Ξέσκισμα με την όμορφη συμφοιτήτρια μου στο δάσος

1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 0.00 (0 Votes)

Παρατηρήσεις αποστολέα: Μετά από καβγά με την κοπέλα σου, πέφτει το καλύτερο γαμήσι. Έτσι έγινε εκείνο το μεσημέρι με τη δικιά μου σε ένα δάσος της Χαλκιδικής...

Να 'μαι πάλι στην ωραία παρέα του XStream. Επειδή σε κάποιους φίλους άρεσε η ιστορία του πως γνωρίστηκα με τη Στέλλα (άλλο το πραγματικό της όνομα) τη συμφοιτήτρια μου και πως ξεσκιστήκαμε την πρώτη μας φορά, σήμερα θα σας διηγηθώ, όπως σας είχα υποσχεθεί, πως ξεσκιστήκαμε η Στέλλα κι εγώ στο αυτοκίνητο στη Χαλκιδική μετά από καβγά μας.

Εκείνο το καλοκαίρι λοιπόν, ζευγαράκι πλέον, Ιούνιος του 2011 είχαμε κανονίσει να πάμε για 5 μέρες διακοπές στη Χαλκιδική. Είχαμε κανονίσει να περάσω 11 το μεσημέρι εκείνη τη μέρα, να την πάρω και να φύγουμε απευθείας για μπάνιο στη Χαλκιδική και μετά για φαγητό και στο εξοχικό. Ήμουν έτοιμος με το μαγιό, σορτσάκι, κοντομάνικο μπλουζάκι, αθλητικά παπούτσια, ένα σάκο με μερικά ρούχα μέσα και ένα μικρό σακίδιο για τη θάλασσα, με πετσέτα θαλάσσης, μια αλλαξιά ρούχα κλπ. Την περίμενα αλλά είχε αργήσει 15-20 λεπτά και εκεί που είχα παρκάρει εμπόδιζα. Την πήρα τηλέφωνο και της είπα:

-    Έλα που είσαι;

-    Τώρα σε λίγο έρχομαι.

-    Ακόμα δεν ξεκίνησες;

-    Ψάχνω το πιστολάκι αλλά δεν το βρίσκω.

-    Άσε μωρέ το πιστολάκι, έχω διπλοπαρκάρει και μου κορνάρουν, κάνε γρήγορα.

-    Μισό λεπτό θα κάνω!

-    Έχω πιστολάκι της μάνας μου στο εξοχικό, κάνε γρήγορα! Κορνάρουν και δεν έχει αλλού μέρος να παρκάρω (νευριασμένος η αλήθεια).

-    Καλά (ήρεμη τσατίλα).

Ήρθε με τη βαλίτσα της με ροδάκια και μία τσάντα θαλάσσης. Τα έβαλα στο πορτμπαγκάζ και ξεκινήσαμε. Ήταν τσατισμένη. Έκανε μούτρα. Της μιλούσα και απαντούσε, ήρεμα μεν αλλά κοφτά κάπως. Έκανα πως δεν κατάλαβα και κάποια στιγμή έξω από τα Μουδανιά τη ρώτησα:

-    Που λες να πάμε για μπάνιο; Φούρκα στο σπίτι κοντά ή προς Σάνη στο (όνομα ενός beach bar).

Μου απάντησε με κατεβασμένα μούτρα:

-    Όπου θες.

-    Αν είναι για ένα γαμημένο πιστολάκι να μου κάνεις πείσματα 5 μέρες που θα 'μαστε κάτω, πες το μου.

-    Αν σου είμαι βάρος γύρνα πίσω!

-    Πολύ ευχαρίστως!

και έστριψα προς Μουδανιά με σκοπό να της δείξω ότι θα γυρίσω προς Θεσσαλονίκη.

-    Ξέρεις κάτι; Είσαι μπέμπης! 5 λεπτά άργησα και το 'κανες θέμα!

Σταμάτησα σε μια άκρη, τράβηξα χειρόφρενο και απάντησα:

-    Είσαι πεισματάρα. Λοιπόν, δεν άργησες 5 αλλά 20 λεπτά, διπλοπάρκαρα γιατί δεν είχε αλλού και έγινα θέαμα για πάρτη σου ενώ εσύ έψαχνες ένα γαμημένο πιστολάκι για τα μαλλιά! Έλεος!

Στη συνέχεια κατέβασα το χειρόφρενο, βγήκα από τα Μουδανιά και συνέχισα κανονικά προς το πρώτο πόδι. Η ατμόσφαιρα ήταν βαριά μέσα στο αυτοκίνητο αν και πλέον επικρατούσε ηρεμία.

-    Λοιπόν, λέγε που θες να πάμε για μπάνιο; (ήρεμα μεν αλλά όχι και τέλεια).

-    Σου είπα, αποφάσισε εσύ! (ήρεμα αλλά όχι τέλεια κι αυτή).

-    Ok...

Λίγο πριν τη Νέα Φώκαια έστριψα για το δρόμο προς Σάνη. Σε κάποιο σημείο αυτός ο δρόμος έχει διακλάδωση προς Κασσάνδρεια και είναι μία υπέροχη διαδρομή σε ασφαλτοστρωμένο δρόμο μέσα από δάσος. Όμορφη διαδρομή. Σε κάποιο σημείο έχει ένα χωματόδρομο που οδηγεί σε ένα beach bar.

-    Θα πάμε στο (όνομα Beach bar). Αν θέλουμε μουσική καθόμαστε εκεί. Αν θελήσουμε ησυχία από την άλλη μεριά της παραλίας είναι ερημιά σαν ιδιωτική παραλία. Ότι γουστάρουμε.

-    Εντάξει, σε εμπιστεύομαι (ελαφρώς τσαχπίνικα).

-    Μπα; Εμπιστεύεσαι τώρα έναν μπέμπη όπως είπες πριν; (πειραχτήρικα κι εγώ).

-    Καλά, το ότι είσαι μπέμπης είναι γνωστό (πάλι αστεία αυτή).

-    Μπέμπης;

-    Ναι!

-    Επιμένεις ότι είμαι μπέμπης δηλαδή;

-    Φυσικά μπέμπη μου!

Έβγαλα φλας και έστριψα σε ένα χωματόδρομο. Τα ήξερα και τα ξέρω τα μέρη προς τα εκεί. Σταμάτησα σε ένα σημείο με αρκετά πεύκα και έναν μεγάλο θάμνο να καλύπτει σημαντικό τμήμα του αυτοκινήτου. Εκεί που ήμασταν δεν μπορούσε κανείς να μας δει από τον δρόμο, όποιος κι αν ερχόταν θα τον παίρναμε είδηση εγκαίρως. Ήταν περίπου 1 το μεσημέρι και είχε ζέστη εκείνη τη μέρα. Με κλειστά παράθυρα και κλιματισμό. Κατάλαβε που το πήγαινα.

-    Γιατί σταματήσαμε; (με πειραχτήρικο στυλ).

-    Ο μπέμπης θα βυζάξει.

-     Έβαλε τα γέλια.

-    Είσαι τρελός.

-    Δεν ξέρω αν είμαι τρελός, αλλά καυλωμένος σίγουρα και σε θέλω τώρα.

Αγκαλιαστήκαμε, αρχίσαμε γλωσσόφιλο αλλά μπροστά εμποδιζόμασταν από το χειρόφρενο και τα καθίσματα. Βγήκαμε και τράβηξα πιο μπροστά τα μπροστινά καθίσματα. Την ώρα που βγήκαμε έξω έσκυψε και άρχισε το τσμπούκι το μωρό μου. Μου τον έγλειφε αργά και πιπιλούσε και τα ξυρισμένα αρχίδια μου, ρίχνοντας που και που πρόστυχο βλέμμα. Κάποια στιγμή της είπα να σταματήσει και πήγα να βάλω προφυλακτικό για να προχωρήσουμε στο κυρίως μέρος.

-    Ξεκίνησα πάλι αντισυλληπτικά!

Οπότε χαμογελάσαμε κι αυτή κι εγώ και καταλάβαμε ότι δεν είχαμε κανένα περιορισμό. Θα έπεφτε άγριο γαμήσι. Δώσαμε όρθιοι γλωσσόφιλο ενώ μου τον έπαιζε με τα χέρια. Της κατέβασα γρήγορα το σορτσάκι και το μαγιό που φορούσε από μέσα και τον έχωσα αργά και ξανά αργά και ξανά αργά. Παράλληλα έδινα φιλάκια σε σβέρκο και πλαϊνό λαιμού και με το δεξί χέρι την χάιδευα-έπαιζα στα βυζιά και το μουνάκι που ήταν υγρό ενώ τη γαμούσα στα όρθια από πίσω. Αυτή είχε βάλει τα χέρια κόντρα στο αμάξι για να στηρίζεται.

-    Πουτσαρά μου εσύ...

( η αγαπημένη της φράση στο σεξ το "πουτσαρά μου" όταν καύλωνε, αλλά και για να με ανάψει κι άλλο).

-    Σ αρέσει;

-    Το ξέρεις ότι μου αρέσει μωρό μου, όλον χωσ' τον, όλο...

-    Θες να σταματήσω;

-    Μη σταματάς, πιο δυνατά μωρό μου, κι άλλο...

Άρχισα να δυναμώνω τον ρυθμό και άρχισα και τα μπατσάκια στα κωλομέρια. Την άρπαξα από τα μαλλιά κάποια στιγμή.

-    Έτσι πουτσαρά μου, καυλιάρη μου εσύ, χύνω η καριόλα χύνω...

και μούγκρισε από ευχαρίστηση. Μετά από λίγο έχυσα μέσα στο μουνάκι της. Μπήκαμε στο αμάξι στα πίσω καθίσματα, άνοιξα λίγο το παράθυρο και άναψα τσιγάρο. Ήμασταν αγκαλίτσα, δίναμε φιλάκια μεταξύ μας. Ανοίξαμε συζήτηση:

-    Σ' αγαπώ πολύ ρε χαζό, δεν θέλω να μαλώνουμε για βλακείες. Γαμώ το πιστολάκι μας γαμώ!

Γέλασε, με κοίταξε και είπε:

-    Σ' αγαπώ πολύ κύριε (επίθετο μου) αν το έχετε καταλάβει. Αν το έχετε καταλάβει!

Χαμογελάσαμε, είπαμε κι άλλα λογάκια μεταξύ μας, ακολούθησαν φιλάκια, αγκαλίτσες και κάπου εκεί ο πούτσος ξανακάβλωσε. Το είδε και είπε:

-    Ο μπέμπης ξύπνησε! (αστεία και πονηρά).

-    Θα τον ταΐσεις; (αστεία και πονηρά κι εγώ στο ίδιο στυλ).

Με κοίταξε πονηρά και είπε "εννοείται" και άρχισε πίπα. Κάποια στιγμή τη σταμάτησα και της είπα:

-    Πάμε στο καπό; (Είχα υπολογίσει ότι η μηχανή τόση ώρα θα είχε κρυώσει και όντως έτσι ήταν)

Πήγαμε, δώσαμε δυνατό γλωσσόφιλο διαρκείας, ενώ έπαιζε με το χέρι τον πούτσο μου και συνέχισε μετά πάλι το τσιμπούκι αργά-αργά. Γλώσσα, ρούφηγμα με σταθερό αργό ρυθμό. Καταπληκτική! Στη συνέχεια στήθηκε με τη βοήθεια μου στο καπό και άρχισα το σφυροκόπημα, άγριο, ζωώδες θα έλεγα. Πάνω στο καπό του αυτοκινήτου με τα πεύκα τριγύρω. Βγάλαμε την πιο άγρια τσόντα από μέσα μας. Η προστυχιά σε όλο το μεγαλείο:

-    Γάμα με, γάμα με, ξέσκισε με την πουτάνα!

-    Καριόλα...

σφαλιάρες, τράβηγμα από τα μαλλιά, δάγκωμα στο σβέρκο και ψιθυριστά στο αυτί...

-    σε αγαπώ.

-    Πουτσαρά μου, πουτσαρά μου(λαχανιασμένη).

Έτρεμε από καύλα. Της ήρθε πολύ δυνατός οργασμός εκείνη τη στιγμή και το ένιωσα και της ψιθύρισα το αυτί:

-    Θες να γίνουμε ένα;

-    Όλα μωρό μου, όλα!

Επιτάχυνα κι άλλο και σε ελάχιστα δευτερόλεπτα ενώ μου έλεγε προστυχόλογα την έχυσα μέσα. Αρπαχτήκαμε, γλωσσόφιλο λαχανιασμένοι, κοιταχτήκαμε και ξανά φιλί. Ντυθήκαμε και πάλι φιλάκια μεταξύ μας. Δεν ξεκολλούσαμε. Μπήκαμε στο αμάξι και πήγαμε για μπάνιο. Στη θάλασσα όταν μπήκαμε μέσα ήμασταν αγκαλίτσα όλο γλύκες. Κάποια στιγμή μου είπε σοβαρή:

-    Αυτό που κάναμε ήταν καθαρή τρέλα. Δεν πάμε καλά.

-    Όχι δεν πάμε, γι' αυτό ταιριάζουμε σε όλα, έτσι;

Γελάσαμε ταυτόχρονα. Τότε με κοίταξε γελαστή, ξαφνικά πήρε σοβαρό ύφος και είπε:

-    Έλα, έλα...

κουνώντας αποφασιστικά το χέρι της, μιμούμενη το περιστατικό του εργαστηρίου που σας είχα διηγηθεί την προηγούμενη φορά. Γελάσαμε ταυτόχρονα και στη συνέχεια ξανά φιλάκια και αγκαλίτσες στο νερό. Το βράδυ αφού κάναμε τη βόλτα μας στη Σίβηρη και ήπιαμε το ποτό μας, στο εξοχικό πέσανε ξανά γαμήσια. 5 μέρες διακοπές το μυαλό μας ήταν πως θα ξεσκιστούμε.

 

(Copyright protected OW ref: 84630)