Anima Sana In Corpore Sano (Νους Υγιής Εν Σώματι Υγιεί)

Δημοσιεύθηκε από labisxxx
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 4.15 (10 Votes)
Έχοντας χτυπήσει ήδη ένα καμπανάκι σχετικά με την υγεία μου αποφάσισα να αλλάξω τρόπο ζωής. Σε αυτό συντέλεσε και η σύζυγός μου η Ξένια, η οποία δεν έπαυσε να ενδιαφέρεται για μένα, παρά τα όσα είχαν ήδη συμβεί (δείτε τις προηγούμενες ιστορίες μου).

Αυστηρή διατροφή (με ψυχαναγκαστική εφαρμογή) και γυμναστική. Για το πρώτο είχα την Ξένια Κέρβερο, όσο για το δεύτερο εγγραφή στο γειτονικό γυμναστήριο. Ο συνδυασμός των παραπάνω δεν άργησε να αποδώσει και η αλλαγή στην εμφάνιση και την ψυχολογία μου ήταν εμφανής. Η προσήλωσή μου στον στόχο της απώλειας βάρους ήταν έντονη και στο γυμναστήριο πήγαινα για προπόνηση και μόνο. Οφθαλμόλουτρα κλπ τα άφηνα στους μικρότερους. Βασικά έχοντας καεί στο παρελθόν και θέλοντας να αποκαταστήσω τη σχέση μου με την Ξένια ήμουν τύπος και υπογραμμός. Είχα δεχθεί ακόμα και εφόδους από την Ξένια στο γυμναστήριο για να διαπιστώσει αν έκανα γυμναστική ή χάζευα κωλαράκια.

Μια ακόμα έντονη προπόνηση διακόπηκε από μια γνώριμη φωνή. «Ώστε έτσι δικαιολογείται το αδυνάτισμα ε;». Γυρίζω και βλέπω την Αθηνά, συνάδελφος σε διπλανό τμήμα, παντρεμένη με συνάδελφο -προϊστάμενο άλλου τμήματος στην εταιρία μας- με 3 παιδιά. Μαζί της η Πόπη, και αυτή της εταιρίας μας, παντρεμένη και αυτή με 1 παιδί.

- Καλησπέρα κορίτσια. Βλέπω όλοι στην γυμναστική το ρίξαμε ε;

- Σε σένα όμως αποδίδει, λέει η Αθηνά. Εμείς έχουμε δρόμο ακόμα.

- Υπομονή και όλα θα γίνουν… απαντώ και συνεχίζω την προπόνησή μου.

Αθηνά: Μικρή τον γνώρισε, μικρή παντρεύτηκε, μικρή έκανε τα παιδιά. Όμορφη 35αρα με καμπύλες που της ταιριάζουν. Πόπη: Ψηλή, αθλητική, όχι τόσο όμορφη όπως η Αθηνά, αλλά έχει υπέροχα μάτια. Σε κοιτάζει και σε υπνωτίζει. 40αρα, αλλά σε πολύ καλή κατάσταση. Μάλλον αυτή έπεισε την Αθηνά να πάει γυμναστήριο.

Τέλος η προπόνηση για σήμερα. Ντουζάκι στο γυμναστήριο και μετά σπίτι. Αυτό είναι το πρόγραμμά μου πλέον. Πλένομαι και πάω στα αποδυτήρια να αλλάξω. Όπως αλλάζω πέφτει η πετσέτα μου στο πάτωμα και μένω γυμνός. Εκείνη τη στιγμή μπαίνουν χαχανίζοντας η Αθηνά και η Πόπη και κοκαλώνουν βλέποντάς με.

- Ωχ… λάθος πόρτα…

λέει η Αθηνά και τα μάγουλά της κοκκίνισαν από ντροπή. Η Πόπη πιο άνετη την τραβάει και με χαιρετά τραγουδιστά «Τα λέμε…».

Δεν είναι και το πιο άνετο πράμα να σε βλέπουν γυμνό δύο συναδέλφισσες σου. Ντύθηκα άρον-άρον και μετά κλασσικά σπίτι. Την επόμενη ημέρα στην δουλειά απέφευγα να της κοιτάξω, πόσο μάλλον να τους απευθυνθώ. Η συμπεριφορά μου δεν πέρασε απαρατήρητη, οπότε η Πόπη ανέλαβε να σπάσει τον πάγο.

- Μπανάκι σήμερα δεν έχει;… είπε γελώντας.

Γαμώτο… κοκκίνισα με το σχόλιό της και το γέλιο της έλαμψε το πρόσωπό της.

- Εντάξει… εντάξει. Δε σε πειράζω άλλο…

είπε και έφυγε έτοιμη να σκάσει στα γέλια. «Παλιοκαργιόλα», σκέφτηκα… «Είχες, δεν είχες βρήκες την ευκαιρία να μας την πεις». Ίσως παλαιότερα να απαντούσα με κάποιο ευφυολόγημα, αλλά πλέον πρέπει να είμαι προσεκτικός. Ο διάολος (Ξένια) έχει πολλά ποδάρια και δεν είμαστε να φάμε κανένα τάκλιν.

Η καθημερινή μου ρουτίνα συνεχίστηκε, απλά πλέον στο γυμναστήριο είχα αρκετά διαλείμματα μιας και οι συναντήσεις με τις δύο φίλες λάμβαναν χώρα όλο και συχνότερα. Η Πόπη ένιωθε άνετα στο γυμναστήριο, ενώ η καημένη η Αθηνά ήταν εντελώς έξω από τα νερά της. Κάποια στιγμή ήρθε δίπλα μου ενώ γυμναζόμουν και διστακτικά μου ζήτησε να τη βοηθήσω με κάποια άσκηση, γιατί ντρέπεται να ρωτάει όλη την ώρα τον γυμναστή. Δεν ήθελε να την παρεξηγήσει ο γυμναστής ότι του την πέφτει ρωτώντας επίτηδες όλη την ώρα. Γέλασα με τον προβληματισμό της, αλλά βλέποντας την αντίδρασή της κατάλαβα πως έλεγε αλήθεια. Πλάκα είχε. Ανέλαβα λοιπόν να την «προπονώ», δίνοντάς της ουσιαστικά οδηγίες πως να χρησιμοποιεί αποδοτικά τις ασκήσεις που της έδωσε ο γυμναστής. Σιγά-σιγά ο πάγος είχε λιώσει και πλέον δεν είμαστε τόσο απόμακροι. Μια μέρα λοιπόν χτυπά η πόρτα στο γραφείο μου και να σου η κυρία Αθηνά.

- Καλημέρα Αθηνά. Πώς και από δω; Έγινε κάτι;… τη ρώτησα.

Ήταν προβληματισμένη; Διστακτική; Κάτι όμως την απασχολούσε.

- Αθηνά; Έγινε κάτι;… συνέχισα.

- Καλημέρα… θα ήθελα να μιλήσουμε αν έχεις λίγο χρόνο.

- Φυσικά, αλλά η στάση σου με προβληματίζει. Τί έγινε;… ξαναρώτησα.

- Βασικά θέλω να σου απολογηθώ για το περιστατικό στο γυμναστήριο. Θέλω να ξεκαθαρίσω ότι έγιναν όλα κατά λάθος και δε μπήκαμε επίτηδες στο λουτρό.

- Έλα ρε Αθηνά και τρόμαξα… είπα κάτι έγινε! Εντάξει. Περασμένα ξεχασμένα. Άλλωστε δεν είναι η πρώτη φορά που βλέπεις γυμνό άνδρα…

είπα προσπαθώντας να κάνω λίγο πιο εύθυμη την όλη κατάσταση…

- «Σίγουρα… γέλασε η Αθηνά. Σ’ ευχαριστώ…

είπε και πήγε να φύγει από την πόρτα. Κοιτάζοντάς τη στην τζαμαρία του γραφείου την είδα να μουρμουράει κάτι, αλλά δεν κατάλαβα τι είπε. Ρώτησα τον Νίκο, υπάλληλο που το γραφείο του είναι ακριβώς δίπλα με το δικό μου αν άκουσε τι είπε η Αθηνά και μου λέει:

- Δεν κατάλαβα καλά, αλλά σίγουρα άκουσα να λέει πούτσο. Τι γίνεται;…

ρώτησε με την σειρά του. Πούτσο; Αυτό μας έλειπε. Είδα και έπαθα να πείσω την Ξένια να μην το διαλύσουμε και τώρα τι; Δεν είμαστε για τέτοια. Τις επόμενες ημέρες συνεχίσαμε να συναντιόμαστε στο γυμναστήριο, αλλά μου φάνηκε (;) ότι η Αθηνά ήταν πιο διαχυτική; Πιο φιλική; Πιο όμορφη. Με το τέλος της προπόνησης κλασσικά πάω για ντουζάκι. Ξαφνικά ενώ ήμουν στο μπάνιο, ανοίγει η κουρτίνα και η Αθηνά γυμνή μπαίνει στο ντους μαζί μου και κλείνει την κουρτίνα.

- Τι κάνεις;…

της λέω και προσπαθώ να κρύψω την γύμνια μου ενώ η θέα της γυμνής Αθηνάς αρχίζει να με ερεθίζει, γεγονός που δεν κρύβεται όσο και αν το προσπαθώ. Η Αθηνά δε μιλάει, έχει γονατίσει μπροστά μου, έχει παραμερίσει τα χέρια μου (δε μπορώ να πω ότι αντιστάθηκα σθεναρά…) και έχει ήδη βάλει τον πούτσο μου στο στόμα και ρουφάει. Καταπληκτική στις πίπες η Αθηνά, αλλά κάπως βιαστική. Δεν αργεί να τον πάρει όλο στο στόμα της και τρομπάρει με λύσσα. Ξαφνικά ανοίγει η πόρτα από τα λουτρά και ακούω την γνώριμη φωνή της Ξένιας. Πάλι έφοδος και στην χειρότερη στιγμή.

- Ξένια κάνω μπάνιο… φωνάζω και η Αθηνά έχει κατεβάσει ταχύτητα, αλλά το τσιμπούκι συνεχίζεται.

- Άντε τελείωνε! Περιμένω τόση ώρα απ’ έξω… λέει.

Ωχ… λες να είδε και την Αθηνά;

- Τώρα τελειώνω…

της λέω. Η Αθηνά σταματά το τσιμπούκι και αρχίζει να μου τον παίζει. Τελικά είναι μανούλα σε αυτά η Αθηνά. Δεν αργώ και χύνω στο στήθος της. Έχυνα πάνω της τόσο σπέρμα λες και είχα να γαμήσω χρόνια. Ξεπλένομαι άρον-άρον και την αφήνω στο ντους.

- Περίμενε να φύγω και μετά την κάνεις! Κανόνισε να γίνει καμιά μαλακία και μας πιάσει η Ξένια. Τη γαμήσαμε ομαδικά.

Δεν απάντησε, αλλά με κοιτούσε και χαμογελούσε, με το νερό του ντους να ξεπλένει το σπέρμα μου από πάνω της. Ντύνομαι σφαίρα και πριν βγω την ακούω να λέει «Τα λέμε στο γραφείο…». Όχι γαμώτο! Πρέπει να προσέξω μην γίνει καμιά μαλακία πάλι. Το βράδυ στο σπίτι, για να θολώσω τα νερά, κυνηγούσα την Ξένια για ένα γρήγορο. Μπορεί να ήμουν λίγο επιρρεπής στο κέρατο (μάλλον αμφίδρομα) αλλά η Ξένια παρέμενε η μουνάρα γυναίκα μου. Μόλις κοιμήθηκαν τα μικρά, κάτσαμε στο σαλόνι να δούμε καμιά σειρά στην τηλεόραση. Εγώ όλο τη χάιδευα στα πόδια, στη μέση, της έκανα μασάζ στους ώμους. Χαζή δεν είναι η Ξένια, το έπιασε το υπονοούμενο.

- Τί έγινε; Καυλώσαμε με καμιά πιτσιρίκα στο γυμναστήριο;

- Η γυναίκα μου πάντα με καυλώνει. Οι πιτσιρίκες δεν είναι στο target group μου πλέον…

- Μπα; Τώρα σε τραβάνε οι milf;… απάντησε. Ρε γαμώτο, λες να είδε κάτι;

- Με τραβάει μόνο η milf του σπιτιού μας…

και αρχίζω να της βγάζω την μπλούζα. Όπως συνήθως δε φοράει σουτιέν και στέκονται περήφανα δύο υπέροχα στήθη. Αρχίζω να της ρουφάω τα στήθη πότε το ένα πότε το άλλο, ενώ το χέρι μου προσπαθεί να μπει στο εσώρουχό της. Αντιστέκεται αλλά αρχίζει να το παίρνει απόφαση πως απόψε θα έχει συζυγικό σεξ. Ανοίγει τα πόδια και αρχίζω να της τρίβω το μουνί σιγά-σιγά. Αρχίζει να ερεθίζεται. Οι ρώγες της μου τρυπάνε το στόμα. Η υγρασία στο μουνί της με βοηθά να της βάλω ένα δάκτυλο. Το ένα έγινε δύο, τα δύο τρία. Έχει ανοίξει η βρύση για τα καλά. Βγάζω τα δάκτυλα από το μουνί της και αρχίζω να πασαλείφω με τα υγρά της την τρυπούλα του υπέροχου κώλου της.

- Είσαι μεγάλο κωλόπαιδο…

ψιθυρίζει, αλλά πριν προλάβει να ολοκληρώσει την φράση της η τρυπούλα της έχει ήδη παραβιαστεί από τα δάχτυλά μου. Με τα δάχτυλα της ανοίγω την πορτούλα, ενώ η ίδια έχει αρχίσει και τρίβει το μουνί της.

- Τί περιμένεις; Πήδα με… μου λέει.

Δεν περιμένω άλλο. Τη βάζω να στηθεί στα τέσσερα, λιπαίνω τον πούτσο μου με τα υγρά του μουνιού της και μπαίνω με ορμή από την πίσω πύλη του παραδείσου. Η Ξένια αιφνιδιάστηκε, αλλά την έσφιξα με τα χέρια μου και πλέον δε μπορούσε να αντιδράσει διαφορετικά. Ήταν η βραδιά του κώλου της. Είχα καιρό να την γαμήσω από πίσω, οπότε προσπαθούσα να το απολαύσω όσο το δυνατόν περισσότερο. Η Ξένια άρχισε να μουγκρίζει, οπότε για να μην έχουμε κανένα ατύχημα (να ξυπνήσει κάποιο μικρό) της έκλεισα το στόμα με το χέρι. Το γούσταρε πολύ. Ο πούτσος πλέον μπαινόβγαινε με άνεση μέσα στην χαράδρα της. Μου δάγκωσε το χέρι που της έκλεινα το στόμα και ευτυχώς που της είχα κλείσει το στόμα, γιατί τα βογκητά της γινόταν ολοένα και πιο έντονα. Το χέρι της δε σταμάτησε να τρίβει το μουνί της, ο πούτσος μου εμβόλιζε τον κώλο της. Έχυσα όσο σπέρμα μου είχε απομείνει στο βάθος του κώλου της και έπεσε ξέπνοος στον καναπέ.

Η Ξένια παρέμεινε στημένη στα τέσσερα. Το μουνί της έσταζε. Τα κάναμε χάλια στο σαλόνι, αλλά χαλάλι μας! Καιρό είχαμε να γαμηθούμε έτσι. Γύρισε σιγά-σιγά και έκατσε δίπλα μου.

- Είσαι μεγάλο μαλακισμένο τελικά…

- Κι εγώ σ’ αγαπάω Ξένια μου…

Μας πήρε ο ύπνος στον καναπέ, έτσι αγκαλιασμένοι. Ευτυχώς η επόμενη ημέρα ήταν Σάββατο, οπότε σηκωθήκαμε πρωί-πρωί, μαζέψαμε το χαμό στο σαλόνι και ευτυχώς δεν μας πρόλαβαν τα μικρά. Είχα ξεχάσει την πίπα της Αθηνάς στο γυμναστήριο και κοίταζα να εκμεταλλευτώ την αλλαγή στην διάθεση της Ξένιας. Η Δευτέρα όμως ήταν κοντά…

Συνεχίζεται…




Copyright protected OW ref: 171572