Με τη δύναμη της αγάπης (3ο μέρος)

1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 3.78 (9 Votes)

Προηγούμενο μέρος: Με τη δύναμη της αγάπης (3ο μέρος)

Έφυγα από την αίθουσα. Ο Θανάσης λιπόθυμος σχεδόν. Η Χριστίνα τον σήκωσε και τον έβαλε στο διπλό κρεβάτι. Η τουαλέτα ήταν στο τέλος του διαδρόμου. Η Χριστίνα ζήτησε να πάει. Άργησε και κατέβηκα κι εγώ. Είχε καθίσει στη λεκάνη κι έκλαιγε.

- Έλα τέλος χρόνου της φώναξα.

Σηκώθηκε και πήγε ξανά αμίλητη στην αίθουσα. Ο Θανάσης συνερχότανε. Πήγε κι αυτός στην τουαλέτα.

- Ακούστε παλικάρια. Μπορείτε να κοιμηθείτε σε ξεχωριστά κρεβατάκια ή και στο διπλό. Στο διπλό μάλιστα έχει στο συρτάρι ακόμα και λιπαντικό…

και λέγοντας αυτά άρχισα να παίζω το βίντεο που τους τράβηξαν οι κάμερες, ενώ στον άλλο προβολέα έπαιζαν εναλλάξ διαφάνειες με τις οικογένειες. Αυτό συνεχίστηκε μέχρι τις τρεις το πρωί, οπότε ξαφνικά τα έσβησα όλα. Κλείδωσα τις πόρτες και την άραξα στο κοντρόλ να κοιμηθώ. Η Χριστίνα κοιμήθηκε στο μονό. Ενώ ο Θανάσης στο διπλό διαγώνια μια και από το ξύλο δεν είχε και περισσότερα κουράγια.

Ξημέρωσε. Τους καλημέρισα φέρνοντάς τους δυο φλιτζάνια καφέ. Έφυγα σαν καμαριέρα. Δε μπορούσαν να βγάλουν συμπέρασμα. Τέλεια. με δισταγμό ήπιαν τον καφέ.

- Λοιπόν παιδιά την χθεσινή νύχτα τα σκέφτηκα όλα. Θα φύγει ένας ζωντανός. Αν φύγει ο Θανάσης θα πρέπει να δέσει τη Χριστίνα και να της κόψει την κλειτορίδα. Θα πεθάνει μέσα σε λίγα λεπτά. Αν φύγει η Χριστίνα θα πρέπει να σου κόψει την πούτσα και τα αρχίδια. Λοιπόν πώς σας φαίνεται; Εσύ Θανάση μου θα γυρίσεις στη γυναίκα σου και δεν θα πεις τίποτα γιατί θα έχεις σκοτώσει τη Χριστίνα. Και το ίδιο και η Χριστίνα θα γυρίσει και θα μεγαλώσει το παιδί μας αφού χωρίσουμε λόγω ασυμφωνίας χαρακτήρων βέβαια, αλλά δε θα μπορεί να πει κι αυτή τίποτα εναντίον μου αφού αυτή θα το έχει κάνει.

Με κοίταζαν με το στόμα ανοιχτό.

- Τι λες Νίκο; Αυτά δεν είναι φυσιολογικά πράγματα.

- Πέρνα μέσα στο δωμάτιο… της λέω.

Μπήκε άρχισε να κλαίει. Να με παρακαλάει.

- Αν το κάνεις αυτό για μένα σώζεις το γάμο μας.

- Γιατί δεν το κάνεις εσύ σ’ αυτόν; Στο κάτω-κάτω ξέρεις ότι με εξεβίαζε.

- Μετά όμως το συνήθισες Χριστίνα και ήταν μέρος της στρατηγικής σου.

- Κούνησε το κεφάλι καταφατικά ενώ τα δάκρυα δε σταμάτησαν να τρέχουν από τα μάτια της.

Έφυγε και φώναξα τον Θανάση. Ήρθε φοβισμένος. Ήμουν σίγουρος ότι φοβόταν πιο πολύ από τη Χριστίνα. Η Χριστίνα έβλεπε στα μάτια μου ότι παρόλο το μίσος και το θυμό την αγαπούσα ακόμα. Και η αλήθεια ήταν αυτή.

- Λοιπόν Θανάση τι λες για την πρόταση;

- Και που ξέρω εγώ αν θα κρατήσεις το λόγο σου;

Τον χαστούκισα.

- Κοίτα να δεις εγώ δεν είμαι σαν και του λόγου σου. Τα τιμάω τα παντελόνια. Από τη μια θα σε έχω στο χέρι από την άλλη θα ξεφορτωθώ μια πουτάνα.

- Εντάξει μου λέει.

- Κάτω από το διπλό κρεβάτι έχει σχοινιά. Θα τη δέσεις στο μικρό κρεβάτι και θα την ξεβρακώσεις.

Εξήγησα τι να κάνει. Μπήκε στην αίθουσα. Κάθισε κάνοντας το λυπημένο προκειμένου να χαλαρώσει η Χριστίνα.

- Κοίτα της λέει πρέπει να φύγει κάποιος με κάποιο τρόπο να ζητήσει βοήθεια.

Σκύβει αρπάζει τα σχοινιά κι αρχίζει να σέρνει τη Χριστίνα. Η Χριστίνα φώναζε σε βοήθεια εμένα. Τον άφησα να τη δέσει τα χέρια στο κρεβάτι. Έπειτα της έδεσε τα πόδια. Τη γύμνωσε σηκώθηκε κοίταξε προς το κοντρόλ.

- Έτοιμος… μου λέει.

Σβήνω το φως Η Χριστίνα άρχισε να σπαρταράει από το τρόμο της. Άρχισε να τον βρίζει.

- Μπάσταρδε μου κατέστρεψες την οικογένεια. Και τώρα να πεθάνω έτσι από τα ίδια σου τα χέρια. Δεν έχεις ίχνος ανθρωπιάς τομάρι…

και άλλα πολλά. Μπήκα και έλυσα τη Χριστίνα την πήρα στο δωμάτιο. Την ηρέμησα.

- Πιστεύεις ότι θα επέτρεπα το μπάσταρδο να σου κάνει κακό ρε Χριστίνα; Μέσα μου νιώθω θυμό αλλά και αγάπη ταυτόχρονα. Κοίτα… είδες πόσο ρηχός είναι. Εύκολα θα σου έκανε τέτοιο κακό. Για την πάρτη του μόνο. Δε θα σας σκοτώσω. Δεν είχα τέτοιο σκοπό. Αλλά αυτός πρέπει να πληρώσει. Δε θα φύγει άντρας από εδώ μέσα.

- Όχι Νίκο μην τον ευνουχίσεις! Θα πεθάνει! Θα πας φυλακή. Αν θέλεις να το κάνω εγώ δε μπορώ.

- Όχι Χριστίνα Πήγαινε στο άλλο δωμάτιο που είναι πιο μεγάλο. Θα έρθω σε λίγο.

Σε λίγο χτύπησε το κινητό μου. Ήταν ο Πακιστανός έφτασε με πέντε φίλους του. Τους πήρα στο μικρό δωμάτιο. Τους είπα πως πρέπει να βιάσουν έναν που είναι μέσα εκεί. Η αμοιβή τους 2400 € για όλη τη δουλειά. Πήγα στο κοντρόλ. Άναψα φώτα. Σε λίγο μπήκαν οι πακιστανοί. Ο Θανάσης σάστισε. Τον αρπάξανε και του έσκισαν τα ρούχα. Τον έβαλαν κάτω. Τρεις τον κρατούσαν κι οι άλλοι τον γαμούσαν εναλλάξ. Όταν έχυσαν όλοι ο Θανάσης έκλαιγε. Οι Πακιστανοί κάθονταν στα μικρά κρεβάτια. Μπήκα μέσα κρατώντας μια φορητή κάμερα.

- Θα γυρίσεις τσόντα του λέω.

- Αυτό ποτέ! Προτιμώ να πεθάνω. Αυτός έκλαιγε και με εκλιπαρούσε.

Τότε έβγαλα ένα γυριστό σουγιά.

- Θα σου τα κόψω.

Στη θέα και μόνο σάστισε. Τον άφησα και το σκεφτόταν.

- Αφού τον έφαγες που τον έφαγες, γιατί να μη γλιτώσεις το τομάρι σου;

Έκλαιγε σα μικρό παιδί. Κοίτα του λέω δε θα φάω και το σαββατοκύριακο μαζί σου. Στο τέλος ο ένας πακιστανός του έφερε ένα τσιγαριλίκι. Το έκανε και μαστούρωσε. Δεν είχε άλλη επιλογή. Τον πήραν μαστουρωμένο και άρχισαν να του δίνουν πίπες. Στην αρχή δίσταζε. Μετά άρχισε σαν τη μεγαλύτερη πουστάρα να τους πιπώνει κανονικά. Άρχισαν να τον γαμάνε εναλλάξ. Σε λίγο ένας από αυτούς του έδωσε ένα βιάγκρα. Του σηκώθηκε καθώς τον είχαν ανάσκελα. Τον γαμούσε ο ένας κι οι άλλοι δύο του έδινα τον πούτσο στο στόμα. Τον έβαλαν να τον παίζει σε λίγο έχυσε. Τα καταγράψαν όλα στην κάμερα. Όλο το σκηνικό έληξε την Παρασκευή το μεσημέρι. Στην ταινία που του γύρισα έδειχνε να χαμογελάει όταν έκανε αυτά με του πέντε άντρες. Τον έντυσαν και του έβαλαν αιθέρα στο στόμα. Λιποθύμησε. Τον έβαλα στο αυτοκίνητό του και τον πήγα κοντά στην εθνική οδό και τον παράτησα. Γύρισα με ένα πακιστανό πίσω στο σπίτι. Τα παιδιά πήραν τα πράγματα από την αίθουσα. Την καθάρισαν με χλωρίνη και εξαφάνισαν σχεδόν τα πάντα.

Πήρα τη Χριστίνα με τη βαλίτσα της και πήγαμε στο σπίτι. Μπήκε μέσα έκανε ένα μπάνιο. Πήγε στο δωμάτιο και άρχισε να κλαίει. Σε λίγο πήγα και τη φώναξα να φάμε. Είχα παραγγείλει απ’ έξω. Καθίσαμε σιωπηλοί στο τραπέζι. Φάγαμε. Καθίσαμε στο σαλόνι.

- Τι θα γίνει με μας Νίκο; Μου είπε και τα μάτια της βούρκωσαν.

- Τι να γίνει;… της λέω. Δε μπορώ, από τη μια σε σιχαίνομαι και σε μισώ κι από την άλλη αισθάνομαι την αγάπη μου να υπάρχει για σένα. Πληγώθηκα Χριστίνα. Μου ήταν πολύ. Μα καλά… δε σκεφτόσουν τι θα γινόταν αν το μάθαινα; Ξέρεις την πρώτη μέρα που ήρθα και σας άκουσα με τα ίδια μου τα αυτιά και είδα με τα είδα με τα ίδια μου τα μάτια να γαμιέσαι μαζί του ήθελα για μια στιγμή να μπω μέσα. Θα σας σκότωνα και του δύο. Να γαμιέται η γυναίκα μου με τον παιδικό μου εχθρό; Έκανες πράγματα μ’ αυτόν που εγώ ούτε στον ύπνο μου Χριστίνα. Πως μπόρεσες γαμώτο; Πώς μου το έκανες αυτό; Δεν έλεγα η Χριστίνα, έλεγα ο άγγελός μου.


Η Χριστίνα άρχισε πάλι να κλαίει.

- Θα με συγχωρέσεις ποτέ βρε Νίκο; Δε θέλω να χωρίσουμε. Με εξεβίασε. Με έμπλεξε στην πλεκτάνη του.

- Δεν ξέρω Χριστίνα. Τώρα παρόλο που αισθάνομαι να σ’ αγαπώ δε μπορώ ούτε να σε αγγίζω. Σε σιχαίνομαι. Άσε λίγο να ηρεμήσουμε. Μεθαύριο τη Δευτέρα θα πάμε να δηλώσεις παραίτηση στην εταιρία. Θα πάμε μαζί.

- Αλήθεια πες μου πώς ενημερωνόσουν για τις κινήσεις μου;

- Άστο καλύτερα ρε Νίκο αυτός που με ενημέρωνε δε χρωστάει τίποτα.

- Κοίτα ζήτησες να μη χωρίσουμε, να έχεις μια δεύτερη ευκαιρία. Πώς να σε εμπιστευτώ που από τώρα έχεις αρχίσει να μου κρύβεις πράγματα; Πού ξέρω εγώ αν δεν πάς να γαμηθείς ξανά με κάποιον άλλο όσο είμαστε μαζί;

- Στο ορκίζομαι Νίκο μόνο εσένα από δω και μπρος. Θα είμαστε όπως ήμασταν πριν και στο σεξ θα σου ανήκω ολόκληρη. Θα κάνουμε ότ,ι θέλεις.

- Μη γίνεσαι φτηνή. Δε μπορείς σε καμιά περίπτωση Χριστίνα μου να νιώσεις τον πόνο το δικό μου. Πώς θα σου φαινόταν ξαφνικά αν μάθαινες ότι πηδούσα πίσω από την πλάτη σου μια άλλη γυναίκα;

- Έχεις δίκιο. Πάντως αν θες να χωρίσουμε θα χωρίσουμε. Δε θα πω τίποτα. Δεν έχω δικαίωμα να πω κάτι.

- Πόσες φορές έχετε βρεθεί;

- Αρκετές. Περίμενε. Στην τσάντα μου έχω ένα στικάκι που του το πήρα τη μέρα που θα πηγαίναμε ταξίδι από το γραφείο. Το έψαχνε γιατί εκεί κράταγε ημερολόγιο.

Σηκώθηκε, άνοιξε την τσάντα και μου το έδωσε. Το άφησα στο γραφείο. Ανεβήκαμε στην κρεβατοκάμαρα. Όταν στάθηκα μπροστά στο κρεβάτι αισθάνθηκα την καρδιά μου σφίγγει. Μου πέρασαν όλα όσα είχαν κάνει. Πάγωσα στη θέση μου. Η Χριστίνα φόρεσε κάποια εσώρουχα. Τόνιζαν το θεϊκό κορμί της και την έκαναν ακόμα κι αχτένιστη κι απεριποίητη μια σεξοβόμβα. Ξαπλώσαμε επιτέλους. Άπλωσε το χέρι της στο κεφάλι να με χαϊδέψει. Τινάχτηκα.

- Μη μ’ αγγίζεις σε παρακαλώ.

Το πρωί πήγαμε μαζί στη δουλειά της. Η Χριστίνα δήλωσε παραίτηση. Ο Θανάσης ήταν εκεί και μας κοιτούσε με ένα τρομαγμένο βλέμμα. Δεν ήξερε την επόμενη κίνηση. Δε μου μιλούσε. Σε λίγο η διαδικασία τελείωσε. Φύγαμε. Για μια στιγμή γυρίζω και του κάνω νόημα. «Θα τα πούμε χρυσή μου». Εκείνος; Πάγωσε στη θέση του.

Την άλλη μέρα ο Πεθερός του έλαβε το βίντεο με τους Πακιστανούς και κάποιες φωτογραφίες με τη Γυναίκα μου. Τις έδωσα εγώ αυτοπροσώπως. Ο άνθρωπος είχε μείνει άναυδος. Κάλεσε και την κόρη του να τα ακούσει από μένα. Εξήγησα για τους εκβιασμούς. Όταν τελείωσα ζήτησα συγγνώμη για την αναστάτωση κι έφυγα.

Το είπα στη Χριστίνα και αυτή άρχισε να κλαίει. Μου έλεγε ότι δεν έπρεπε να το κάνω. Της είπα ότι οι άνθρωποι κατάλαβαν. Σε λίγο πέταξαν το ρεμάλι από την εταιρεία. Κι όχι μόνο, αλλά η γυναίκα του τού άδειασε και τους προσωπικούς λογαριασμούς και τον άφησε απένταρο.

Την άλλη μέρα ήρθε η Μυρτώ στο σπίτι. Είχε καιρό να μας δει. Έμαθε και για το ό,τι γνώριζε για τον άντρα της η Χριστίνα και την κατσάδιασε. Καθίσαμε στο σαλόνι. Εγώ εξήγησα στη Μυρτώ τι είχε συμβεί με τη Χριστίνα και το Θανάση. Εξήγησα τον τρόπο που τους την έσπασα. Όχι όλα όμως όσα έκανα σ’ αυτόν. Ούτε η Χριστίνα δεν ήξερε για το βιασμό και την ταινία που τον έβαλα να γυρίσει!

- Καλά μωρή βλαμμένη, τι στα κομμάτια νόμιζες ό,τι θα κάνει ο Νίκος, ο άντρας σου που είναι άντρας με α κεφάλαιο όταν το μάθαινε. Θα ανεχόταν την ντροπή;

Η Χριστίνα έβαλε πάλι τα κλάματα.

- Τέλος πάντων κοιτάτε να τα βρείτε. Θέλει χρόνο να κλείσουν τέτοιες πληγές. Δεν είναι εύκολο. Αν εσύ Χριστίνα αγαπάς όπως λες το Νίκο, πρέπει τώρα να προσέξεις πολύ τι θα κάνεις από δω και μπρος. Τον βλέπω με το ένα πόδι μέσα και το άλλο να έχει κάνει χιλιόμετρα. Δεν ξέρω. Δύσκολα.

Αυτά της τα έλεγε όσο εγώ ήμουν στην κουζίνα και έφτιαχνα κάτι τοστ να φάμε. Την άλλη μέρα πήγα στη δουλειά. Είχαν μείνει πολλά πίσω. Όλη τη μέρα έτρεχα. Γύρισα πίσω και η Χριστίνα ήταν εκεί. Περίμενε να γυρίσω. Έτρεμε στην ιδέα… μου είπε, ότι μπορεί να μετάνιωνα και μη γύριζα πίσω ξανά. Το βάσανό της άρχισε. Το βράδυ κατά τις 8 με πήρε ένας φίλος να βγούμε έξω. Εκτός από φίλος ήταν και συνεργάτης. Θα πηγαίναμε για ένα ποτό και μετά στο γραφείο του να συνεχίσουμε. Έτσι και έγινε. Η Χριστίνα με πήρε τηλέφωνο. Ήμουν στο γραφείο. Της είπα να μην ανησυχεί. Ο φίλος μου ήταν εργένης. Μου πρότεινε να πάμε στης μαντάμ. Η μαντάμ είχε μία βίλα έξω σε ένα προάστιο της πόλης. Μέσα διοργάνωνε όργια με το αζημίωτο. Πλήρωνες. Και φυσικά τύχαινες το λαχείο σου που θα περνούσε μαζί του δύω τρεις ώρες. Οι κυρίες που πρόσφεραν τις υπηρεσίες τους ήταν σαν και μας. Πλήρωναν το ίδιο και αυτές. Μόνο όταν δεν υπήρχαν μέλη, πλήρωνε συνοδούς πολυτελείας είτε άντρες είτε γυναίκες τους οποίους έφερνε κάθε τόσο από την Αθήνα.

Σε λίγο ο Αντώνης πήρε τηλέφωνο τη Μαντάμ. Της είπε ότι υπάρχει κι ένας φίλος κι αμέσως έλαβε θετική απάντηση. Στις 10 βρεθήκαμε στο σπίτι. Μπήκαμε μέσα. Αμέσως καταβάλαμε, όπως και συνηθιζόταν, το καθόλου ευκαταφρόνητο αντίτιμο στην κα Αθηνά. Περάσαμε στα ντους. Μετά έπρεπε να διαλέξουμε μάσκα η μακιγιάζ. Εγώ διάλεξα μάσκα. Μπήκαμε σε ένα μεγάλο σαλόνι. Απέναντι στέκονταν γυναίκες γυμνές. Φορώντας μάσκες αλλά και περούκες. Διαλέξαμε από ένα νούμερο. Κάθε νούμερο αντιστοιχούσε σε μια κοπέλα. Εγώ τράβηξα το 4. Πλησιάσαμε και πήραμε την κοπέλα από το χέρι. Η δική μου, νέα, με ωραίο σώμα. Φορούσε μάσκα και περούκα όπως κι εγώ. Μέσα στο μισοσκόταδο όλοι ήμαστε αγνώριστοι. Το καθένα ζευγάρι τράβηξε σύμφωνα με τις υποδείξεις της μαντάμ Αθηνάς στο αντίστοιχο κρεβάτι. Δεν υπήρχαν φιλιά. Μόνο χάδια και φιλιά στο σώμα. Άρχισα με τα τέλεια βυζιά της. Μισοσκόταδο με κόκκινο χαμηλό φωτισμό. Οι περισσότεροι δε μιλούσαμε για να μην αναγνωριστούμε.

Κατέβηκα προς τα κάτω και όταν έφτασα στο επίμαχο σημείο άρχισα να τη γλείφω στο υπέροχο μουνί της. Είχε τέλεια αίσθηση η κλειτορίδα στο στόμα μου. Συνέχισα ώσπου έχυσε. Ξάπλωσα και άρχισε να μου παίρνει την τελειότερη πίπα. Το έβαζε σχεδόν όλο μέσα στο στόμα. Τη γύρισα στα τέσσερα. Ένας καλοσχηματισμένος κώλος ήταν τουρλωμένος μπροστά μου. Το έχωσα μέσα σιγά-σιγά. Άρχισα να κουνιέμαι γρήγορα. Για πέντε λεπτά την έσπρωχνα αδιάκοπα… βογκούσε από την καύλα. Λίγο πριν χύσω το βλέμμα μου έπεσε στη μέση της. Έπαθα! Είχε ένα τατουάζ με το θεό έρωτα. Μικρό. Ίδιο με αυτό που είχε και η Μυρτώ. Όταν έχυσα ξάπλωσα στο κρεβάτι λαχανιασμένος. Το ίδιο κι εκείνη.

- Σου άρεσε;… της είπα.

- Ναι μου λέει ήταν τέλειο.

Τότε ήμουν σίγουρος πια.

- Ε τότε Μυρτώ δεν χρειάζεται να ερχόμαστε εδώ να τα ακουμπάμε; Έτσι δεν είναι.

Παγωμάρα. Στιγμές αμηχανίας. Με μια κίνηση βγάζω τη μάσκα. Και με μια δεύτερη τραβώ τη δική της. Για λίγο κοιταζόμαστε αμήχανοι.

- Μα πως; Με ρώτησε. Εσύ εδώ;

- Εσύ πώς εδώ; Τη ρώτησα.

Κι άρχισε να μου εξηγεί ότι μετά το κεράτωμα του δικού της έρχονταν εδώ.

- Εσύ ρε Νίκο γιατί;

- Τι γιατί βρε Μυρτώ; Κερατάς δεν είμαι κι εγώ; Δεν έχω εγώ ψυχή;

Γελάσαμε κι δυο έτσι έσπασε κι ο πάγος.

- Και τώρα τι κάνουμε; Με ρώτησε.

- Πληρώσαμε που πληρώσαμε. Ε, ας εκμεταλλευτούμε το χρόνο μας…

είπα χαριτολογώντας. Ξεσπάσαμε σε γέλια. Αγκαλιαστήκαμε κι άρχισα να τη φιλάω. Στην αρχή δίστασε. Μετά παραδοθήκαμε στο πάθος. Τη γάμησα για ακόμα μια φορά. Αυτή τη φορά βγάλαμε κι δυο περισσότερο πάθος. Όταν τελειώσαμε βγήκαμε πριν από όλους. Φύγαμε με το αμάξι μου. Πήγα τη Μυρτώ στο σπίτι της. Στο δρόμο δε μιλούσαμε ιδιαίτερα.

- Θα πρέπει να μιλήσουμε, μου λέει. Θα σε πάρω τηλέφωνο να βρεθούμε αύριο να μιλήσουμε.

- Εντάξει Μυρτώ.

- Καληνύχτα!

- Καληνύχτα Μυρτώ. Ήσουν υπέροχη!

- Και συ το ίδιο γεια.

Κατέβηκε από το αυτοκίνητο. Μπήκα στο σπίτι. Η ώρα είχε πάει 1 μετά τα μεσάνυχτα. Η Χριστίνα στο σαλόνι καθόταν και με περίμενε.

Συνεχίζεται…




Copyright protected OW ref: 161661