλιών συμμαθητών να βγούμε για φαγητό.

Ήταν αρχές Ιουλίου και συμφωνήσαμε με μια αρκετά μεγάλη παρέα παλιών συμμαθητών να βγούμε για φαγητό. Στο εστιατόριο περάσαμε πολύ όμορφα, θυμηθήκαμε ξανά τα μαθητικά χρόνια και φυσικά τα αξέχαστα ξενύχτια που είχαμε κάνει ως έφηβοι. Έτσι, αποφασίσαμε να τα επαναλάβουμε σε ένα τοπικό μπαράκι.

Φτάσαμε εκεί κατά τη 1 και ξεκινήσαμε ήρεμα με λίγες μπύρες και πολύ ξεφάντωμα και χορό. Οι άντρες τις παρέας αργότερα πήραν τρία μπουκάλια βότκα και εγώ φυσικά δεν ήθελα πολύ για να αρχίσω να τα κοπανάω. Η βραδιά συνεχίστηκε με πολύ ποτό, χορό και γέλιο μέχρι που έφτασε η ώρα να φύγουμε.

Είχα ξοδέψει ένα τεράστιο ποσό στα ποτά δίχως να με απασχολεί ιδιαιτέρως αφού οδηγούσα και έτσι δε θα χρειαζόταν να πάρω ταξί. Γύρω στις 6 φεύγοντας από το μαγαζί και πηγαίνοντας προς το αμάξι καταλαβαίνω πως δεν είμαι σε θέση να οδηγήσω και έτσι για το καλό μου αποφασίζω να πάρω ταξί και μπαίνω στο πρώτο που βρίσκω μπροστά μου.

Ανοίγοντας το πορτοφόλι μου για να δω τι λεφτά έχω συνειδητοποιώ ότι δε μου βρίσκεται ούτε 1€. Πανικοβλήθηκα και το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ήταν να πληρώσω φυσικά σε είδος. Παρατήρησα τον ταξιτζή. Ήταν γύρω στο 1.80 Μελαχρινός με πολύ σκουρόχρωμο δέρμα , περίπου 45 χρόνων.

- Πως σε λένε;

- Φώτη. Εσένα;

- Ανατολή. Τόσα χρόνια παίρνω ταξί και ποτέ δε σε έχω πετύχει. Βασικά δεν έχω πετύχει τόσο σέξι ταξιτζή.

- Βρίσκεις;

Μου λέει και μου ρίχνεις ένα βλέμμα φωτιά. Δεν χάνω χρόνο και λύνω το πάνω μέρος του φορέματος που έδενε στον λαιμό. Αμέσως γύρισε και είδε το στήθος μου.

- Κρίμα που δε σε είχα συναντήσει πιο πριν μικρή.

Μου είπε και με το ένα χέρι μου χάιδεψε την ρώγα. Ακούμπησα με την πλάτη την πόρτα σήκωσα το φόρεμα, παραμέρισα το άσπρο στρινγκάκι μου και του έδειξα το μουνάκι μου.

- Αυτό θέλει χάιδεμα…

του είπα και άρχισα να το παίζω και να βάζω δύο δάχτυλα μέσα του. Αυτός κοιτούσε μια εμένα και μια το δρόμο.

- Μωρή καύλα θα τρακάρω με τη μουνάρα σου.

- Σταμάτα…

φώναξα και αμέσως έστριψε το αμάξι σε ένα απόμερο δρόμο. Βγήκε έξω και ήρθε στη μεριά μου. Άνοιξε την πόρτα και με τράβηξε έξω. Με πέταξε ανάσκελα στα πίσω καθίσματα. Άνοιξε τα πόδια μου και έχωσε τη μούρη του μέσα στο μουνάκι μου. Μου έγλειφε την κλειτορίδα ενώ μου έβαζε δάχτυλο. Εγώ τσίριζα από την καύλα και ήμουν έτοιμη να χύσω. Μετά μου γαμούσε το μουνάκι με τη γλώσσα του και εκεί είναι που τελείωσα και ο Φώτης ήπιε όλα τα υγρά μου.

Με τράβηξε έξω και με πέταξε στα γόνατα. Έβγαλε έξω την ψωλάρα του. Ήταν κανονική γύρω στα 18 εκατοστά αλλά πολύ χοντρή και γεμάτη φλέβες. Με έπιασε από τα μαλλιά και τον έχωσε στο στόμα μου. Ίσα-ίσα χωρούσε. Άρχισε να μου γαμάει το στόμα σα να ήταν το μουνί μου. Με πρόσταζε να τον κοιτάω στα μάτια και με έφτυνε.

Με σήκωσε και με έστησε όρθια να στηρίζομαι στην πόρτα του αυτοκινήτου. Τον έτριψε λίγο μπρος-πισω και τον βύθισε στο μουνί μου. Νόμιζα θα με έσκιζε στα δύο με αυτό το πράγμα. Άρχισε να κουνιέται μέσα έξω δυνατά και εγώ έσπαγα τη μεσούλα μου για να μπει ακόμα πιο μέσα. Με άρπαξε από τα μαλλιά και με έβαλε στα τέσσερα μέσα στο αμάξι και αυτός όρθιος έξω με έσκιζε.

- Τι κωλάρα είναι αυτή που έχεις μωρή καύλα;

- Έλα σκισ' το μου, μην το λυπάσαι για σένα στάζει.

Συνέχισε να με γαμάει και να χτυπάει δυνατά τον κώλο μου. Ξαφνικά με γυρίζει ανάσκελα και έρχεται από πάνω μου. Βάζει τα πόδια μου στους ώμους του και τον καρφώνει τόσο βαθιά μέσα μου που τον νιώθω στην κοιλιά μου. Φωνάζω τόσο δυνατά από την καύλα που οι φωνές μου γεμίζουν το έρημο σοκάκι. Αυτός καυλώνει ακόμα περισσότερο και επιταχύνει.

- Αχ μωρό μου χύνω. Χύνει για σένα η μουνάρα μου.

Με το που τελείωσα την φράση μου αρχίζω να τινάζομαι και να χύνω πιτσιλώντας τον ολόκληρο. Τραβιέται γρήγορα από μέσα μου και με σέρνει έξω. Δεν προλαβαίνει να τον βάλει στο στόμα μου και χύνει στο πρόσωπο μου κάνοντας με χάλια.

Συμμαζεύτηκα λίγο και συνεχίσαμε σιωπηλοί τη διαδρομή μας. Φτάνοντας σπίτι μου τον ρώτησα τι του οφείλω.

- Τον κώλο σου την επόμενη φορά…

ήταν η απάντηση του. Μου έριξε ένα χούφτωμα όπως σηκωνόμουν από το κάθισμα και με όσες δυνάμεις είχα σύρθηκα μέχρι το σπίτι.

Το Φώτη δεν τον ξαναπέτυχα από τότε, αλλά μικρό είναι το νησί... που θα μου πάει;




Copyright protected OW ref: 166070