Ξενοδοχείον "Ο πόθος"

Δημοσιεύθηκε από Gounik
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 0.00 (0 Votes)

Υπόθεση: Ένας καφές, ένα "ναι", ένα παλιό ξενοδοχείο και η καύλα χάνεται στα βάθη της ηδονής...

20:00. Μέσα στην γκαρσονιέρα έχει μια κολασμένη υγρασία που με κάνει να μην θέλω να κάτσω ούτε λεπτό. Ένας freddo με καλή παρέα έξω από ‘δω θα ήταν ότι έπρεπε. Αλλά παρέα τέτοια ώρα που να βρεις; Θα βγω και ότι θέλει ας γίνει. Έναν καφέ θα τον πιω όπως και να ναι. Μετά από λίγο ήμουν ανάμεσα από μια μικρή λιμνούλα, λίγα δέντρα, με καφέ αλλά μόνος. Τουλάχιστον έλειπε η υγρασία. Η φιλοσοφία του να ‘σαι μόνος για καφέ είναι πολλές φορές ανυπόφορη αλλά χρειάζεται. Εξάλλου μπορείς να παρατηρείς τους γύρω σου, να θυμηθείς φίλους και φίλες από τις επαφές του κινητού σου κλπ. Χαμένος στις παραπάνω ασχολίες δεν πρόσεξα την καλή φίλη μου την Μαίρη.

-    Βρε ‘συ μόνος;

-    Ναι μόνος… θα κάτσεις;

Μια απλή ερώτηση που αν με ρώταγες φίλε ή αναγνώστη μου θα σου έλεγα ότι ποτέ μα ποτέ δεν θα την έλεγα με τόση ευκολία όπως την είπα τώρα. Θα κάτσω βρε αλλά είσαι μέσα για κάτι πολύ special σήμερα το βράδυ; Παίζει φάση πάρτι στην Κινέττα και λέω να πάω αλλά είμαι μόνη. Είσαι μέσα να πάμε παρέα; (ποτέ μα ποτέ μην απαντάτε ναι αν δεν είστε σίγουροι).

-    Φύγαμε Μαιρούλα, είπα, αλλά τι παίζει εκεί; Ποιος το κάνει;, είμαστε καλεσμένοι; Δώρο;

-     Πάμε να φύγουμε από ‘δω. Τα υπόλοιπα θα στα πω στο δρόμο…

είπε η Μαιρούλα κλείνοντας μου το μάτι - στοιχείο που θα έπρεπε να το αξιολογήσω περισσότερο - αλλά τι από όλα αυτά να φαίνεται περίεργο που θα έπρεπε να το αξιολογήσω; Στα μισά του δρόμου έχω μάθει τις μισές αλήθειες ότι δηλαδή το πάρτι είναι τύπου SWING και θα δω, αλλά και θα κάνω πράγματα που δεν τα έχω ξαναδεί ούτε καν φανταστεί. Φτάνοντας στο χώρο του πάρτι μια ερημική περιοχή πάνω από την Εθνική οδό αντικρίζω μπροστά μου ένα παλιό ξενοδοχείο ψιλο-ανακαινισμένο με όλα τα παραθυρόφυλλα του ερμητικά κλειστά ελάχιστο φωτισμό και μια αλάνα με αμάξια τα περισσότερα ακριβά και μεγάλα. Το Renault μου θα ντραπεί διπλά σε μια ξεσκέπαστη Mercedes, σκέπτομαι, αλλά αυτό δεν με απασχολεί καθόλου.

Στην είσοδο η Μαίρη μιλάει χαμηλόφωνα με ένα ζευγάρι καλοντυμένων κυρίων, ανοίγει την τσάντα της δίνει κάποια χρήματα που δεν κατάφερα να δω τι πόσον ήταν συμπληρώνει κάτι χαρτιά και με σκουντά να προχωρήσουμε παραμέσα.

-    Από δω και στο εξής είσαι ο κύριος της κυρίας Μαίρης, με ενημέρωσε. Χώσου όπου μπορείς κάνε ότι θες μην ασχοληθείς μαζί μου…

μου λέει με σοβαρό ύφος. «Κερνώ εγώ» ήταν η τελευταία της κουβέντα πριν ανοίξει το βήμα της και την χάσω από το οπτικό μου πεδίο. Με μεγάλη δυσκολία μπόρεσα να κινήσω τα πόδια μου και να φτάσω στο πρώτο επίπεδο του ξενοδοχείου. Εκεί με πλησίασε μια πολύ όμορφη κοπέλα τρομάζοντας με λίγο και με ήρεμες και απαλές κινήσεις μου έβγαλε το μπουφάν μου.

-    Πρώτη φορά;

μου ψιθυρίζει στο αυτί μου.

-    Ναι της λέω κι εγώ χαμηλόφωνα.

-    Μην ανησυχείτε για τίποτα. Θα είμαι κοντά σας για να σας βοηθώ σε οτιδήποτε χρειαστείτε

μου λέει και αλλάζοντας την φωνή της προστακτικά μου λέει «πάμε». Με οδήγησε σε ένα δωμάτιο όπου στην άκρη του φαινόταν ένας λευκός τοίχος με τρύπες λίγο πιο κάτω από την μέση. Περπάτησα ως την άκρη του και τότε η κοπέλα κατεβάζει το φερμουάρ του παντελονιού μου βγάζει τον πούτσο μου και τον βάζει στην τρύπα και φεύγει προς τα πίσω αφήνοντας με μόνο μου μπροστά ακριβώς από έναν τοίχο. Νιώθω δυο χέρια από την άλλη πλευρά του τοίχου πάνω στον πούτσο μου να τον μαλάσουν απαλά. Δεν άργησα να καυλώσω αρκετά με όλη αυτή την μυσταγωγία. Τώρα την θέση των χεριών έχουν πάρει δυο όμορφα χειλάκια που γλείφουν μόνο το πουτσοκέφαλο μου. Πότε-πότε τα χείλια σταματούν για ελάχιστο χρόνο και αρχίζουν πάλι το ρούφηγμα αφού έχουν γεμίσει το στόμα τους με παγάκια.

Η φαντασία μου έχει οργιάσει για το τι μπορεί να κρύβεται πίσω από τον τοίχο αλλά η καύλα δεν με αφήνει ήσυχο. Τα χείλια έχουν ρουφήξει τον πούτσο μου και τον ρουφούν με μανία. Με έχουν κολλήσει ουσιαστικά στον τοίχο. Ο πούτσος μου έχει γίνει πέτρα και τα δυο χειλάκια φαίνεται να το ευχαριστιούνται. Στο παιχνίδι τώρα έχει μπει και η γλώσσα κάτι που με κάνει να αφήνω μικρές κραυγές καύλας. Μια παγωμένη γλώσσα γλείφει το καυτό πουτσοκέφαλο μου βασανιστικά, σαδιστικά, αργά-αργά κι εγώ νιώθω τα χύσια μου μια να θέλουν να εκτοξευτούν στο άγνωστο στόμα και μια να καταλαγιάζουν σαν να μη θέλουν να ηρεμήσω ποτέ. Η χαριστική βολή όμως δεν ήταν μακριά. Σαν ηφαίστειο άρχισα να βγάζω τα καυτά χύσια μου μέσα στο στόμα τελειώνοντας ουσιαστικά και κυριολεκτικά.

Μου πήρε λίγο χρόνο να συνέρθω, αφού μόλις έχυσα η τελείως άγνωστη παρτενέρ μου άρχισε να φυσάει τον πούτσο μου σαν να ήθελε να τον σβήσει να τον καταλαγιάσει. Η όμορφη κοπέλα που δεν είχε φύγει 3-5 βήματα από πίσω μου ήρθε να με συνεφέρει και παράλληλα να με απομακρύνει από το δωμάτιο. Με την ιδία προστακτική φωνή «πάμε!» με οδήγησε σε ένα άλλο επίπεδο. Είχε αρκετό κόσμο εκεί. Άντρες και γυναίκες ωραία ντυμένους (όχι έκφυλα) και από ότι μπορούσα να διακρίνω είχε σχεδόν τις ηλικίες από 30 έως 45 βίαια 50. Στην άκρη του δωματίου είχε κρεμασμένους δυο τροχούς σαν αυτόν του τηλεπαιχνιδιού. Μόνο που αντί για ποσά είχε nicknames. Η συνοδός μου με είχε προβαπτισει ETH NICK από ότι μου σιγοψιθύρισε στο αυτί. Δεν είχα καταλάβει τι γινόταν εκεί αλλά ούτε και η συνοδός μου ήθελε να μου εξηγήσει.

Σιγά-σιγά ο κόσμος έφευγε από το δωμάτιο με δεμένα μάτια. Αυτό μόνον μπορούσα να καταλάβω εκείνη την στιγμή. Είχα φτάσει να ανυπομονώ να έρθει η σειρά μου για να μπω κι εγώ στο κλίμα. Σε λίγο είδα το nickname μου να έχει σταματήσει τον τροχό και η κοπέλα - συνοδός να με πλησιάζει και να μου δένει τα μάτια με ένα μαύρο μαντήλι. Με πιάνει από το χέρι και με οδηγεί σε ένα δωμάτιο 2x2. Μου λύνει τα μάτια και με μια λάγνη φωνή μου εξηγεί τις οδηγίες. Μέσα σε 5 λεπτά θα πρέπει να γαμήσετε, αλλά και παράλληλα να ευχαριστήσετε την άγνωστη σύντροφο σας χύνοντας και οι δυο παράλληλα. Δεν την έχετε ξαναδεί δεν σας έχει ξαναδεί και ούτε πρόκειται στο μέλλον. Αν δεν τα καταφέρετε σταματάμε εδώ διαφορετικά ανεβαίνουμε επίπεδο. Πως θέλετε να την γαμήσετε; Κοιτάζω βιαστικά τον χώρο. Να εδώ στην καρέκλα της λέω. Τη θέλω πάνω μου. Ok γδυθείτε τελείως μου λέει για να σας ξαναδέσω τα μάτια.

Μόλις ετοιμάστηκα, κάθισα στην καρέκλα και περίμενα φτιάχνοντας με το μυαλό μου εικόνες για το τι θα ακολουθήσει βοηθώντας έτσι και τον πούτσο μου να γίνει ξανά πέτρα. Σε λίγο νιώθω ένα αρκετά δροσερό κορμί να κάθεται πάνω μου. Με τα χέρια της αναζητά τον πούτσο μου να τον βάλει μέσα στο μουνί της. Είναι καυτό και ο πούτσος μου έτοιμος να το ξεσκίσει. Με τα πρώτα λικνίσματα της αρχίζει να βογκάει. Με τα χέρια μου αρχίζω και τρίβω τις ρώγες της και αυτή αρχίζει να ανεβοκατεβαίνει στον πούτσο μου πιο γρήγορα. Ο ρυθμός έχει ξεφύγει από κάθε μέτρο. Πότε αργά πότε γρήγορα και δυνατά ο πούτσος μου ξεσκίζει το μουνί της που τώρα έχει ανοίξει για τα καλά. Με το χέρι της έχει πιάσει τα δάχτυλα του δικού μου χεριού και τα γλείφει. Αυτό για λίγο γιατί τα παίρνω και ένα-ένα όπως είναι υγρά αρχίζω και παίζω με το κωλαράκι της.

Ένα-ένα μέσα στη αρχή και τώρα μπαίνουν και δυο-δυο μέσα στο σφικτό της κώλο. Της γαμάω το μουνί και τον κώλο ταυτόχρονα.

-    Χύνω! Χύνω! Χύνω…

φωνάζει και κουνιέται δυνατά πάνω μου. Με τα δυο μου χέρια την πιάνω από τη μέση και την καρφώνω πάνω μου. Είναι η ώρα τα χύσια μου να πλημμυρήσουν το μουνί της. Τι καύλα να τελειώσω μέσα της και να νιώθω το κωλαράκι της που πριν γαμούσα με τα δάκτυλα μου να σιγοκουνιέται πάνω μου. Μετά από λίγο σηκώνεται από πάνω μου και με το στόμα της ψάχνει να βρει τον πούτσο μου. Τα χέρια της αγκαλιάζουν τα αρχίδια μου και η γλώσσα της αρχίζει ένα τρελό χορό που θα διαρκέσει για λίγο. «Πάμε…» ακούγεται μια αντρική φωνή που τη σηκώνει λίγο βίαια.

Σε λίγο ήρθε και το δικό μου «πάμε».

-    Μπράβο ήσασταν πολύ καλοί και οι δυο…

μου λέει καθώς με βοηθά να σηκωθώ από την καρέκλα. Περάσατε στον επόμενο γύρο.

Συνεχίζεται…

 

(Copyright protected OW ref: 83385)