Καρναβάλι Πατρινό για πάντα

Δημοσιεύθηκε από Swkraths
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 2.17 (6 Votes)
Σάββατο απόγευμα, χωρίς να έχουμε κανονίσει κάτι, απλά μόνο είχαμε ραντεβού με τις περισσότερες πιθανότητες να είναι να κάτσουμε σπίτι, βλέποντας καμία ταινία, και κάνοντας σεξ εννοείται. Κατά της 17:00 βρεθήκαμε στο γνωστό μέρος και πήγαμε σπίτι. Αφού της χούφτωσα λίγο το κωλαράκι, μπήκα να κάνω ένα γρήγορο ντουζάκι, και η Εβελίνα έμεινε στο σαλόνι με το λάπτοπ, να χαζεύει καμία ερωτική ιστορία στο xstream. Μπαίνω στο μπάνιο, δεν είχα προλάβει να βγάλω καν τα ρούχα μου ακόμα και χτυπάει το κινητό μου. Βγαίνω και βλέπω "Κώστας Πάτρα", ένας πολύ καλός μου φίλος που διατηρούμε ακόμα πολύ καλές σχέσεις από το στρατό καθώς ήμασταν σειρούλες. Το σηκώνω, με ρωτάει αν είμαι καλά και τα σχετικά και στο τέλος μου ρίχνει και την πρόταση.

-    Σήμερα είναι η έναρξη του καρναβαλιού ρε τρελοκομείο, γιατί δεν έρχεσαι προς τα κάτω; Θα περάσουμε καλά.

-    Ρε φίλε με πιάνεις λίγο απροετοίμαστο. Η αλήθεια είναι αν μου το έλεγες νωρίτερα θα γούσταρα τρελά και το ξέρεις.

-    Έλα ρε, γέρασες; Χαλάρωσε, 2 ώρες δρόμο είσαι και τώρα ούτε 17:30 δεν είναι και η έναρξη είναι 21:00.

-    Χμ… με βασανίζεις η αλήθεια είναι. Δώσε μου πέντε λεπτά και θα σε ξαναπάρω πίσω. Μόνο πες μου τι καιρό έχει Πάτρα;

-    Μην ανησυχείς ο καιρός είναι σούπερ, ούτε βρέχει, ούτε παίζει να βρέξει, πάρε με λοιπόν να μου πεις σε 5.

Δεν ήταν άσχημα να ξεφύγουμε λίγο έστω και μέσα από ένα μικρό ταξιδάκι μέχρι την Πάτρα, ειδικά μέσα στις καρναβαλικές εκδηλώσεις. Πήγα στην κοντά στην Εβελίνα να τη ρωτήσω αν ήθελε και τα σχετικά και όχι μόνο ήθελε, αλλά ενθουσιάστηκε μάλιστα. Πιάνω ξανά το τηλέφωνο.

-    Έλα Κώστα, μέσα είμαι αλλά πρόσεξε, δεν είμαι μόνος, καταλαβαίνεις!

-    Κατάλαβα ρε σειρούλα, μη μασάς, σας περιμένω. Όταν φτάσετε χτύπα τηλέφωνο.

Μπήκα στο μπάνιο αμέσως κάνοντας γρήγορα ντουζάκι, ντύθηκα και φύγαμε. Σχεδόν 18:30 ήταν. Μπήκαμε στο αυτοκίνητο και μιλούσαμε γενικά. Κυρίως με ρωτούσε τι εστί Κώστας, δεν είχε τύχει ποτέ να τον αναφέρω, έμενε και Πάτρα μόνιμα, οπότε δεν έτυχε. Αφού της εξήγησα για να μην νιώθει ανασφάλεια και τα σχετικά μιας και ήταν αδελφικός φίλος, τότε αλλάξαμε την συζήτηση και ξεκινήσαμε τα πειράγματα. Φορούσε ένα λευκό κολάν και όπως ήταν καθισμένη στο κάθισμα δεν έχανα ευκαιρία να βάζω το χέρι μου ανάμεσα από τα πόδια της και να της τρίβω το μουνί της πάνω απ το κολάν της. Εκείνη έβγαζε κραυγές καύλας και εγώ συνέχιζα ακόμα με περισσότερο ζήλο. Έχω καυλώσει απίστευτα και θέλω να την κάνω να χύσει. Της ζητάω να κατεβάσει το κολάν της και να κάνει το κιλοτάκι της στην άκρη για να παίξω το μουνί της με τα δάχτυλα μου, όπως και έκανε. Το κατέβασε στο ύψος των γονάτων της, έκανε το επίσης λευκό στρίγκ της στα δεξιά και άρχισα να παίζω με το υγρό μουνί της. Έβαλα δυο δάχτυλα στην κλειτορίδα της και ξεκίνησα να την τρίβω αργά και σταθερά. Είχε ανοίξει τα ποδαράκια της, είχε γύρει το κεφάλι της και το κορμί της στο κάθισμα και απολάμβανε τη μαλακία που της χάριζα με τα δάχτυλα μου. Άρχισα να τρίβω τα πρησμένα μουνόχειλα της και άφησα να γλιστρήσει το μεσαίο μου δάχτυλο μέσα της, με τον ρυθμό να αυξάνεται συνεχώς. Έχουμε φτάσει σχεδόν στα διόδια της Κορίνθου κι εγώ συνεχίζω να τη μαλακίζω ανελέητα. Λίγο πριν τα διόδια πάει να ντυθεί, αλλά δεν την αφήνω.

-    Πιάσε, της λέω, το μπουφάν μου και ρίξε το επάνω στα πόδια σου.

Μου απαντάει με ένα "είσαι τρελός...", πιάνει το μπουφάν μου από το πίσω κάθισμα και το κάνει. Πληρώνω τα διόδια και με το που ξεκινάμε ξανά πιάνω το μπουφάν και το πετάω ξανά πίσω. Της λέω να γυρίσει λίγο, όσο βόλευε, προς τα αριστερά μου, της βάζω και δεύτερο δάχτυλο μέσα της και αρχίζω να την παίζω ακόμα πιο γρήγορα. Εκείνη βογκάει, κρατιέται από το ταμπλό και σε δυο λεπτά νιώθω τα χύσια της στα δάχτυλα μου, με εκείνη να φωνάζει "τι μου κάνεις ρε καργιόλη". Πιάνει μερικά χαρτομάντιλα, σκουπίζεται, ανεβάζει το κολάν της, φτιάχνει το στρινγκ της και μου λέει…

-    δεν τελειώσαμε. Τώρα σειρά μου!

Μου κατεβάζει τα κουμπιά απ' το τζιν, ανασηκώνομαι λίγο, κατεβάζει και το μποξεράκι ελάχιστα, τον παίρνει στα χέρια της, σκύβει και αρχίζει ένα υπέροχο και βαθύ τσιμπούκι. Δεν άργησα να χύσω στο στόμα της και κατάπιε μέχρι και την τελευταία μου σταγόνα. Αφού σταμάτησα στο πρώτο πάρκινγκ για κατούρημα, σκούπισμα και τα λοιπά, ξεκινήσαμε ξανά για Πάτρα. Φτάσαμε σχεδόν 20:45. Παίρνω τηλέφωνο τον Κώστα και δώσαμε ραντεβού στο λιμάνι. Βρεθήκαμε, του γνώρισα την Εβελίνα και ξεκινήσαμε για την Πλατεία Γεωργίου για την έναρξη, άλλωστε δεν ήταν και μακριά, για όποιον ξέρει, ούτε καν 5 λεπτά με τα πόδια. Φτάσαμε και γινόταν κυριολεκτικά χαμός, αρκετός κόσμος και διάφορες εκδηλώσεις για το καρναβάλι. Κάτσαμε αρκετά, μέχρι και τη λήξη του βλέποντας και τα πυροτεχνήματα στο τέλος.

-    Και τώρα Εβελίνα και σειρούλα πρέπει να δείτε και πως διασκεδάζουν οι Πατρινοί, ειδικά σε περίοδος καρναβαλιού. Θα πάρω τηλέφωνο κι εγώ την Κική (κοπέλα του Κώστα) να πάμε έξω να τα πιούμε.

Βρεθήκαμε σε κάποιο μαγαζί, όχι πολύ κεντρικά, αλλά με αρκετό κόσμο, κάτσαμε σε ένα τραπέζι που βρήκαμε, και αρχίσαμε να λέμε τα δικά μας. Ομολογώ πως και η Κική ήταν στο στιλ του Κώστα, ανοιχτός χαραχτήρας, εύθυμος άνθρωπος και μιλούσαν πολύ με την Εβελίνα όσο εγώ με τον Κώστα λέγαμε τα δικά μας. Ήπιαμε 4-5 ποτάκια και κάτι κερασμένα σφηνάκια από τον ιδιοκτήτη του μαγαζιού και μιλούσαμε γενικά κάνοντας πλακίτσα. Σε κάποια φάση, η ώρα είναι 02:20 κι ενώ τα κορίτσια πάνε στο μπάνιο, μου κάνει ο Κώστας…

-    καλό το μωρό, παντρεμένο όμως ε;

-    Ναι…

του απαντώ, κάνοντας μάλιστα πλάκα με το γνωστό τραγούδι "παντρεμένοι και οι δυο γύρνα σε παρακαλώ" και πετάει το εξής τότε:

-    Παρ' τα κλειδιά και πηγαίνετε σπίτι. Εμείς με την Κική θα αργήσουμε και θα της πω ότι έπρεπε να φύγετε νωρίς για Αθήνα. Όσο για το κλειδί όταν τελειώσετε κλείδωσε και άσε το στην γλάστρα που βρίσκετε δίπλα απ την πόρτα.

Άλλο που δεν ήθελα. Μετά από ελάχιστα λεπτά, χαιρετήσαμε και φύγαμε. Αρχικά εξήγησα στην Εβελίνα τι και πως και φύγαμε για το σπίτι του Κώστα. Ευτυχώς θυμόμουν πάνω κάτω που ήταν και δεν μου πήρε ώρα να το βρω. Με το που έκλεισε η πόρτα πίσω μας άρχισα να τη γδύνω και να την αγγίζω παντού. Ούτε καν φώτα δεν άναψα. Ευτυχώς που είχε ο Κώστας ένα λαμπάκι ασφαλείας ανοιχτό. Αφού την έγδυσα, έβγαλα κι εγώ τα ρούχα μου και πέσαμε πάνω στον καναπέ. Την ξάπλωσα κι άρχισα να τη γεύομαι παντού. Έβαλα τη γλώσσα μου στο μουνί της που ήδη έσταζε και άρχισα να καταπίνω λαίμαργα το μουνί της χουφτώνοντας τα βυζιά της.

-    Μην σταματάς μωρό μου, έτσι γλείφε το μουνάκι μου, κάνε το να χύνει συνέχεια για πάρτη σου.

-    Σκάσε, σήμερα θέλω να γίνεις το μεγαλύτερο πουτανάκι, που θα κάνει ότι του λέω!

-    Μ… ότι πει ο γαμιάς μου, αρκεί να κάνει το μουνάκι μου να στάζει!

-    Έλα εδώ, βάλε τον στο στόμα σου χωρίς να τον ακουμπήσεις με τα χέρια σου.

Αρχίζει να τον καταπίνει λαίμαργα μόνο με το στόμα της και σπρώχνοντας τον με την γλωσσίτσα της.

-    Έτσι πουτανάκι, έτσι σε θέλω να με υπακούς και στο τέλος θα σε ταΐσω με την "κρεμούλα" σου. Φτάνει τώρα το τσιμπούκι, κατέβα απ τον καναπέ και πέσε στα τέσσερα, θέλω να σε γαμήσω.

-    Ότι πει ο γαμιάς μου, του χαλάω εγώ χατίρι; Ποτέ!

Άρχισα να της ρίχνω σφαλιάρες στο κωλαράκι της. Την έτσουζε και το καταλάβαινα αλλά δε διαμαρτυρόταν. Ακούμπησα το πουτσοκέφαλο μου πάνω στο καυτό μουνί της, το έτριψα λιγάκι, το έβαζα και το έβγαζα αρκετές φορές, κάνοντας τη να βογκάει από καύλα, μέχρι που το έβαλα πάλι μέσα της και εκεί που δεν το περίμενε καρφώθηκα με δύναμη μέσα της. Ούρλιαξε κι άρχισε να δίνει ρυθμό με τη μέση της. Τη γαμούσα όσο πιο γρήγορα και σκληρά μπορούσα και παράλληλα της έφτυνα και της χαστούκιζα τον κώλο.

-    Έτσι γαμιά μου, σκίσε με, άνοιξε μου το μουνάκι μου καλά, ξεκώλιασε με. Ναι καύλα, σε χύνω γαμιά μου, σε χύνω.

Βγήκα απ το μουνί της και τον έχωσα στο κώλο της, ούτε καν προετοιμασία, μόνο δυο φόρες έχει γαμηθεί από εκεί και αυτές μαζί μου, αλλά πάντα μετά από αρκετή προετοιμασία. Σφίχτηκε, φώναξε, αλλά δεν την άφησα καν να το σκεφτεί. Έσπρωξα με δύναμη και βυθίστηκε μέσα στην σφιχτή κωλοτρυπίδα της, δεν πρόλαβα να κουνηθώ πάνω από 3-4 φορές και άδειασα όλα μου τα χύσια στην σούφρα της, λέγοντας της "είσαι η μεγαλύτερη πουτάνα που γάμησα ποτέ μου". Ντυθήκαμε, καπνίσαμε ένα τσιγάρο, συμμαζέψαμε λίγο το χώρο και φύγαμε. Όταν φτάσαμε στο αυτοκίνητο, έστειλα μήνυμα στον Κώστα πως φύγαμε και το κλειδί είναι εκεί που είπαμε.

Συγνώμη αν ήμασταν λίγο περισσότερο αναλυτικοί, ελπίζω να μην σας κουράσαμε. Εμείς πάντως περιμένουμε πως και πως την επόμενη έναρξη Πατρινού καρναβαλιού.



(Copyright protected OW ref: 92105)