Μια αναπάντεχη επαγγελματική συναλλαγή (1ο μέρος)

Δημοσιεύθηκε από Zoumetora
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 4.32 (14 Votes)

Προηγούμενο μέρος: Μια αναπάντεχη επαγγελματική συναλλαγή

Μέσα στην σαστιμάρα μου, αποφασίζω να στηθώ έξω από την πόρτα και να προσπαθήσω να ακούσω η να δω κάτι από την κλειδαρότρυπα. Δε μπορώ να δω κάτι αλλά ακούω μόνο πνιχτά βογκητά και τον ήχο επίπλων τα οποία μετακινούνται καθώς σέρνονται στο δάπεδο. Δεν γίνεται.,. δε μπορώ να μείνω έτσι, θα μπω μέσα. Η καρδιά μου πάει να σπάσει και το ίδιο και τα κουμπιά στο παντελόνι μου. Ανοίγω την πόρτα όσο πιο σιγά μπορώ και αντικρίζω τη Σοφία πάνω στο στρογγυλό ξύλινο συνεδριακού τύπου τραπέζι, ξαπλωμένη, γυμνή, με τις γόβες και με τα πόδια της ανοιχτά και τη Μαρία να έχει κατέβει κάτω και να την περιποιείται ενώ από την άλλη πλευρά του τραπεζιού. Ο Κώστας μόνο με ένα πουκάμισο φορεμένο να της έχει πιάσει τα βυζιά και να της βάζει τα δάχτυλά του στο στόμα της.

Τα έχω χάσει δεν εξηγείται αλλιώς. Δε μπορεί να νιώθω απίστευτα καυλωμένος με αυτή την εικόνα αντί για ζήλια.

-    Καλώς τον…

μου λέει ο Κώστας που το βλέμμα του έχει θολώσει και χαμογελώντας μου, πιάνει την Σοφία από τα πλευρά για να την φέρει προς την πλευρά του τραπεζιού. Φτάνει το κεφάλι της Σοφίας έξω πια από την επιφάνεια του τραπεζιού και με το κεφάλι να κρέμεται με φορά προς το πάτωμα, της βάζει το καυλί του στο στόμα και προσπαθεί να την πνίξει. Η Σοφία τον παίρνει στο στόμα της κατευθείαν χωρίς καν να το σκεφτεί και βογκάει με το καυλί του Κώστα στο στόμα της, καθώς τελειώνει πια στο στόμα της Μαρίας, η οποία εκτός από τη γλώσσα της, χρησιμοποιεί και τα δάχτυλα της.

-    Αυτά παθαίνεις όταν τις αφήνει μόνες τους, μου λέει. Φλερτάρουν με όποιον τις πλησιάσει και καυλαντίζουν οι πουτάνες. Άλλα δε θα τους περάσει έτσι, θα τις τιμωρήσω και τις δύο, μου λέει.

Μηχανικά πηγαίνω πίσω από την Μαρία, που μέχρι εκείνη τη στιγμή προσπαθούσε με τη γλώσσα της να ξαναφέρει τη Σοφία σε οργασμό και έτσι όπως είναι σκυμμένη πάνω στο τραπέζι μπαίνω μέσα της και ξεκινάω να την σφυροκοπάω με μανία, αγγίζοντας ταυτόχρονα τις λυγισμένες γάμπες της Σοφίας που ήταν ξαπλωμένη πάνω στο τραπέζι και περιποιούνταν τον Κώστα. Η Μαρία ήταν τόσο υγρή που δεν χρειάστηκε καν να προσπαθήσω για να μπω.

-    Έτσι, γάμησε με καλά γιατί ο Κωστάκης δε μπορεί!

-    Δεν μπορώ έ; Τώρα θα δεις τι μπορώ και τι όχι…

λέει ο Κώστας και αφού βγαίνει από το στόμα της Σοφίας, τη σηκώνει και τη στήνει με δύναμη στα τέσσερα στο μικρό διθέσιο δερμάτινο καναπέ που έχει στο γραφείο του. Εγώ στην ένταση της στιγμής δεν κοιτάζω προς τα εκεί, σφυροκοπώντας τη Μαρία μέχρι που ακούω την Σοφία να λέει:

-    Αχ όχι κύριε Κώστα σε παρακαλώ όχι από πίσω.

-    Σταμάτα… της λέει με ένα αυστηρό ύφος. Θα πληρώσεις πολύ ακριβά κι εσύ τα καυλαντίσματα σου και θα δει και το Μαράκι τι μπορώ και τι δε μπορώ να κάνω.

Μετά από πολύ προσπάθεια μπαίνει ο Κώστας από πίσω και η Σοφία ξεκινάει και ουρλιάζει στην αρχή λέγοντας ότι πονάει και φωνάζοντας μετά στον Κώστα:

-    Ναι… μη σταματάτε κύριε Κώστα σας παρακαλώ, μη σταματάτε! Με έχετε σκίσει κύριε Κώστα θα τελειώσω, δεν αντέχω θα τελειώσω σας λέω!

Τα ουρλιαχτά της Σοφίας ενώ ερχόταν στον πιο έντονο οργασμό που την είχα δει όσο καιρό ήμασταν μαζί, πρέπει να ακούγονταν σίγουρα 2 ορόφους πιο κάτω αλλά αυτό δεν ένοιαζε κανέναν εκείνη τη στιγμή. Εγώ… ακούγοντας την αρραβωνιαστικιά μου να έρχεται σε τόσο έντονο οργασμό είχα ζηλέψει και με μια κίνηση γύρισα τη Μαρία ανάποδα με πρόσωπο στραμμένο σε μένα και την σήκωσα για να την ξαπλώσω πάνω στο τραπέζι που μέχρι πριν από λίγο βρισκόταν η Σοφία.

Την ξάπλωσα, σήκωσα τα πόδια της ενώνοντας τα μεταξύ τους και αφού πέρασα τα μπράτσα μου γύρω τους για να τα «κλειδώσω» πάνω μου προσπαθώντας να πετύχω τη στάση όπου η Μαρία θα είναι όσο το δυνατόν πιο «κλειστή», μπήκα μέσα της και ξεκινώντας αργά, κατέληξα να τη γαμάω όσο πιο γρήγορα γινόταν, χάνοντας ακόμα και τις ανάσες μου. Είχε έρθει η ώρα που τα ουρλιαχτά της γυναίκας του Κώστα, της Μαρίας, είχαν καλύψει κάθε άλλο ήχο και φωνάζοντας μου έλεγε:

-    Μπράβο καύλα μου… γάμα την γυναίκα του αφεντικού σου. Σκισ’ τη αφού κι αυτός το σκίζει το κοριτσάκι σου. Έλα… θέλω να τελειώσουμε μαζί!

Φυσικά δε χρειάστηκα πάρα πολύ ώρα με αυτά που άκουγα και κατάφερα κι άντεξα μέχρι το σημείο που η Μαρία άρχιζε να τελειώνει και τελειώσαμε μαζί τρέμοντας και οι δύο.

Όσο γινόταν αυτό με εμένα και τη Μαρία  ο Κώστας σφυροκοπούσε ανελέητα τη γυναίκα μου ακόμα και αφού είχε τελειώσει και μετά από δύο λεπτά αφού είχαμε τελειώσει εμείς βγαίνει και πάει μπροστά της για να μπορέσει να τελειώσει στο στόμα της. Η Σοφία το κάνει αδιαμαρτύρητα και αφού τελειώνει στο στόμα της, καταπίνει μέχρι και την τελευταία σταγόνα και ρίχνοντας μου ένα βλέμμα ντροπής/καύλας ψάχνει να βρει τα εσώρουχα της για να ξεκινήσει να ντύνεται.

-    Λοιπόν Μάνο… αύριο 8 ώρα το πρωί σε περιμένω κάτω από το γραφείο για να πάμε στο ραντεβού…

αρκείται να μου πει ο γυμνός Κώστας, ενώ η Μαρία έχει πλησιάσει τη Σοφία και της δίνει ένα απίστευτα παθιασμένο φιλί στο στόμα. Εγώ έχοντας τελειώσει ήδη μια φορά, δε μπορώ να ηρεμήσω και παραμένω καυλωμένος όσο δεν πάει κοιτάζοντας σα χαζός την όλη φάση και μην ξέροντας τι θα πρέπει να σκεφτώ η να νιώσω. Με βλέπει η Μαρία, γυρνάει στην Σοφία και της λέει:

-    Απ’ ότι φαίνεται ο μικρός δεν ηρεμεί με τίποτα. Θα έχετε δουλειά στο σπίτι…

και την αφήνει να ντυθεί φορώντας και η ίδια τα ρούχα της. Χωρίς να αλλάξουμε άλλες κουβέντες ντυθήκαμε, μπήκαμε στο αυτοκίνητο για να πάμε σπίτι. Ήταν όλα τόσο μπερδεμένα στο μυαλό μου που δεν ήξερα τι να σκεφτώ και πώς να αντιδράσω σε ότι έγινε εκείνο το βράδυ. Αποφάσισα να πάμε σπίτι και να πέσουμε για ύπνο χωρίς να πούμε κάτι και το επόμενο πρωί που θα ξυπνούσαμε, μακριά και από την επήρεια του αλκοόλ πια, να δω τι θα κάνω. Μπορώ να πω όμως ότι ήταν μια αρκετά αναπάντεχη επαγγελματική συναλλαγή.

Αν σας άρεσε η ιστορία μου, πείτε το, έτσι ώστε να σας χαρίσω και την συνέχεια που είναι ακόμα πιο ενδιαφέρουσα.



Copyright protected OW ref: 104776