Τα πρώτα της βήματα (2ο μέρος)

Δημοσιεύθηκε από SKLIROS AFENTIS
κατηγορία Ερωτικές Ιστορίες STRAIGHT
στις 12-11-2020

Η επόμενη συνάντηση με τη Δήμητρα δεν άργησε να πραγματοποιηθεί. Μέχρι τότε όμως είχα φροντίσει με λίγα τηλεφωνήματα και πολλά μηνύματα και e-mails να της δείξω ποιος έχει το πάνω χέρι.


Προηγούμενο μέρος: Τα πρώτα της βήματα

Η επόμενη συνάντηση με τη Δήμητρα δεν άργησε να πραγματοποιηθεί. Μέχρι τότε όμως είχα φροντίσει με λίγα τηλεφωνήματα και πολλά μηνύματα και e-mails να της δείξω ποιος έχει το πάνω χέρι. Ποιος είναι ο Κυρίαρχος στη σχέση και ποια είναι η υποτακτική. Το αγέρωχο στυλάκι της, η επιτυχημένη δικηγόρος, η όμορφη κι απόμακρη, μ' έκανε να θέλω να την ξεφτιλίζω και να την ταπεινώνω με κάθε τρόπο. Το όνομά της μαζί μου αποτελούσε παρελθόν, τη θέση του πήραν επίθετα όπως πουτάνα, ψώλα, τσούλα, καριόλα, σκύλα.

Στην αρχή τσίνισε λίγο αλλά της έκοψα τον αέρα λέγοντάς της "δε θα κάνουμε διάλογο ψώλα, εγώ διατάζω εσύ υπακούς και εκτελείς". "Μάλιστα" ήταν η απάντηση της στο επόμενο μήνυμα.

"Κατανοητό καριόλα;"

"Μάλιστα" απάντησε αμέσως.

"Αποδεκτό μουνί;"

"Μάλιστα Κύριε", απάντησε κι έτσι έφυγε κι αυτό το εμπόδιο απ τη μέση.

Μέσα από τις συζητήσεις μας ανακάλυψα πως το κωλαράκι της ήταν παρθένο. Η κυρία δεν το έδωσε σε κανένα μέχρι τώρα, ούτε στις ελάχιστες σχέσεις της που είχε πριν παντρευτεί ούτε βέβαια και στο σύζυγο. Αυτό θα άλλαζε στην επόμενή μας συνάντηση. Οι διαταγές ήταν απλές και ξεκάθαρες. Θα πήγαινε σ ένα φαρμακείο και θα αγόραζε μια λιπαντική ΚΥ κι ένα πακέτο προφυλακτικά, θα κρατούσε την απόδειξη και θα μου την έδινε. Το επόμενο και πιο ταπεινωτικό ήταν να κλείσει δωμάτιο με το όνομά της σε γνωστό ξενοδοχείο γαμηστρώνα του κέντρου κοντά στο Καλλιμάρμαρο κι αφού ανέβαινε στο δωμάτιο να μου έστελνε μήνυμα πως είναι έτοιμη.

Περίμενα αντιδράσεις αλλά με εξέπληξε ευχάριστα όταν το μόνο που με ρώτησε ήταν:

"Τι θα θέλατε να φοράω Κύριε;"

"Το αφήνω σε σένα αυτό πουτανάκι, φόρα κάτι που σε καυλώνει"

Παρασκευή βράδυ έφτασε το μήνυμα:

"Είμαι έτοιμη Κύριε"

Καθυστέρησα σκόπιμα λίγη ώρα, πήρα το σακίδιο με τα απαραίτητα αξεσουάρ και ξεκίνησα. Στη ρεσεψιόν ζήτησα το δωμάτιο με το όνομά της, σημείωσα το έκπληκτο βλέμμα της ρεσεψιονίστ κι ανέβηκα στον όροφο. Χτύπησα την πόρτα και μου άνοιξε ντυμένη μόνο με εσώρουχα. Μια οπτασία η κυρία. Βαθύ μωβ χρώμα δαντελένιο σουτιέν, ασορτί κιλοτάκι και ζαρτιέρες, μαύρες κάλτσες με ραφή και γόβες. Το βλέμμα της αχόρταγο για πούτσα, το στήθος της ανεβοκατέβαινε σε κάθε της ανάσα. Στο κομοδίνο είχε ήδη τοποθετήσει τη λιπαντική τα προφυλακτικά και την απόδειξη. Την έλεγξα, είχαν αγοραστεί πριν δυο ώρες από ένα γειτονικό φαρμακείο.

- Πως ένιωσες σκλάβα όταν τα ζήτησες;

- Ντρεπόμουν και μόνο στη σκέψη Κύριε, όλη μέρα με απασχολούσε πολύ. Τελικά ήμουν τυχερή, βρήκα μόνο τη φαρμακοποιό, γυναίκα και μόνη της κι έτσι ήταν πιο εύκολο.

Έβγαλα από το σακίδιο μια δερμάτινη μάσκα ματιών και την έδεσα στο πρόσωπό της. Έβγαλα μερικά πράγματα ακόμη κι αφού τα τακτοποίησα στο κομοδίνο ασχολήθηκα μαζί της. Την πήρα απ το χέρι και την οδήγησα στη μπαλκονόπορτα του δωματίου, τα ρολά ήταν πάντα κλειστά, αλλά εκείνη δεν το γνώριζε. Παραμέρισα την κουρτίνα και την κόλλησα με το πρόσωπο πάνω στο κρύο τζάμι.

"Είμαστε στη μπαλκονόπορτα σκλάβα, φρόντισε να κάνεις ησυχία ώστε να μη σε πάρει χαμπάρι η γειτονιά."

Ανατρίχιασε ολόκληρη, σφίχτηκε αλλά δεν είπε λέξη.

"Κατάλαβες καργιόλα ή μήπως θέλεις να μάθουν οι γειτόνισσες τι ψώλα είσαι;"

"Μάλιστα Κύριε, κατάλαβα", απάντησε χαμηλόφωνα με ταραγμένη φωνή.

Έβγαλα τη ζώνη από το παντελόνι, τη δίπλωσα στη μέση και ξεκίνησα να ζεσταίνω το στητό κωλαράκι της. Κόκκινες οριζόντιες λωριδιές άρχισαν να σχηματίζονται, σε συνδυασμό με τις κάθετες από τις ζαρτιέρες και το στρινγκ ήταν ένα υπέροχο θέαμα. Η σκλάβα είχε κολλήσει στο τζάμι, η αναπνοή της έβγαινε κοφτή και καυλωμένη, τα χείλη της σφιχτά και το κεφάλι ανασηκωμένο, γερμένο προς τα πίσω. Άφησα τη ζώνη και την πλησίασα, της έλυσα το σουτιέν και το έβγαλα. Της έπιασα το κιλοτάκι και το κατέβασα, το πέταξα σε μια άκρη κι έμεινε με τις ζαρτιέρες, τις κάλτσες και τις γόβες της. Έπιασα το ξυρισμένο μουνί της, έσταζε η πουτάνα. Προφανώς το γούσταρε περισσότερο κι από εμένα. Ανέβηκα στις ρώγες της, τις έστριψα και τις τράβηξα, τεντώθηκε το κορμί της μαζί με το στήθος της, μια μικρή κραυγή περισσότερο καύλας παρά πόνου ξέφυγε απ τα χείλη της.

- Πόνεσες σκλάβα;

- Όχι Κύριε.

- Σου άρεσε;

- Μάλιστα, πολύ.

- Τι σου άρεσε σκλάβα;

- Μου αρέσει να σου ανήκω Κύριε, το θέλω πολύ, να υπακούω, να σου δίνομαι.

Χαμογέλασα ικανοποιημένος, ήμασταν σε πολύ καλό δρόμο. Την τράβηξα απ το χέρι και την οδήγησα σε μια πολυθρόνα με μπράτσα σε μια γωνιά του δωματίου. Τη βοήθησα να καθίσει, άνοιξα τα πόδια, τα ανέβασα στα μπράτσα της πολυθρόνας.

Τα έδεσα με σκοινί, ώστε να μη μπορεί να τα μετακινήσει και τράβηξα το κορμί της στην άκρη του καθίσματος. Το ίδιο έκανα με τα χέρια της, νέο σκοινί, δεμένα πάνω απ το κεφάλι της. Ορθάνοιχτη, υγρή, καυλωμένη, παραδομένη, υπέροχο θέαμα σκλάβας. Γδύθηκα αργά κι απολάμβανα την εικόνα της, τις ανάσες της, την αναμονή της. Πήρα μια μεταλλική σφήνα από το κομοδίνο και τη λιπαντική κρέμα. Γονάτισα μπροστά της χωρίς να μιλήσω κι έριξα μερικά απανωτά χαστούκια στα υγρά της μουνόχειλα. Τινάχτηκε όσο μπορούσε από το δέσιμο και την άβολη στάση κι ένα μουγκρητό πόνου βγήκε απ το κλειστό στόμα της. Πλησίασα κι έγλειψα για λίγο το μουνί της, υπέροχη γεύση το πουτανάκι, δάγκωσα την κλειτορίδα της, την πιπίλισα και τη βύζαξα. Νέα χαστούκια στο μουνί της που πια έσταζε και νέο γλείψιμο. Πια μούγκριζε καυλωμένη και τίναζε τη λεκάνη όσο μπορούσε να την κολλήσει στο στόμα μου.

- Τι θέλεις σκλάβα;

- Γλείψε με, ρούφα με, γάμα με, κάνε με ότι θέλεις Κύριε.

- Θέλει να χύσει η ψώλα μου;

- Μάλιστα Κύριε, κάνε με να χύσω σε παρακαλώ.

- Όχι ακόμη καργιόλα, υπομονή.

- Μάλιστα…

απάντησε με φανερή την απογοήτευση στη φωνή της. Έβαλα λιπαντική κρέμα στα δάχτυλά μου και απαλά της έχωσα το πρώτο της κωλοδάχτυλο. Καυτή, στενή κωλοτρυπίδα, μου έσφιγγε το δάχτυλο, το κορμί της συσπώνταν και με ρούφαγε μέσα της. Ένα αχ βγήκε απ τα χείλη της κι άρχισα να περιστρέφω το δάχτυλο μου στο παρθένο κωλαράκι της. Το ένα δάχτυλο έγιναν δύο, τα βογκητά της πιο έντονα αλλά και το μουνί της δε σταμάτησε να στάζει.

Άπλωσα λιπαντική κρέμα και στη μεταλλική σφήνα, έβγαλα τα δάχτυλά μου και πριν κλείσει η τρυπούλα της, της έχωσα τη σφήνα μέσα της. Τη ρούφηξε ολόκληρη κι ο σφιγκτήρας της έκλεισε κι έσφιξε τη λεπτή βάση της σφήνας. Το μόνο που φαινόταν πια ήταν το διαμαντάκι της βάσης που στόλιζε την κωλότρυπα της. Την έλυσα και τη βοήθησα να σηκωθεί.

- Περπάτα σκλάβα, τη διέταξα, με περισσότερη χάρη, κούνα τους γοφούς σου, νιώσε τη σφήνα να σε γεμίζει.

Απ το διπλανό δωμάτιο κάποια τσίριζε υστερικά, δεν άντεξα και μ' έπιασαν τα γέλια. Το ίδιο και τη σκλάβα.

- Μη γελάς ψώλα, της είπα προσπαθώντας να συγκρατήσω τα γέλια μου, κατάλαβες τι της κάνει;

- Τη δέρνει Κύριε, απάντησε με ταραγμένη φωνή.

- Όχι καριόλα, δεν τη δέρνει, την ξεκωλιάζει, προφανώς κι αυτή παρθένα σαν εσένα ήταν, κανόνισε να κάνεις τα ίδια γαμιόλα.

- Θα προσπαθήσω ν' αντέξω Κύριε, είπε κι έσκυψε το κεφάλι να κρύψει την ταραχή της.

- Το καλό που σου θέλω ψώλα.

- Τη συνήθισες τη σφήνα σκλάβα;

- Μάλιστα Κύριε.

- Σου αρέσει;

- Ναι Κύριε, είναι μια πρωτόγνωρη αίσθηση.

- Είσαι έτοιμη; Πως νιώθεις;

- Αγωνία Κύριε, δε θέλω να σας απογοητεύσω αλλά ναι είμαι έτοιμη νομίζω.

- Πολύ ωραία, ανέβα στο κρεβάτι, στα τέσσερα.

Υπάκουσε και στήθηκε στα τέσσερα. Τράβηξα απαλά τη σφήνα κι έβαλα και νέα λιπαντική στη κωλοτρυπίδα της. Τώρα μου ρούφαγε πιο εύκολα τα δάχτυλα, τα βογκητά της έβγαιναν πιο έντονα, ήταν όντως έτοιμο το πουτανάκι μου για το παρθενικό του ξεκώλιασμα. Έσκασα δυο δυνατά χαστούκια, ένα σε κάθε κωλομάγουλο, τα έπιασα με τα χέρια μου, τα κράτησα ανοιχτά και έσπρωξα το χοντρό μου πουτσοκέφαλο στην παρθένα τρύπα της. Ένα σιγανό "άουτς" βγήκε απ' τα χείλη της, ούτε τσιρίδες, ούτε ουρλιαχτά. Χαμογέλασα ικανοποιημένος.

- Μπράβο ξεκωλάκι μου, της είπα, αυτό ήταν, μόλις ο Κύριος σου σού πήρε την παρθενιά του κώλο σου.

Ένα βογγητό ανάμεικτης καύλας και πόνου βγήκε απ τα χείλη της, ακόμα ήταν σφιγμένη.

- Χαλάρωσε σκλάβα, δε θα σε καρφώσω, όταν είσαι έτοιμη καρφώσου στον πούτσο μου.

Πράγματι σε πολύ λίγο ξεκίνησε ένα δειλό κούνημα του κορμιού της μπρος πίσω και κάθε φορά καρφωνόταν και λίγο περισσότερο. Είχε πια ρουφήξει το μισό πούτσο μου.

- Πως νιώθεις;

- Πολύ καλύτερα Κύριε, γάμα με, είπε με καυλωμένη φωνή.

Την έπιασα απ' τη μέση και της τον κάρφωσα ολόκληρο.

- Αυτό ήταν πουτάνα, τώρα είσαι κι επίσημα η ξεκωλιάρα σκλάβα μου…

της είπα και την κράτησα ακίνητη με τον πούτσο μου καρφωμένο ολόκληρο στον κώλο της.

- Γάμα με, σου ανήκω, είπε μόνο με σκυμμένο κεφάλι, χωμένο σχεδόν στα μαξιλάρια του κρεβατιού.

Τον έβγαλα ολόκληρο, σηκώθηκα από πάνω της και με λυγισμένα γόνατα της τον κάρφωσα. Με βαθιές δυνατές ψωλιές όργωνα τη μέχρι πριν λίγο παρθένα κωλοτρυπίδα της. Το καυλί μου καρφωνόταν ολόκληρο στον πάτο της, τα αρχίδια μου έσκαγαν στα υγρά της μουνόχειλα, βογκητά καύλας έβγαινα απ τα χείλη της.

- Τι έχανα η πουτάνα, ψέλλιζε ξανά και ξανά, γάμα με Κύριε, ξεκώλιασε με, κάνε με ξέκωλο, στείλε με ξεκωλιασμένη στο μαλάκα.

Την έβριζα, έσκαγα χαστούκια στα κατακόκκινα κωλομάγουλα της και την ξεκώλιαζα.

- Χύνω, χύνω Κύριε…

φώναξε και με τρεμάμενα πόδια έπεσε μπρούμυτα στο κρεβάτι, παρασέρνοντας κι εμένα μαζί της. Γονατισμένος πια από πάνω της με την κωλοτρυπίδα της κυριολεκτικά να μου βυζαίνει τον πούτσο δεν άντεξα άλλο.

- Παρ' τα ψώλα, τα κέρδισες, παρ' τα…

κι άρχισα να χύνω, ν' αδειάζω ολόκληρος στον κώλο της. Έχυνα ξανά και ξανά μέχρι που μ' ένα τελευταίο τίναγμα της πέταξα και τα τελευταία χύσια μου κι έμεινα καρφωμένος μέσα της. Από τότε το ξεκώλιασμα έγινε το πιο αγαπημένο γαμήσι της σκλάβας. Το ζητούσε κάθε φορά.




Copyright protected OW ref: 179818