Η μεταμόρφωση της κουνιάδας (2ο μέρος)

Δημοσιεύθηκε από each other
στις 21-05-2020

Προηγούμενο μέρος: Η μεταμόρφωση της κουνιάδας

Ένα περίεργο σύμπλεγμα με τη γυναίκα μου τη Ρένα και την κουνιάδα μου τη Νάντια είχε αρχίσει να ενεργοποιείται, όπως είχα αναφέρει και στο προηγούμενο κεφάλαιο, με άλλες σκέψεις αρχικά αλλά με διαφορετική κατάληξη στη συνέχεια.

Με το που γυρίσαμε στην έδρα μας, τα πράγματα δεν άλλαξαν, με τη Ρένα πλέον να με μοιράζεται με τη Νάντια, όποτε οι συνθήκες το επέτρεπαν και φυσικά οι έξοδοι μας ήταν κοινές, είτε σε καφέ είτε σε μπαρ είτε σε ταβέρνες.

Η Νάντια μετά από τόση στέρηση όσον αφορά τη διασκέδαση, αλλά και το σεξ βασικά, απολάμβανε κάθε στιγμή μαζί μας, θα έλεγε κανείς ότι είχε φτάσει στο υπέρτατο στάδιο ευτυχίας, άνοιξαν νέοι ορίζοντες που ούτε να τους φανταστεί δεν μπορούσε.

Αν κάποιος θεωρεί ότι κανονικότητα σημαίνει να είναι μία γυναίκα πάντα περιποιημένη, με ωραία και σέξι ντυσίματα αλλά και με άλλο τρόπο επικοινωνίας με τους γύρω της ναι η Νάντια είχε πλέον μπει σε αυτή την κατάσταση και κάθε μέρα που περνούσε άλλαζε προς το καλύτερο σε όλους τους τομείς.

Φυσικά αν και δεν είχε δώσει ποτέ κανένα δικαίωμα προς τα έξω, ο περίγυρος πρόσεξε τη μεγάλη αλλαγή της και τα σχόλια των επί παντός επιστητού γνωριζόντων αλλά και κρινόντων, είχαν αρχίσει να διαφαίνονται στον ορίζοντα, είτε με κάτι μπηχτές που έριχναν στην ίδια, είτε με κουτσομπολιά που έφταναν στα αυτιά μας από τους καλοθελητές.

Τα πάντα εστίαζαν στο ότι αφού άλλαξε τόσο πολύ η Νάντια σίγουρα έπαιζε γκομενικό στη μέση και με αυτά και αυτά έφτασαν και στα αυτιά του άντρα της.

Ένα απόγευμα εκεί που καθόμασταν, χτύπησε η πόρτα του σπιτιού μας με επιμονή και δύναμη και πίσω από αυτήν ακουγόταν ωρυόμενος ο Σταύρος ο άντρας της Νάντιας. Έτρεξα, άνοιξα να δω τι συμβαίνει και όταν άνοιξα, σχεδόν έπεσε επάνω μου πιάνοντάς με από τον γιακά με δύναμη και συνέχισε σπρώχνοντας με προς τα πίσω. Μόλις ξεπέρασα το σοκ της επίθεσής του αντέδρασα σπρώχνοντάς τον πίσω, δεν ήθελα να τον χτυπήσω απλά να τον απωθήσω και να τον ηρεμήσω προκειμένου να μου εξηγήσει τον λόγο της επίθεσης. Αυτός πράγματι έμεινε στην θέση του αλλά ήταν αφηνιασμένος.

- Λέγε ρε Μαλάκα, μου λέει, κάνετε πλάτες στην Νάντια να πηδιέται με άλλους; Λέγε ρε… αλήθεια στο λέω θα σφαχτούμε.

- Από πού προκύπτει αυτό ρε παπάρα;… του λέω;

- Από αυτά που άκουσα!

- Και τι άκουσες δηλαδή;… ότι κανονίζω καταστάσεις ώστε να την πηδάνε άλλοι τη γυναίκα σου;

- Όχι δεν άκουσα κάτι για εσένα και τη Ρένα, απλά αφού είστε όλη μέρα μαζί όμως ποιος άλλος θα το έκανε αυτό;

- Άρα συμπεραίνεις από μόνος σου ότι εγώ και η Ρένα της κάνουμε πλάτες έτσι;

- Έτσι ναι!

- Μάλιστα… και για πες μου τώρα εσύ εκτός από το ότι πήγαμε ένα Σ/Κ στη Θεσσαλονίκη όλοι μαζί, πότε η Νάντια βγήκε μόνη της; Την είδαν κάπου να μπαίνει; Να βγαίνει με άλλον; Είδαν τέλος πάντων κάτι με τα μάτια τους;

- Όχι… μου απάντησε πιο ήρεμος αυτή τη φορά, απλά μου είπαν ότι η συμπεριφορά της αυτό δείχνει.

- Δηλαδή αν η Νάντια ήταν έτσι από τότε που την παντρεύτηκες δεν θα τους έκανε εντύπωση, αλλά τώρα που θέλησε να βελτιωθεί ως γυναίκα έγινε πουτάνα και πηδιέται με άλλους και μάλιστα κανονίζουμε εμείς καταστάσεις έτσι;

Η Ρένα, όλη αυτή τη ώρα μας κοιτούσε με τρόμο, αλλά μίλησε.

- Μα ρε Σταύρο αλήθεια πιστεύεις κάτι τέτοιο για εμάς; Αν είναι δυνατόν, τι να πω; Πες στην Νάντια σε παρακαλώ να μην ξαναπατήσει το πόδι της στο σπίτι μας, αλλά ούτε και εσύ, απλά παρατήστε μας.

Η Ρένα με εξέπληξε με αυτά που είπε – σίγουρα κάτι είχε στο μυαλό της και τα έλεγε.

- Μα όχι δεν, ξέρεις απλά ήρθα νευριασμένος και γι' αυτό όλα αυτά… (με κατεβασμένο πλέον το κεφάλι και απόλυτα ήρεμος αλλά και ντροπιασμένος ψελλίζοντας ασυναρτησίες). Σας ζητώ συγνώμη παιδιά, δεν ξέρω πως μου ήρθε και τα είπα αυτά για εσάς. Απλά η αλλαγή της όλη σε συνδυασμό με αυτά που άκουσα με έκαναν να χάσω τη ψυχραιμία μου.

- Κάνε καφέδες Ρένα, Σταύρο έλα να μιλήσουμε λοιπόν για να τελειώνει το θέμα.

Η Ρένα έκανε τους καφέδες και κάτσαμε όλοι μαζί.

- Αγαπητέ Σταύρο άκου λοιπόν τα λάθη σου και προσπάθησε να τα διορθώσεις γιατί η Νάντια σε αγαπάει, απλά τη έχεις παρατήσει στην τύχη της και αυτή βρήκε αποκούμπι σε εμάς. Εμείς απλώς τη βοηθήσαμε να ανέβει ψυχολογικά, να νοιώσει επιτέλους γυναίκα, όχι όμως και να τη βγάλουμε στο κλαρί όπως νομίζουν όλοι, άλλωστε γιατί να το κάνουμε αυτό, τι κέρδος θα είχαμε μπορείς να μου πεις;

- Τίποτα ναι… το αναγνωρίζω ότι είμαι μαλάκας και σίγουρα δεν την προσέχω όσο πρέπει, αλλά αυτός είμαι και μάλλον δε θα αλλάξω όσο και να προσπαθήσω. Παιδιά συγνώμη για όλα, πλέον όποιος μιλήσει για τη Νάντια θα του σπάσω τα δόντια. Θέλω να βγαίνει έξω να ξεσκάει, αλλά μόνο μαζί σας για να μη μου μπαίνουν ιδέες, θα το κάνετε αυτό για εμένα;

- Ναι… υπό τον όρο ότι δεν θα δείξεις κανένα δείγμα όπως το σημερινό και θα μας εμπιστεύεσαι. Οκ;

- Εντάξει ρε παιδιά, αλλά σας παρακαλώ μην πείτε τίποτα στη Νάντια, να τελειώνουμε με αυτό να ησυχάσουμε όλοι.

Τον χτύπησα φιλικά στην πλάτη και αυτός έφυγε. Είσαι μεγάλος καργιόλης μου είπε η Ρένα μόλις αυτός έφυγε.

- Γιατί το λες αυτό;

- Κατάφερες να τον κάνεις να την πασάρει σε εσένα με τις ευλογίες του, γύρισες το ματς που λέτε και εσείς οι άντρες υπέρ σου.

- Εννοείται γλυκιά μου, απλά χρειαζόταν ψυχραιμία και εξυπνάδα γι' αυτό, αν τον χτυπούσα θα είχαν λήξει όλα, τώρα όμως όπως είδες όλα καλά, αλλά κι εσύ δεν πήγες πίσω ρουφιανίτσα!

- Ε μα… να μας την πει ο μαλάκας δε λέει.

Φυσικά είχα αρκετές τύψεις που του την κάναμε γυριστή, αλλά τι άλλο μπορούσαμε να κάνουμε; Στη Νάντια δεν είπαμε τίποτα, απλά περιορίσαμε τις κοινές εξόδους μας και φυσικά συνεχίσαμε να κάνουμε αυτό που θέλαμε. Με τον καιρό και αφού ο περίγυρος είχε συνηθίσει πλέον τη αλλαγή της Νάντιας, τα σχόλια κόπασαν, σίγουρα δεν έβλεπαν κάτι το μεμπτό ούτε πήγαινε το μυαλό τους στο πονηρό στο να είναι απλά περιποιημένη και να βγαίνει με τη αδερφή της παρέα με τον γαμπρό της.

Ο καιρός πέρασε και κόντευε ο Αύγουστος ο μήνας των διακοπών, και ψάχναμε τρόπο να μπορέσουμε να πάρουμε και τη Νάντια μαζί μας με τις ευλογίες του Σταύρου του άντρα της. Η Ρένα ως πονηρή αλεπού μου είπε να του πούμε να έρθουν και οι δύο μαζί μας στις διακοπές θεωρώντας ότι 100% ο Σταύρος θα αρνιόταν και τότε θα κάναμε την πρόταση να έρθει τουλάχιστον η Νάντια να ξεσκάσει λίγο, μιας και είχε πολλά χρόνια να πάει κάπου καλοκαίρι. Για όλα αυτά ενημερώσαμε και τη Νάντια η οποία είχε επιφυλάξεις, όπως μας είπε υπήρχε ο κίνδυνος να δεχτεί ο Σταύρος να έρθει κι αυτός, αλλά άλλη λύση δεν υπήρχε.

Το ίδιο βράδυ φώναξα το Σταύρο στο σπίτι, ετοίμασα τσιπουράκι και μεζέδες και αράξαμε στο μπαλκόνι χαλαρώνοντας.

- Σταύρο… ρε φίλε μένουμε μαζί τόσα χρόνια αλλά μέχρι σήμερα δεν ταιριάξαμε γαμώτο να κάνουμε λίγη παρέα, μια οικογένεια ήμαστε και δε βρισκόμαστε.

- Αφού έχουμε διαφορετικά ενδιαφέροντα ρε Χρήστο, άλλες παρέες και άλλα γούστα, αλλά εντάξει δεν έχεις άδικο ίσως πρέπει κάτι να κάνουμε γι' αυτό.

- Λοιπόν άκου τώρα, έχω μία ιδέα. Ξέρεις ότι εγώ με τη Ρένα πάμε κάθε Αύγουστο διακοπές για 15 μέρες, τι λες να ερχόσασταν κι εσείς παρέα, θα δέναμε πιο πολύ σίγουρα.

- Ξέρω εγώ ρε Χρήστο, δεν έχω μάθει να πηγαίνω διακοπές και δε μου κάθεται καλά.

- Ναι αλλά η Νάντια δεν έχει και αυτή ψυχούλα;… να ξεσκάσει και αυτή όπως όλος ο κόσμος;

- Ναι έχεις δίκιο ρε Χρήστο, αλλά σου είπα εγώ δεν είμαι σε αυτή τη φάση. Εκτός βέβαια αν δε σας πειράζει να πάρετε τη Νάντια μαζί σας, δε θα είχα κανένα πρόβλημα εγώ, ας πάει να ξεσκάσει κι αυτή, έχει δίκιο, κρίμα είναι, αλλά εγώ με τίποτα φίλε μου θα βαριόμουν θανατηφόρα.

- Κρίμα ρε Σταύρο, τέλος πάντων, εμείς δεν έχουμε κανένα πρόβλημα, ίσα-ίσα δε θα βαρεθούμε κιόλας γιατί ένα ζευγάρι όλη μέρα μόνο του δημιουργεί προστριβές, ε… και εντάξει η Νάντια θα είναι μία ευχάριστη παρέα για τη Ρένα. Σύμφωνοι δηλαδή;

- Ναι βρε Χρήστο μέσα.

- Ωραία… μετά θα ανέβεις επάνω να τις το ανακοινώσεις εσύ, θα σε λατρέψει!

Η Ρένα που άκουσε από μακριά τη συζήτηση κούνησε το κεφάλι της περιπαιχτικά λέγοντας μου μέσα από τα δόντια της ότι είμαι μεγάλος καργιόλης και έσκασε στα γέλια. Μία ώρα μετά η Νάντια ήταν στο σπίτι μου. Έπεσε επάνω μου με δύναμη, άρχισε να με φιλάει παντού με λαχτάρα διακρίνοντας μεγάλη ευτυχία στα μάτια της.

- Σιγά βρε τρελό τι έπαθες;

- Μη μιλάς καθόλου…

μου λέει και όπως ήμουν καθιστός με αρπάζει απότομα από το καβάλο μου μέχρι που τρόμαξα. Η Ρένα κοιτούσε με τα χέρια σταυρωμένα και χαμογελούσε.

- Αγορίνα οι διακοπές ξεκινάνε από τώρα…

μου λέει και μου ξεκουμπώνει τα κουμπιά. Εγώ έμεινα να κοιτάω σα χάνος, είπαμε ότι την πηδούσα αλλά μόνο όταν οι καταστάσεις το επέτρεπαν, αλλά τώρα ο Σταύρος ήταν επάνω στο σπίτι και αυτό με άγχωσε λίγο.

- Άσε το κορίτσι να εκφράσει τη χαρά της… αντέτεινε η Ρένα.

- Οκ… της λέω, εκφράσου καυλίτσα μου όπως θέλεις αλλά μην κάνουμε πολύ θόρυβο, μην τα χαλάσουμε όλα τώρα.

Τσάμπα μιλούσα, η πούτσα μου ήδη ήταν στο στόμα της και με πίπωνε με μανία, μου τον έγλειφε από τα αρχίδια ως το κεφαλάκι αφήνοντας σάλιο και ο ήχος της πίπας γινόταν πιο έντονος.

- Ρένα εσύ δε θα βοηθήσεις τη Νάντια;

Μπα δικιά της η χαρά δε χωράω εγώ, κάντε δουλειά σας, εγώ πλένω τα πιάτα, φτιάχνω καφέ και έρχομαι. Φροντίστε να τελειώσετε ώσπου να έρθω… και έφυγε.

Η Νάντια έκοψε τη αρχική ταχύτητα της πίπας και τώρα το πήγαινε αργά, κοιτώντας με βαθιά στα μάτια με λάγνο ύφος. Θεέ μου ήταν τόσο όμορφη, έλαμπε από ευτυχία, και το έδειχνε με τις κινήσεις της. Μου έπιανε την πούτσα σφιχτά με το ένα χέρι την τέντωνε δυνατά προς τα πάνω και προς το στομάχι μου και αργά κοιτώντας με έγλειφε όλο το μήκος ξεκινώντας χαμηλά κάτω από τα αρχίδια μου και με τα μάτια της πάντα στραμμένα βαθιά στα δικά μου. Συνέχισε έτσι ξεκουμπώνοντας και τα τελευταία κουμπιά του πουκαμίσου μου αφήνοντας εκτεθειμένη την κοιλιά μου και χωρίς να αφήσει από το στόμα της ούτε μία στιγμή τον πούτσο μου.

Εκεί άρχισε πλέον να μου την παίζει δυνατά ενώ η ίδια είχε χαθεί κάτω από τα αρχίδια μου, πλέον δεν έβλεπα τα μάτια της, το στόμα της είχε φτάσει σχεδόν στην κωλοτρυπίδα μου όπου με έγλειφε απαλά με τάσεις να τη χώσει και μέσα. Ομολογώ ότι τέτοια πίπα δε μου είχε κάνει καμία ως τώρα ούτε και η έμπειρη σε αυτά πουτανίτσα μου η Ρένα. Δεν υπήρχε γυρισμός η πούτσα μου έγινε γρανίτης και άρχισα να εκτοξεύω υγρό πυρ στη στρατόσφαιρα. Η Νάντια μου τη γύρισε προς το στομάχι μου και άρχισαν να προσγειώνονται επάνω μου, κάποια έφυγαν και ξώφαλτσα δίπλα από το πρόσωπό μου. Πίστεψα ότι δεν θα σταματούσα ποτέ να χύνω, η ανάσα μου έγινε βαριά και έντονη και τιναζόμουν λες και είχα γυναικείο οργασμό.

Η Νάντια άρχισε να κόβει ταχύτητα βγήκε από κάτω μου και αφού συνέχισε να μου την παίζει αργά, πήρε λίγα χύσια από το στομάχι μου και με αυτά συνέχισε ότι έκανε. Τα πάντα είχαν γίνει χάλια, τα χέρια της είχαν ασπρίσει από τη μαλακία μου, και αυτή σε μία τελευταία πράξη άρχισε να τα γλείφει και να τα φτύνει πάλι πίσω ενώ δεν παρέλειπε να τα απλώνει στο πρόσωπο της χρησιμοποιώντας ως πινέλο την πλημυρισμένη από σάλια και μαλακία πούτσα μου. Το τέλος δόθηκε με τη Νάντια να μου καθαρίζει με τη γλώσσα της ότι είχε μείνει στο στομάχι μου και κάθε φορά επιδεικτικά μου τα έδειχνε με τη γλώσσα της και μετά τα κατάπινε με πομπώδη τρόπο ενώ ξανά άνοιγε το στόμα της να μου δείξει το κατόρθωμα της.

Πλέον και μετά από το τελετουργικό λατρείας της πούτσας μου η Νάντια σηκώθηκε και πήγε στην τουαλέτα ενώ εγώ ακόμα προσπαθούσα να ρίξω λίγο τους σφυγμούς μου. Ξαναγύρισε με μία ελαφρά βρεγμένη πετσέτα και με ευλάβεια πλέον με καθάρισε παντού, τελειώνοντας βέβαια έδωσε και ένα πεταχτό φιλάκι στην μισοπεσμένη πούτσα μου, λέγοντας της ευχαριστώ.

Η Ρένα μπήκε και με είδε σε αυτή την κατάσταση και τάχα με μία ψεύτικη δόση ανησυχίας μου είπε:

- Αμάν βρε παιδί μου θα πάθεις τίποτα έτσι όπως το πάμε εμείς, πρόσεξε καλά σε θέλουμε ζωντανό εντάξει;

- Άσε ρε πουτανίτσα που μας δουλεύεις κιόλας, άντε φέρε τα καφεδάκια να πάρω λίγο τα πάνω μου και μη μιλάς.

Έσκασε στα γέλια, ενώ η Νάντια γύριζε πλέον από την τουαλέτα όπου καθαρίστηκε.

- Τι γελάτε ρε κωλόπαιδα;… με κοροϊδεύετε;

- Ε ναι, πώς να μη σε κοροϊδεύω της είπε η Ρένα, πήγες να μου τον ξεκάνεις τον αντρούλη μου.

- Τέτοια είμαι εγώ, αν δεν τον φτάσω τον άλλον στα πρόθυρα της καρδιακής προσβολής θεωρώ ότι δεν τα κατάφερα.

Και πάλι γέλια από τις δύο πουτανίτσες. Κάτσαμε στο μπαλκόνι με τα καφεδάκια στα χέρια μας να απολαύσουμε τη υπέροχη μέρα.

- Καλά πως τον καταφέρατε ρε σεις τον Σταύρο;

- Κοίτα, της λέει η Ρένα, πουτάνα στο μυαλό εγώ με καργιόλη άντρα τι περίμενες να γίνει;

- Έλα κακίες… λέω εγώ, δε φτάνει που τον δουλεύουμε ψιλό γαζί το φουκαρά, τον κοροϊδεύετε και από πάνω.

- Ας πρόσεχε… είπε με υποτιμητικό ύφος η Νάντια.

Η μέρα που θα φεύγαμε διακοπές έφτασε, προορισμός ήταν η Σαντορίνη, έτσουξε βέβαια ο κώλος μου από τη τιμή που κλείσαμε αλλά ήταν ένα υπέροχο βαμμένο κάτασπρο με γαλάζιο παραδοσιακό σπίτι, άνετο, με τρία όμορφα δωμάτια και φυσικά πισίνα που όταν ξάπλωνες νόμιζες ότι το γαλάζιο της θάλασσας, του ουρανού αλλά και της πισίνας γινόταν ένα. Ρομαντικό και συνάμα ερωτικό σπίτι. Η πισίνα και γενικά η βεράντα του δεν ήταν σε κοινή θέα έτσι όπως το είχαν χτίσει, αλλά και επειδή ήμασταν αρκετά ψηλά τα επόμενα σπίτια από πίσω μας ήταν αρκετά μακριά και μας χώριζε και ο δρόμος. Ο λόγος που το περιγράφω είναι γιατί όπως καταλαβαίνει ο καθένας δεν ήθελα να είμαστε σε κοινή θέα όταν θα πηδούσα τα κορίτσια μου, μην εκτεθούμε κιόλας, όχι βέβαια ότι με ένοιαζε και πολύ, αλλά λέμε τώρα.

Η πρώτη πράξη που κάναμε μπαίνοντας στο σπίτι ήταν να μεταφέρουμε ένα κρεβάτι από τα άλλα δωμάτια και να το ενώσουμε με το διπλό της κρεβατοκάμαρας για να έχουμε μεγαλύτερη άνεση στον ύπνο μετά το πήδημα, πολλά στριμώγματα ειδικά την ώρα του ύπνου δε σήκωναν λόγο της αφόρητης ζέστης.

Τα κορίτσια αφού ταχτοποίησαν τα ρούχα τους, πέταξαν ότι φορούσαν και φόρεσαν τα μπικινάκια τους, φυσικά τόπλες, η Νάντια ανέλαβε τα καφεδάκια και εγώ με τη Ρένα αράξαμε στις πολυθρόνες της πισίνας για χαλάρωμα και ξεκούραση. Όσο να πεις ήταν αρκετά μεγάλο ταξίδι και δεν είχαμε όρεξη για εξερεύνηση του νησιού.

Η όλη κατάσταση έδειχνε απίστευτα όμορφη, εγώ με δύο πανέμορφα μουνάκια να τριγυρνάνε σχεδόν γυμνούλικα να είμαι αραχτός και να πλατσουρίζουν στην πισίνα παίζοντας σαν έφηβες, ειδικά αυτά τα βυζάκια που πηγαινοερχόντουσαν απελευθερωμένα από τη σκλαβιά του σουτιέν με κρατούσαν συνέχεια ερεθισμένο και φυσικά οι πουτανίτσες το ήξεραν και επιδείνωναν τη αφόρητη κατάσταση στην οποία είχα περιέλθει. Αφού τελείωσαν με τα της πισίνας αράξανε στις πολυθρόνες και έκλεισαν τα ματάκια τους τάχα εξουθενωμένες.

- Χρήστο;

- Ναι Ρένα μου;

- Λίγο λαδάκι παίζει να μας βάλεις;

- Βαριέμαι ρε συ… βάλτε η μία στην άλλη , τώρα χαλαρώνω, άσε που έχω καυλώσει και αν κάνω κάτι τέτοιο μετά θα πάει αλλού το πράγμα.

Γέλασαν οι μουνίτσες και όντως η Ρένα άρχισε να απλώνει λαδάκι στην Νάντια αργά και καυλωτικά. Της χάιδευε τα βυζάκια της που γυάλιζαν από το λάδι και η ρώγα… αχ αυτή η ρώγα πάντα με τρελαίνει όταν σκληραίνει. Όταν τέλειωσε ανέλαβε η Νάντια και πάλι αυτό το θέαμα με έκανε να αναστενάξω.

- Τι έπαθες αγορίνα μου; Σε καυλώσαμε;

- Από τη ώρα που είμαστε εδώ τις λέω με έχετε τρελάνει, πονάει η πούτσα μου γαμώτο, δεν αντέχω πρέπει να ξεσπάσω.

Τα κορίτσια ξάπλωσαν πάλι στις πολυθρόνες και απλά έβγαλαν και τα μαγιώ τους μένοντας ολόγυμνες με τα κορμιά τους να γυαλίζουν.

- Κάνε δουλειά σου, μου λέει η Νάντια, εμείς θα αράξουμε εδώ και εσύ απλά θα μας γαμάς.

Κατέβασα το μαγιό μου και εγώ και έκατσα ανάμεσά τους μην ξέροντας από πού να ξεκινήσω. Έσκυψα πάνω από τη Ρένα και βύθισα αργά την πούτσα μου μέσα της. Τι ανακούφιση ήταν αυτή;… επιτέλους οι διακοπές ξεκινούσαν όπως τις φανταζόμασταν όλοι, πολύ πήδημα και φυσικά όλα όσα κάνει κάποιος στις διακοπές, γλέντι, γλέντι και γλέντι, τίποτα άλλο.

Όσο γαμούσα τη Ρένα η Νάντια χάιδευε απαλά το μουνάκι της και αναστέναζε. Η Ρένα της έδωσε το χέρι και κρατιόντουσαν χεράκι-χεράκι. Όσο εγώ συνέχιζα, αυτές κοιτιόντουσαν στα μάτια, ώσπου η Ρένα άρχισε να χύνει αργά και βαθιά, η κοιλίτσα της έκαμνε κυματάκια και η λεκάνη της έκανε απαλές κινήσεις πάνω κάτω για να με νοιώσει πιο βαθειά, ώσπου έβγαλε μία ανάσα ανακούφισης και αφέθηκε.

Χωρίς να μιλήσω και αφού της έδωσα ένα απαλό φιλί στο στόμα, βγήκα από μέσα της και πήγα στην Νάντια. Μόλις μπήκα μέσα της, άφησε το χέρι της Ρένας και με τράβηξε κοντά της, τα κορμιά μας ενώθηκαν καυτά όπως ήταν και άνοιξε τα πόδια της όσο μπορούσε. Κατάλαβα ότι ήθελε βαθύ και σκληρό πήδημα, έτσι κι αλλιώς είχε προετοιμαστεί τόση ώρα που έπαιζε με το μουνάκι της.

Μόλις ξεκίνησα να τη γαμάω, βγαίνοντας σχεδόν ολόκληρος έξω και μετά με αργή διείσδυση και στο τέλος κάρφωμα άρχισε να φωνάζει από καύλα. Ήξερα ότι μάλλον ακουγόταν αλλά δεν με ένοιαζε, συνέχισα έτσι ώσπου έπλεξε τα χέρια της στο σβέρκο μου και άρχισε να μου δίνει αυτή τον ρυθμό τραβώντας με. Όλο της το κορμί πηγαινοερχόταν και προσπαθούσα να είμαι στον ρυθμό της για να μην της το χαλάσω και ναι… το σώμα της έγινε τόξο και άρχισε να χτυπιέται πάνω στην πολυθρόνα προσπαθώντας να πνίξει τη φωνή της χωρίς όμως να το καταφέρνει, ώσπου με έπιασε από τους γλουτούς και με τράβηξε βαθιά μέσα της. Όταν με απελευθέρωσε πλέον ήμουν κι εγώ στην τελική φάση. Δεν άντεξα πολύ, ξεκίνησα να τη γαμάω πλέον όπως ήθελα εγώ και ένα λεπτό μετά βγήκα από μέσα της και άρχισα να τη χύνω παντού πάνω στην κοιλίτσα της και έφτασα ως τα Βυζάκια της. Αυτή βγάζοντας καυλωτικές κραυγούλες τα άπλωνε πάνω της. Ειδικά όταν έπιανε με τα δύο χέρια της τα βυζάκια της και τα έσφιγγε με τρέλαινε ακόμα πιο πολύ,.

Η Ρένα ήρθε δίπλα της και τη βοήθησε στο άπλωμα της κρέμας μου, ενώ τη ίδια στιγμή μου έγλειφε και τον πούτσο για να γευτεί αυτό που πάντα της αρέσει.

Έπεσα ξέπνοος στην πολυθρόνα μου και άραξα μέχρι που με πήρε λίγο ο ύπνος. Ήταν τόσο έντονο όλο αυτό, είναι δύσκολο να κρατιέσαι όταν γαμάς δύο γυναικάρες μαζί (όσοι το έχουν κάνει σίγουρα με καταλαβαίνουν) και όλο αυτό με εξάντλησε.

Μόλις έπεσε το βραδάκι τα κορίτσια άρχισαν να ετοιμάζονται, είχαν αγοράσει ειδικά για τις διακοπές ότι πιο ξέκωλο βρήκαν, από ρούχα μέχρι παπούτσια, ήταν και οι δυο σχεδόν γυμνές, για σουτιέν δεν το συζητάμε… εννοείται ότι δε φορούσαν, οι φουστίτσες μόλις και με τα βίας κάλυπταν τις παρυφές του κώλου τους και αυτό μόνο όταν ήταν ακίνητες. Τα μαλλιά τους τα είχαν κάνει αλογοουρά ψηλά στο κεφάλι και όπως είπα πουκαμισάκια σχεδόν διάφανα δεμένα πάνω από την κοιλίτσα τους. Το σύνολο το έκλειναν με υπέροχα ψηλοτάκουνα πεδιλάκια.

- Ρε πουτανίτσες έτσι όπως είστε θα έχω πρόβλημα, θα σας την πέφτουν και θα πρέπει να πλακώνομαι με τους άλλους.

Δε μίλησαν, ήρθαν δεξιά μου και αριστερά μου και με πήραν αγκαζέ να πάμε στο αυτοκίνητο. Σε όλη τη διαδρομή και κατεβαίνοντας τον δρόμο με το αυτοκίνητο η Νάντια ήταν λίγο σιωπηλή.

- Τι έχεις μανάρι μου, τι σε βασανίζει;

- Ε… Χρήστο, θυμάσαι τότε στο Ξενοδοχείο που ήμασταν οι τρείς μας που είχαμε ξεφύγει λίγο και καταλήξαμε σε παρτουζίτσα;

Κατάλαβα αμέσως που το πήγαινε αλλά ήθελα να το ολοκληρώσει αυτή.

- Ναι φυσικά ποιος μπορεί να το ξεχάσει αυτό; Αλλά για πες που θέλεις να καταλήξεις;

- Όχι σε κάτι συγκεκριμένο, ούτε λέω να το επαναλάβουμε, αλλά λέω τώρα εγώ θα σε ενοχλούσε πολύ αν εγώ και μόνο εγώ έβρισκα κάποιον που μου αρέσει να πάω μαζί του;

- Χα, χα, χα… δεν κρατιέσαι βλέπω μικρή μου. Τι να σου πω τώρα εγώ, αυτό είναι δικό σου θέμα, δε χρειάζεσαι τη άδεια μου για κάτι τέτοιο, κάνε ότι θέλεις, μόνο μη μπλέξεις πουθενά και έχουμε άλλα.

- Όχι, όχι, μη νομίζεις ότι θα ψαχτώ, αλλά θέλω να ξέρω ότι δε θα σας πειράξει.

Η Ρένα μπήκε και αυτή στην συζήτηση.

- Βρε Νάντια εσύ το πας αλλού τώρα, είπαμε να περάσουμε οι τρεις μας καλά χωρίς άλλους να μπλέκουν στα πόδια μας, τι τα θέλεις τώρα τα μπερδέματα;

- Ρένα μου δεν είπα κάτι τέτοιο, είπα εάν τύχει… και φυσικά θα το σκεφτώ, απλά θέλω να ξέρω ότι δεν θα σας πειράξει.

- Τι να πω… λέει η Ρένα, κουμάντο στο μουνάκι σου κάνεις εσύ, απλά πρόσεχε.

- Θα προσέχω μαμά, είπε περιπαικτικά η Νάντια απευθυνόμενη στη Ρένα.

- Άντε να δούμε…

είπε η Ρένα και με αυτά φτάσαμε σε ένα υπέροχο κλαμπάκι. Ήταν σχετικά νωρίς και δεν είχε πολύ κόσμο. Φυσικά έκοψα κίνηση για να δω αν ταιριάζει και με τη ηλικία μας, αλλά όπως κατάλαβα η κατάσταση εκεί ήταν mix.

- Που θα κάτσουμε κορίτσια;

- Στο μπαρ πετάχτηκε αμέσως η Νάντια.

- Γιατί παρακαλώ;… της λέω.

- Μα τόσο όμορφα ντυμένες να κάτσουμε σε τραπέζι και να χαθούμε στο πλήθος; Εδώ ήρθαμε να καταπλήξουμε τα πλήθη! Εξάλλου έχω σκοπό να χορεύω ασταμάτητα σήμερα, τι να το κάνω το κάθισμα, άσε που το ποτό θα έρχεται άμεσα.

Κάτσαμε όντως στη μπάρα, και αφού παραγγείλαμε τα ποτά μας, χαζεύαμε τον κόσμο που έμπαινε μέσα. Η μουσική ήταν αρκετά δυνατή και για να μιλήσεις έπρεπε να φωνάζεις. Τα κορίτσια ήδη άρχισαν να λικνίζονται δείχνοντας τις χορευτικές τους ικανότητες κι εγώ αφαιρέθηκα κάποια στιγμή στις σκέψεις μου. Θυμήθηκα πως ήταν η Νάντια πριν φτάσει σε αυτή την κατάσταση. Μία άοσμη, άγευστη γυναίκα, πιο πολύ έμοιαζε με τις κυρίες της εκκλησίας, αυτές που δεν ξυρίζουν ούτε μασχάλη που λέει ο λόγος και τώρα μπροστά μου είχα το δημιούργημά μου, μία μουνάρα που στο μυαλό τις είχε μόνο τη διασκέδαση και όπως μας αποκάλυψε και ξένους πούτσους.

- Ξύπνα, μου φώναξε η Ρένα, τι έπαθες;

Χαμογέλασα και όσο μπορούσα να φωνάξω μοιράστηκα τις σκέψεις μου και η Ρένα συμφώνησε.

- Δεν πειράζει, άστη, έχει πολλά χρωστούμενα ακόμα, σε λίγο καιρό θα ηρεμήσει, αλλά θέλει προσοχή.

Το κλάμπ κάποια στιγμή γέμισε ασφυκτικά. Είχε τα πάντα μέσα, ζευγάρια, παρέες αντρών, και γυναικών (και τι γυναικών όλες στην τρίχα, σχεδόν ξέκωλες όπως οι δικές μου και όλες μα όλες έδειχναν σα να ήταν μοντέλα). Καυλωτική κατάσταση, το μάτι μου δεν χόρταινε από τις μουνίτσες που έβλεπα και φυσικά αρκετές από αυτές καρφωνόντουσαν και σε εμένα κάτι που με χαροποιούσε αρκετά μπορώ να πω. Κάποια στιγμή γυρίζω να δω τα κορίτσια και η Νάντια έλειπε.

- Που πήγε;… ρώτησα με τα χέρια μου τη Ρένα.

- Χάθηκε στο πλήθος μου λέει.

Αρχίσαμε… σκέφτηκα εγώ. Το βράδυ συνεχίστηκε όμορφα και η φυσικά η Νάντια είχε εξαφανιστεί δεν τη βρίσκαμε πουθενά. Ανησυχήσαμε αλλά με το χαμό που να μπεις να ψάξεις; Η ώρα περνούσε και πουθενά η Νάντια. Εγώ ήθελα να φύγω, δεν ήξερα τι να κάνω, πήρα τη Ρένα από το χέρι και βγήκαμε έξω. Την πήρα στο κινητό αλλά απάντηση καμία.

- Τι κάνουμε τώρα;

- Πάμε για κανένα σαντουιτσάκι και την παίρνουμε μετά τηλέφωνο… είπε η Ρένα.

Όντως πήγαμε και αράξαμε σε ένα μαγαζάκι και απολαμβάναμε το σάντουιτς, όταν κάποια στιγμή μέσα στο πλήθος διακρίναμε τη Νάντια αγκαλιά με έναν τύπο να χαζογελάει σαν κανένα τσουλάκι, ενώ ο τύπος τη χούφτωνε κάτω από τη φουστίτσα της. Η Ρένα αμέσως πήρε τηλέφωνο και όλος περιέργως η Νάντια το σήκωσε.

- Που είσαι ρε τσουλίτσα;… γιατί δε σηκώνεις τηλέφωνο;

Δεν άκουγα τις απαντήσεις έτσι αρκέστηκα σε αυτά που ρωτούσε η Ρένα.

- Δε με νοιάζει… θέλω να έρθεις εδώ που είμαστε, σε βλέπουμε, κάνε μεταβολή και κοίτα προς το σαντουϊτσάδικο.

Η Νάντια γύρισε μας είδε και αφού πήρε από το χέρι τον τύπο τον έσυρε σε εμάς.

- Καλώς την, της λέω εγώ.

- Αρχίσαμε τις μαλακίες; τις λέει η Ρένα.

- Έλα βρε αδερφούλα, σιγά τι έκανα;

- Ο κύριος;… της λέω εγώ.

- Α ναι δε σας σύστησα, από εδώ ο Θέμης, Θέμη ο Χρήστος και Ρένα.

Χάρηκε ας πούμε ο Θέμης ενώ φάνηκε λίγο σπασμένος.

- Τι έγινε μικρή;… της λέω για πού το βάλατε;

- Εσένα να μη σε νοιάζει…

είπε περιπαιχτικά η Νάντια, που φάνηκε τελικά ότι μάλλον είχε πιεί κάτι παραπάνω.

- Δεν με νοιάζει βρε κουτό της λέω, απλά να ξέρουμε κι εμείς τι να κάνουμε, να φύγουμε ή να σε περιμένουμε;

Πετάχτηκε η Ρένα.

- Όχι τι να φύγουμε… πάμε όλοι μαζί στο σπίτι με το Θέμη και τη Νάντια και να αράξουμε εκεί. Τι λέτε;

Τι σκέφτηκε πάλι η Ρένα δεν κατάλαβα η αλήθεια.

- Θέμη θέλεις;… του είπε η Νάντια.

- Ναι, γιατί όχι, μέσα, αλλά θα έρθω με το δικό μου αυτοκίνητο, άντε σας ακολουθώ.

Λίγη ώρα μετά ήμασταν στο σπίτι, αράξαμε όλοι στην πισίνα και η Ρένα έφερε ποτά. Ο Θέμης τελικά ήταν μια χαρά τύπος, μας είπε ότι ήταν από Αθήνα και έμενε στο πατρικό σπίτι ενός φίλου του Σαντορινιού ο οποίος θα ερχόταν μετά από μία εβδομάδα και βασικά ασχολιόταν με τα ΜΜΕ, ως διαφημιστής. Σε ηλικία ήταν λίγο μικρότερος από εμένα και χωρισμένος χωρίς παιδιά εδώ και ένα χρόνο.

- Χρήστο η Νάντια όπως κατάλαβα είναι κουνιάδα σου έτσι;

- Ναι έτσι και ίσως κάτι παραπάνω.

- Δηλαδή;

- Στην πορεία θα καταλάβεις, του λέω, όχι όλες οι πληροφορίες μαζί, μη σε μπερδέψουμε.

- Ότι πεις Χρήστο, εσύ ξέρεις.

Όσο περνούσε η ώρα, τόσο πιο πολλά καταλάβαινε ο Θέμης για την τριάδα. Η Νάντια πολλές φορές ερχόταν με αγκάλιαζε, με φιλούσε στο μάγουλο και με χάιδευε ειδικά κοντά στα επίμαχα. Ο Θέμης δεν παρέλειψε να το επισημάνει φυσικά.

- Όπως παρατηρώ όντως υπάρχει μία ειδική σχέση μεταξύ σας και αν είναι αυτό που καταλαβαίνω είναι στις παρυφές μίας Kinky κατάστασης και αυτό με εξιτάρει κάπως για να πω τη αλήθεια.

Η Νάντια φρόντισε να τον επιβεβαιώσει έκατσε επάνω στα πόδια μου, γύρισε το πρόσωπό της και άρχισε να με φιλάει με γλώσσα επιδεικτικά, κοιτώντας και το Θέμη για να κόψει αντιδράσεις. Αυτός ανασκουμπώθηκε και ενστικτωδώς, έπιασε την πούτσα του πάνω από το παντελόνι του και την έσφιξε. Η Νάντια χωρίς να μιλάει σηκώθηκε και έκατσε μπροστά του, αρχίζοντας να κάνει ένα μικρό στριπτιζάκι. Η Ρένα έκατσε πίσω μου και άρχισε να με χαϊδεύει στο στήθος, ανοίγοντας μου σιγά-σιγά τα κουμπιά του πουκαμίσου. Ίδια κίνηση και από εμένα, άρχισα να σφίγγω τον πούτσο μου που είχε καυλώσει και με βασάνιζε εγκλωβισμένος στο στενό Τζην.

Η Ρένα ήρθε και αυτή μπροστά μου και άρχισε και αυτή να τα βγάζει αργά και ερωτικά. Τα κορίτσια πλέον άλλαζαν θέσεις και έτσι ο Θέμης πλέον έπαιρνε μάτι και τη δικιά μου. Άλλη μία παρτούζα διαφαινόταν στον ορίζοντα και το είχαμε αντιληφθεί όλοι. Σε λίγο τα κορίτσια είχαν μείνει μόνο με τα πεδιλάκια τους και χαϊδευόντουσαν στα βυζάκια τους και στα μουνάκια τους εκστασιασμένες με μισόκλειστα μάτια. Ένα λεπτό μετά τα είχαμε πετάξει και εμείς όλα και πλέον παίζαμε αργά τις πούτσες μας.

- Πάμε μέσα;… είπε η Νάντια με βαθιά από καύλα φωνή.

Σηκωθήκαμε και τα κορίτσια μας άρπαξαν από τις πούτσες οδηγώντας μας στην κρεβατοκάμαρα. Η Νάντια έπεσε στο κρεβάτι και όπως ήταν άνοιξε τα χέρια της και ανοιγοκλείνοντας τις παλάμες της μας κάλεσε λέγοντας "ελάτε".

Ελάτε; σκέφτηκα εγώ. Μας θέλει και τους δύο, αλλά η Ρένα; Η Ρένα κατάλαβε γιατί ήταν και μεγάλη κουφαλίτσα και άραξε στην πολυθρονίτσα που είχε το δωμάτιο βάζοντας το ένα της πόδι στο μπράτσο της πολυθρόνας και άρχισε να χαϊδεύεται μόνη της δείχνοντας μου το κρεβάτι ουσιαστικά για να πάω στη Νάντια (πραγματική αδερφική αγάπη).

- Τα λέμε σε λίγο…

της είπα εγώ και μαζί με τον Θέμη ξαπλώσαμε έχοντας στη μέση τη Νάντια που είχε κλειστά τα μάτια της και περίμενε το άγγιγμα δύο αντρών. Με τον Θέμη το ξεκινήσαμε αργά με υγρά απαλά φιλάκια στο μυρωδάτο λαιμουδάκι της Νάντιας που αναστέναξε από την καύλα και αφού την παιδέψαμε αρκετά συνεχίσαμε με τα βυζάκια της, ένα ο καθένας και οι ρώγες τις ενθουσιάστηκαν, σκλήρυναν και πετάχτηκαν μπροστά μας. Τώρα της γλείφαμε τα βυζάκια και σιγά-σιγά κατεβάσαμε τα χέρια μας συγχρονισμένα στο μουνάκι της. Όταν το πιάσαμε πάθαμε πλάκα, ήταν τόσο υγρό που το νοιώθαμε να στάζει στα σεντόνια. Δύο αντρικά χέρια στο μουνάκι της Νάντιας ήταν η αποθέωση της καύλας.

Ξαφνικά σηκώθηκε και η Ρένα, έκατσε ανάμεσα στα ανοιχτά πόδια της Νάντιας και άρχισε να τη γλείφει, απαλά στην αρχή και μετά με δύναμη πάνω ακριβές στην κλειτορίδα της, βάζοντάς της το μεσαίο δάχτυλο μέσα της. Θεωρώ ότι καμία γυναίκα δε θα άντεχε παραπάνω, η Νάντια συνέχεια με κλειστά τα μάτια, άρχισε να σπαρταράει, ήταν περικυκλωμένη από τρία άτομα που τη έφερναν σε ερωτικό παροξυσμό. Οι φράσεις της μαζί με τα βογγητά της μισές και χωρίς νόημα.

- Μ… ναι, ναι… μη σταματάτε, ναι, χύνω, χύνω, ναι, χύνω…

και αυτό ήταν. Ένας πίδακας από χύσια ξεχύθηκε από μέσα της και όσο έχυνε τόσο πιο πολύ εμείς τη χαϊδεύαμε παντού και ειδικά στο μουνάκι όπου προλαβαίναμε και όσο χωρούσε ο καθένας. Ώσπου τη νοιώσαμε να βυθίζεται στο κρεβάτι, να γυρίζει το πρόσωπό της στην μία πλευρά και να ηρεμεί. Στους ρυθμούς της και εμείς κόψαμε ταχύτητα, για να επανέλθει. Η Νάντια με κοίταξε στα μάτια και μου είπε ξεψυχισμένα, "σε θέλω μέσα μου Χρήστο".

- Στα τέσσερα μωράκι μου, της λέω, θέλω να μπω βαθιά στη μήτρα σου.

- Αχ ναι… και αμέσως μου στήθηκε.

Η καλή μου γυναικούλα στήθηκε κι αυτή στα τέσσερα δίπλα της περιμένοντας να τη γαμήσει ο Θέμης. Τις κοιτάξαμε για λίγο και το θέαμα ήταν ότι πιο όμορφο έχω δει. Δύο υπέροχα κωλαράκια να κουνιούνται αργά προσκαλώντας μας να τα γαμήσουμε. Με το Θέμη πήραμε θέση. Με ρώτησε αν με πειράζει. Κούνησα το κεφάλι αρνητικά, τέτοια ώρα έτσι όπως ήμασταν τι να με πειράξει, εξάλλου το είχα ξεπεράσει από την προηγούμενη φορά. Βυθιστήκαμε αργά στα μουνάκια τους και αναστέναξαν. Οι πούτσες μας βυθίστηκαν μέχρι τη μήτρα τους και τα κορίτσια τινάχτηκαν μπροστά.

Πηγαίναμε όπως μία μηχανή ντίζελ, ανεβάζαμε σιγά-σιγά στροφές και στο τέλος το μόνο που ακουγόταν ήταν ο ήχος από τα μουσκεμένα μουνάκια, μαζί με το χτύπημα της λεκάνης μας στα κωλαράκια των κοριτσιών και όλοι μαζί αναστενάζαμε. Σε λίγο γύρισα στον Θέμη και του είπα να αλλάξουμε.

- Έλα Θέμη… γάμα τη Νάντια, έτσι και αλλιώς το δικαιούσαι.

Αλλάξαμε και η Νάντια χάθηκε μόλις ο Θέμης την κάρφωσε.

- Αυτή είναι η ζωή, αυτό είναι το νόημα, αυτός είναι ένας ακόμη καλός πούτσος στο μουνάκι μου, ναι… έτσι θέλω να είναι πάντα.

- Αδερφούλα μου, είπε η Ρένα μαζί με σένα γαμιέμαι κι εγώ καλά, θέλω πάντα έτσι να είναι, θέλω να μας χύσουν μέσα μας και τις δύο κι ας μας γκαστρώσουν.

- Ναι Θέμη, χύσε με, χύσε με μέσα, θέλω το παιδί σου.

Ο Θέμης δεν το άντεξε όλο αυτό, άρχισε να τη γαμάει με δύναμη, ο ιδρώτας του έσταζε επάνω στον κώλο της και η Νάντια έχυνε με λυγμούς, έκλαιγε κανονικά από ευτυχία και καύλα.

Τη Ρένα συνέχιζα να τη σκίζω δυνατά σφαλιαρίζοντας το κωλαράκι της και αυτή με κραυγές πλέον έχυνε και μου έσφιγγε τον καυλωμένο όσο δεν πήγαινε πούτσο μου. Την έπιασα δυνατά και καρφώθηκα μέσα της αδειάζοντας το φορτίο μου.

Ο Θέμης δεν πήγε πίσω, άρχισε να τη γαμάει λες και ήθελε να την πετάξει έξω από το κρεβάτι και κάποια στιγμή τέντωσε τον λαιμό του και καρφώθηκε ακόμα πιο πολύ και έμεινε να αδειάζει.

Οι φωνές καύλας πρέπει να ακούστηκαν σε όλη τη γειτονιά, όλοι μαζί ουρλιάζαμε από την καύλα, τα κορμιά μας είχαν γίνει μούσκεμα από την προσπάθεια, στάζαμε ο ένας πάνω στον άλλον.

Βγήκαμε και οι δύο και κοιτάξαμε το κατόρθωμα μας, δεν ξέρω αν τις γκαστρώσαμε αλλά μία μεγάλη ποσότητα σπέρματος έβγαινε από το κοκκινισμένα μουνάκια τους και αυτές με το ένα χέρι τα απλώνανε στο μουνάκι τους, ώσπου κατέρρευσαν. Πέσαμε και εμείς δίπλα τους σαν τσουβάλια και όλοι μαζί όπως ήμασταν κοιμηθήκαμε.

Το πρωί ξύπνησα αργά αλλά περισσότερο με ξύπνησαν οι ήχοι που άκουγα, γύρισα μισοκοιμισμένος από τη άλλη πλευρά και όπως ήμουν με την τσίμπλα στο μάτι είδα τις πουτανίτσες μου ναι πιπώνουν το Θέμη.

- Ρε καριόλες τι πάθατε πρωί-πρωί;

Καμία απάντηση, απλά συνέχιζαν να τον πιπώνουν. Ο Θέμης είχε βάλει τα χέρια πίσω από τον λαιμό του και απολάμβανε.

- Καλημέρα Χρήστο, μου λέει.

- Καλημέρα Θέμη μου, όλα καλά;

- Ε… όπως βλέπεις μάλλον ναι, κάτι παραπάνω από καλά.

- Να κάνω καφέδες;

- Αν δε σε πειράζει ναι, θα ήθελα έναν.

- Οκ του λέω και φεύγω στην κουζίνα.

Μόλις τους έκανα, μπήκα ξανά στο δωμάτιο και τότε τα κορίτσια γύρισαν και με κοίταξαν με χυμένα τα στοματάκια τους και τον Θέμη με ένα χαζό χαμόγελο.

- Άντε πουτανίτσες έτοιμα τα καφεδάκια σας, μετά την πρωτεΐνη καλή και η καφεΐνη τους είπα.

Έσκασαν στα γέλια και σηκώθηκαν. Η Ρένα μετά που πλύθηκε ήρθε να με βοηθήσει στην κουζίνα.

- Χρήστο συγνώμη γι' αυτό που κάναμε, μαλακία μου, έπρεπε να πάρω την άδεια σου.

- Ε μάλλον ναι… της λέω, αλλά τώρα τι να πω, είναι αργά. Κοίτα… κάπως έτσι ξεκινάνε και τα κερατώματα. Άλλο να είμαστε μαζί και άλλο να παίρνουμε πρωτοβουλίες χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του άλλου, φαντάζομαι ότι δε θα ξαναγίνει κάτι τέτοιο.

- Όχι, όχι, συγνώμη… είπαμε πουτάνα μόνο μαζί σου, απλά όταν ξύπνησα και είδα τη Νάντια να τον γλείφει κάπως μου ήρθε εκείνη τη ώρα. Εσύ κοιμόσουν γαλήνια και δεν ήθελα να σε ξυπνήσω. Η Νάντια μου έκανε νόημα και η αλήθεια δεν ήθελα και πολλά-πολλά. Και πάλι συγνώμη.

- Συγχωρεμένη γι΄ αυτή τη φορά μωρό μου, αλλά μου χρωστάτε κι εμένα ένα τέτοιο ξύπνημα καργιολίτσες έτσι;

- Κάθε πρωί στο υπόσχομαι καύλα μου.

Με φίλησε, πήραμε τους καφέδες και βγήκαμε έξω. Ήδη ήταν σχεδόν 12 το μεσημέρι, αλλά υπήρχε απόλυτη ησυχία παντού, προφανώς ο περισσότερος κόσμος ήταν ξενυχτισμένος και κοιμόντουσαν. Ο Θέμης μέσα στην τρελή χαρά, μπήκε στην πισίνα και η Νάντια του έκανε παρέα, αγκαλιές, γλωσσόφιλα αλλά και χέρια που χανόντουσαν μέσα στο νερό ήταν το βασικό μενού του παιχνιδιού τους.

Η αλήθεια είναι ότι ζήλεψα αρκετά με τη όλη φάση γιατί η Νάντια πλέον άνοιγε τα φτερά της και γινόταν αυτό που φοβόταν ο άντρας της ο Σταύρος, αλλά αυτό δε με αφορούσε και τόσο, αυτό που ήθελα το έκανα, γάμησα την κουνιάδα μου τόσες φορές, παράπονο δεν είχα και ήξερα ότι και στο μέλλον θα συνεχίζαμε.

Η Νάντια με τον Θέμη βγήκαν από την πισίνα και έφυγαν μέσα στο σπίτι, καταλάβαμε με τη Ρένα ότι πάνε για επόμενο γύρο.

Με τη Ρένα σηκωθήκαμε πήγαμε μέσα στο δωμάτιο κι ενώ η Νάντια ήδη πηδιόταν καβάλα στο Θέμη εμείς πήραμε τα πράγματά μας και φύγαμε για τη Θάλασσα.

- Θα σας βρούμε με το Θέμη… είπε η Νάντια όσο πηδιόταν, θα έρθουμε μαζί.

- Οκ…

είπαμε και φύγαμε.

- Νομίζω ότι δημιουργήσαμε ένα τέρας, μου είπε η Ρένα όσο καθόμασταν στην παραλία.

- Προφανώς ναι της λέω, μίλησέ της εσύ καλύτερα γιατί όταν θα γυρίσουμε θα πρέπει να είναι συμμαζεμένη, αλλιώς την κόβουμε από παρέα, αυτά δε μένουν πολύ καιρό κρυφά, όλο και κάποιος θα μιλήσει.

Αρκετή ώρα αργότερα, ήρθε η Νάντια μόνη της.

- Ο Θέμης;

- Με άφησε και έφυγε, εγώ του το ζήτησα, νομίζω ότι το παραπάνω θα το θεωρούσε δεσμό γιατί άρχισε να μου λέει κάτι περίεργα.

- Δηλαδή;.

- Δηλαδή να με πάρει μαζί του Αθήνα, να χωρίσω με το Σταύρο και να μείνω μαζί του.

- Εγώ απλά του είπα ότι περάσαμε πολύ όμορφα όλοι μαζί και ως εκεί και τον παρακάλεσα να μη με ψάξει άλλο. Εγώ θέλω μόνο μαζί σας να είμαι, περνάω τέλεια, δε θέλω στο κεφάλι μου μπελάδες, εσύ Χρήστο είσαι ότι καλύτερο μου έχει τύχει και μαζί με τη Ρένα σας λατρεύω.

Η εξομολόγηση της Νάντιας με καθησύχασε. Όταν φύγαμε από τη Σαντορίνη και μετά από ατέλειωτα γαμήσια μεταξύ μας, η Νάντια πράγματι συνέχισε όπως ήμασταν, μία άτυπη τριμελής οικογένεια και φυσικά αυτό συνεχίζεται μέχρι και τώρα που γράφω αυτή την ιστορία με τη βοήθεια τον κοριτσιών μου για όσες λεπτομέρειες είχα ξεχάσει καθισμένα δίπλα μου γυμνούλικα χαϊδεύοντας με τα ζεστά και απαλά χεράκια τους τον καυλωμένο πούτσο μου.




Copyright protected OW ref: 176366