Από πάρτι σε πάρτι

1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 0.00 (0 Votes)

Το e-mail μου είναι το:

Γεια είμαι ο Μάκης είκοσι χρονών. Είμαι 1.81, 80 κιλά και όχι πολύ γυμνασμένο σώμα. Δεν είμαι εδώ όμως για να πω πως μοιάζω, αλλά για το πόσο κωλόφαρδος μπορεί να γίνει κάποιος άνθρωπος.

Οι γονείς μου ήταν στην Ουαλία όταν γεννήθηκα και αποφάσισαν να μείνουν εκεί. Μεγάλωσα κι εγώ μέσα σε κοκκινομάλληδες και κρυόκωλους ανθρώπους γιατί είμαστε της "καλής κοινωνίας". Αποφάσισαν ότι αφού είχαμε τόσα λεφτά όπου μπορούσαμε να ζήσουμε με τα πάντα χωρίς καν να δουλεύουνε, να γυρίσουν στην Ελλάδα. Γυρίσαμε κι εγώ δεν μιλούσα πολύ καλά τη γλώσσα. Πρέπει να ήμουν δεκαπέντε όταν γυρίσαμε και φανταστείτε πόσο δύσκολο είναι για έναν έφηβο σε μια χώρα που έχει ακούσει τόσα και τόσα (την είχα θεοποιήσει την Ελλάδα μέσα στο μυαλό μου), να μην μιλάει καλά τα ελληνικά και να πρέπει να κάνεις και καινούργιους φίλους!

E, λοιπόν με τα πολλά έγινα δεκαοκτώ και τότε άρχισα να παίρνω τα πάνω μου: την έπεφτα σε κορίτσια από άλλες περιοχές και το καλοκαίρι σε τουρίστριες που λογικά δεν θα ξαναέβλεπα, έβγαινα έξω κάθε Σάββατο, έκανα παρέα με αυτούς που ήξεραν όλο τον κόσμο και γενικά άρχισα να ζω όπως ήθελα.

Μια γκόμενα όμως δεν μπορούσα να έχω και αυτό με σκότωνε. Ήταν η διπλανή μου. Την λέγανε Άννα και είναι πολύ μεγάλη καύλα: 1.70, λεπτούλα, με πάρα πολύ ωραία μάτια και το κωλαράκι της ήταν το αντικείμενο συζήτησης για όλους τους άντρες. Με την Άννα τα λέγαμε όλα μαζί για το τι κάναμε με της σχέσεις μας κτλ. κτλ. όμως αυτή πήγαινε από μαλάκα σε κόπανο και τούμπαλιν. Έβγαινε με πολύ μεγαλύτερους της και αυτό με σκότωνε. Μου γύριζε το κεφάλι κάθε φορά που έβλεπα την Άννα να πηγαίνει με αυτούς τους μαντράχαλους είκοσι με εικοσιπέντε.

Να μην τα πολυλογώ καθόμουν και μονάχα μπορούσα να την κοιτάζω. Όταν ένας φίλος μου ο Πέτρος έγινε 18 αποφάσισε να κάνει ένα μικρό παρτάκι (μόνο γνωστοί με έναν φίλο τους) στο σπίτι του. Πήγα λοιπόν με την ξαδέρφη μου που είχε έρθει για διακοπές και δεν ήξερε πολύ κόσμο. Η Άννα ήρθε με έναν από τους γνωστούς μαλάκες. Η ξαδέρφη μου γνώρισε κάτι κορίτσια που δεν τις ήξερα καλά και με άφησε για λίγο μόνο μου. Καθόμουν και την κοιτούσα και μου ερχόταν να πάω να τον πλακώσω στις φάπες αλλά ήταν δυο φορές όσο εγώ. Περνούσε η ώρα σχετικά καλά αλλά όλο και κάποια φάση να ζαχαρώνουν πετύχαινα και γινόμουν χάλια.

Σε κάποια στιγμή έπρεπε να πάω στο μπάνιο. Χτύπησα την πόρτα και μια αγριοφωνάρα είπε: «Άλλος». Περίμενα λίγο και βγήκε ο γιαγκούλας που ήθελα να ξεκοιλιάσω εδώ και ώρα. Μπήκα μέσα και είδα ένα κινητό επάνω στο έπιπλο του καθρέφτη. Το κοίταξα και δεν ήταν κανενός γνωστού μου. Άρα λέω τι στο διάολο, ας το κοιτάξω. Μπήκα στις φωτογραφίες και ήταν τελικά του μαλάκα. Μπήκα στις επαφές μες στην ελπίδα μπας και βρω κάτι ώστε να τον θάψω στα μάτια της Άννας. Είδα ότι είχε «Άννα» μπροστά και μετά αρκετά παρακάτω «Μωρό μου». Κοίταξα από το κινητό μου τα νούμερα και το Μωρό μου δεν ήταν της Άννας. Πήρα τηλέφωνο. Μου απάντησε μια γυναικεία φωνή όλο χαρά: «Ρε μωράκι μου τώρα δεν με πήρες τηλέφωνο;». Εγώ το έκλεισα και είχα πάθει την πλάκα μου. Τον είχα πιάσει τον ρουφιάνο. Άφησα το κινητό εκεί που ήταν και βγήκα από το μπάνιο. Πήγα αμέσως στην Άννα.

(Μπορεί να με πείτε καρφί αλλά δεν με νοιάζει, το αποτέλεσμα μετράει). Της τα είπα χαρτί και καλαμάρι αφού πρώτα την πήρα μακριά από τους άλλους. Στην αρχή δεν είπε τίποτα αλλά μετά μου ζήτησε αποδείξεις. Της είπα τι έκανα με λεπτομέρειες και την είδα να πηγαίνει προς τον μαλάκα (που τον έλεγαν Κώστα τελικά). Η Άννα σαν μην συμβαίνει τίποτα, του ζήτησε το κινητό του για να πάρει τηλέφωνο την μάνα της για να έρθει να την πάρει. Τελικά τα κατάλαβε όλα και τον άρχισε στα μπινελίκια, τον σκουντούσε ώσπου αυτός κάπου παραπάτησε έπεσε κάτω κι αυτή του πετούσε ότι ποτό έβρισκε μπροστά της. Όλοι γελούσαν κι άλλοι την βοηθούσαν.

Η Άννα καθόταν και έκλαιγε μακριά από τους άλλους για να μην την δουν αλλά εγώ την βρήκα και κάθισα δίπλα της.

-    «Καλά κλαις γι’ αυτόν τον μαλάκα;»

-    «Έλα ρε Μάκη τώρα… εσύ τι θα έκανες; Θα πετούσες από την χαρά σου;»

-    «Άμα είχε την φάτσα του αυτή που με κεράτωνε, θα ευχαριστούσα την τύχη μου!»

Γέλασε για λίγο. Σταμάτησε σχεδόν αμέσως.

-    «Είμαι ηλίθια ρε Μάκη…»

-    «Όχι ηλίθια. Λίγο χαζούλα ναι....»

Ξαναχαμογέλασε για λίγο και μετά με φίλησε. Κάγκελο εγώ. Τόσο καιρό περίμενα και επιτέλους γινόταν. Τα φιλάκια γίνανε πιο παθιασμένα. Άρχισα να την χουφτώνω όλο και πιο άγρια… δεν μπορούσα κυριολεκτικά να κρατηθώ. Πήγαμε στον επάνω όροφο του σπιτιού του Πέτρου και μπήκαμε στον ξενώνα. Αρχίσαμε ξανά τα φιλιά αλλά σταματήσαμε για λίγο.

-    «Άννα σίγουρα το θες αυτό;» της είπα.

Αυτή με άρπαξε και άρχισε ξανά τα φιλιά. Μου έβγαλε τα ρούχα και ανέβηκε επάνω μου. Κατέβηκε σιγά-σιγά και μου έβγαλε το μποξεράκι. Η πούτσα μου πετάχτηκε έξω και η Αννούλα μου άρχισε να την γλύφει σαν τρελή. Άρχισα να βογκάω σαν τρελός από την καύλα. Μόνο που σκεφτόμουνα ότι την περίμενα αυτήν την στιγμή χρόνια τώρα, άρχισα να τρελαίνομαι.

Δεν θα άντεχα για πολύ ακόμα γι’ αυτό σηκώθηκα και της έβγαλα τα ρούχα. Αυτή με κοιτούσε με τα ματάκια της και εγώ καύλωνα ακόμη περισσότερο. Άρχισα να την φιλάω στον λαιμό και αυτή άρχισε να σκούζει. Σάλιωσα τα δάχτυλα μου κι έβαλα την αριστερή της ρώγα ανάμεσα τους ενώ έγλυφα την δεξιά της. Άρχισε να λικνίζεται και να καυλώνει περισσότερο. Η ανάσα της είχε γίνει κοφτή κι έλεγε συνέχεια: «Ναι! Ναι!». Με καύλωνε το πως το έλεγε κάθε φορά με διαφορετικό τρόπο από την καύλα της.

Κατέβηκα πιο κάτω και της έβγαλα το στρινγκ. Άρχισα να γλύφω το θεσπέσιο μουνάκι της. Η γεύση με τρέλανε.
Αμέσως η Άννα γράπωσε το κεφάλι μου και με έσπρωχνε με δύναμη πάνω στο μουνί της. Δεν μπορούσε να κρατηθεί άλλο και άρχισε να τσιρίζει όπως οι πορνοστάρ στις ταινίες. Εγώ συνέχιζα. Θα την έκανα να ξεχάσει το όνομα της πρώτα και μετά θα την γαμούσα. Εκεί στα καλά καθούμενα που τα σκεφτόμουνα αυτά άρχισε να έχει σπασμούς. Φαινόταν ότι δεν μπορούσε να το ελέγξει. Εγώ συνέχιζα να της κάνω γλυφομούνι.

-    «Δεν μπορώ άλλο… γάμα με, γάμα με, γάμα με!!!» φώναζε.

Εγώ όμως δεν σταμάτησα ούτε στιγμή και συνέχιζα.
Με παρακαλούσε να την γαμήσω. Εγώ όμως δεν σταμάτησα και πάλι. Όταν πίστεψα ότι θα πάθαινε κάτι σταμάτησα. Δεν είχε επικοινωνία με το περιβάλλον λες και ήταν αλλού. Πήρα την πούτσα μου και την έβαλα σιγά-σιγά στο μουνάκι της. Άρχισε να αναστενάζει και λες και έγινε καλά απευθείας. Άρχισα να την καρφώνω δυνατά και αυτή άρχισε να φωνάζει.

Δεν πέρασε πολλή ώρα και μου είπε να σταματήσω. Γύρισε και στήθηκε στα τέσσερα. Άλλο που δεν ήθελα κι εγώ. Άρχισα να την καρφώνω λες και ήταν καμιά τσούλα που δεν σε νοιάζει. Είχα τρελαθεί από την καύλα, δεν σκεφτόμουν καθαρά. Λες και ήμουν πρωτόγονος χωρίς να σκέφτομαι. Της χτυπούσα τα κωλομέρια.

-    «Ναι μωρό μου, χτύπα! Χτύπα! Χτύπααααα!!!»

Έβγαζε πλέον κραυγές από την καύλα και φαινόταν ότι δεν θα άντεχα ούτε για ένα λεπτό παραπάνω.

-    «Χύνω μωρό μου, χύνω!»

Αμέσως η Αννούλα γύρισε, μου άρπαξε τον πούτσο και άρχισε να μου τον παίζει σαν να το είχε σπουδάσει. Καλύτερα κι από μένα τον έπαιζε τον πούτσο μου. Άρχισα να την χύνω στα βυζιά της και αισθανόμουν ότι πέθαινα.

Ξαπλώσαμε και οι δύο από την κούραση και αρχίσαμε να φιλιόμαστε. Πρέπει να πέρασε ένα δεκάλεπτο… ντυθήκαμε και βγήκαμε από το δωμάτιο. Προς μεγάλη μας έκπληξη όλοι είχαν φύγει από το πάρτι και είχαν έρθει να ακούσουν το πάρτι μου με την Άννα.

Με την Άννα έχουμε χωρίσει γιατί περάσαμε σε διαφορετικές πόλεις. Τώρα έχω για συγκάτοικο την Μαρία, μια φίλη της Άννας και όποτε δεν έχουμε κάποια σχέση πηδιόμαστε τρελά όλη την μέρα. Όμως η Άννα είναι τελικά αυτή που δεν θα ξεχάσω ποτέ.

Εάν θέλετε μπορώ να γράψω και για την παρτούζα που έκανα εγώ και η Μαρία με μια φίλη της. Απλά γράψτε από κάτω...

(Copyright protected OW ref: 8389 "Straight erotic stories archive")