Η γεματούλα καμαριέρα

Δημοσιεύθηκε από takis2411
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 3.54 (12 Votes)
Δουλεύω σε μία εταιρεία ως επόπτης δικτύου καταστημάτων. Η θέση μου απαιτεί πολλά ταξίδια σε αρκετές πόλεις ανά την Ελλάδα. Συνήθως σε ένα ταξίδι επισκέπτομαι πολλές πόλεις διαδοχικά και μετά επιστροφή στην Αθήνα. Σε ένα από αυτά τα ταξίδια λοιπόν το βράδυ διανυκτέρευσα στη Λάρισα. Πήγα στο ξενοδοχείο κατά τις 22:00, κατάκοπος, έλεγα να βγω έξω για φαγητό, αλλά ήμουν τόσο κουρασμένος που παρήγγειλα να φάω κάτι στο δωμάτιο και να χαζέψω τηλεόραση. Όταν ήρθε το φαγητό μου είχα ήδη κάνει ένα μπάνιο έκατσα στο κρεβάτι με την πλάτη στο τοίχο και χάζευα τηλεόραση ενώ παράλληλα απολάμβανα μακαρονάδα με κόκκινη σάλτσα. Για μια στιγμή μου γυρνάει το πιάτο και κάνω σεντόνια και μπουρνούζι χάλια. Μιλάω με την reception να μου στείλουν καθαρά σεντόνια και μπουρνούζι ζητώντας τους συγνώμη για την ταλαιπωρία.

Πράγματι, μετά από 10 λεπτά χτυπά η πόρτα του δωματίου και μπαίνει η καμαριέρα κρατώντας τα σεντόνια και ένα καθαρό μπουρνούζι μπάνιου. Ήταν μια κοπελίτσα γεματούλα, με έναν υπέροχο κώλο και βυζάρες, πολύ γλυκό πρόσωπο και χαμόγελο. Δε θα ήταν πάνω από 25 ετών. Πάντα με το χαμόγελό της, έστρωνε τα καθαρά σεντόνια, ενώ κατάλαβα ότι με κρυφοκοίταζε. Χωρίς να το έχω καταλάβει είχε ανοίξει ελαφρώς το μπουρνούζι μου και διέκρινε τον πούτσο μου ο οποίος με το θέαμα της αφρατούλας σκυμμένης πάνω από το κρεβάτι καμαριέρας άρχιζε και μεγάλωνε και καύλωνε επικίνδυνα. Μόλις καταλαβαίνω τι κρυφοκοίταζε από εμένα η καμαριέρα ντράπηκα και πήγα στο μπάνιο να αλλάξω το μπουρνούζι με το καθαρό.

Όταν βγήκα από το μπάνιο είχε και αυτή τελειώσει με τα σεντόνια, με το λάγνο χαμόγελό της με ρωτάει:

- Θα θέλατε τίποτα άλλο κύριε;

- Όχι ευχαριστώ πολύ και συγνώμη για την ταλαιπωρία… της απαντώ.

- Ποια ταλαιπωρία καλέ; χαρά μου ιδιαίτερη να σας εξυπηρετώ, είστε ιδιαίτερα ευγενικός.

Όση ώρα μου μίλαγε έπιασα τον εαυτό μου να κοιτάζει επίμονα το μπούστο της, το οποίο όσο και να ήθελε να κρύψει αυτές τις βυζάρες που κράταγε ψηλά το σουτιέν της ήταν αδύνατο.

- Όλοι μου λένε ότι έχω όμορφα μάτια, εσείς μάλλον διαφωνείτε με αυτό μιας και δε με κοιτάτε ποτέ εκεί…

μου λέει με ένα πονηρό βλέμμα.

- Συγνώμη… της απαντώ, έγινα αδιάκριτος.

Γελάει και μου λέει…

- μακάρι να είχε και αυτό το βλέμμα και ο άντρας μου όταν με κοιτάζει… αλλά που!

Χωρίς να το σκεφτώ και πολύ την πλησιάζω και τις δίνω ένα φιλί στα χείλη. Ήταν βελούδινα. Με το άγγιγμα στα χείλη της ένοιωσα τον πούτσο μου να κάνει ένα τίναγμα λες πέρασε ρεύμα από μέσα του. Η επόμενη στιγμή μας βρίσκει στο κρεβάτι να τη φιλώ. Της σηκώνω τη φούστα, της σκίζω το καλσόν και κάνω πέρα το μικροσκοπικό στρινγκάκι της για να γλείψω την μουνάρα της που είχε ήδη κατεβάσει τα πρώτα ζουμιά.

- Σε παρακαλώ… μου λέει τραυλίζοντας, θα φωνάξω και θα μας ακούσουν, θα χάσω τη δουλειά μου!

Δε σταμάτησα, έβαλα δύο δάχτυλα μέσα στο μουνάκι της ενώ ταυτόχρονα έγλειφα την κλειτορίδα της. Δεν ήθελε πολύ να χύσει και όλο το κορμί της σπαρτάραγε.

- Γάμησε με μωρό μου…

μου λέει με τρεμάμενη φωνή. Χωρίς να δεύτερη, σκέψη βγάζω το μπουρνούζι μου και μπαίνω μέσα της ιεραποστολικά. Θεέ μου, τι ωραία αίσθηση, ήμουν ανάμεσα στις μπουτάρες της, μέσα στο γλυκό και υγρό μουνί της, βλέποντας αυτό το τόσο όμορφο προσωπάκι να έχει τους μορφασμούς της καύλας και της ευχαρίστησης και να σου το κερασάκι στην τούρτα. Λύνω με τα χέρια μου όπως την έχω αγκαλιά το σουτιέν της και ξεπετάγονται δύο βυζάρες πανέμορφες, ολοστρόγγυλες, με κάτι μεγάλες ρώγες. Με αυτό το θέαμα δεν ήθελα και πολύ, κόντευα να χύσω. Μόλις το κατάλαβε, γυρίζει στα τέσσερα όπου τώρα πλέον έχω όλες τις καμπύλες της μπροστά μου και κουνώντας την κωλάρα της μου λέει:

- Έλα μωρό μου χύσε την κωλάρα μου.

Τελείως μηχανικά πλέον, μπαίνω μέσα στην τρύπα της και μέσα σε ένα λεπτό τη γεμίζω με καυτό χύσι. Έτρεμα από την ένταση και το πάθος, είχα τρελαθεί μαζί της και το κατάλαβε. Σηκώθηκε γρήγορα να ντυθεί για να πάει να δει μήπως την ψάχνουν. Ξαπλώνει ντυμένη δίπλα μου στο κρεβάτι και μου λέει με το ίδιο απίστευτο χαμόγελο:

- Με λένε Ανθή και το κινητό μου είναι ........... Θα περιμένω να με πάρεις όποτε ξανάρθεις στην πόλη μας.

Η αλήθεια είναι λοιπόν πως από τη Λάρισα περνούσα πολύ τακτικά. Δεν έμεινα ξανά ποτέ σε εκείνο το ξενοδοχείο και αυτό για μπορώ να βλέπω την Ανθή εκτός δουλειάς της. Η χημεία μαζί της είναι κάτι το φοβερό.



Copyright protected OW ref: 136499