Οι ιστορίες του Μάνθου (1ο μέρος)

Δημοσιεύθηκε από ManthosFoustanos
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 0.00 (0 Votes)

Παρατηρήσεις αποστολέα: Ο Μάνθος ο Φουστάνος μοιράζεται εμπειρίες του από την πολυτάραχη ερωτική ζωή του και αποκαλύπτει πιπεράτες λεπτομέριες...

Γεια σας απανταχού αχαλίνωτα θηλυκά μωράκια και φίλοι του XStream. Στην πορεία μου ως τώρα είχα, όπως είναι φυσικό, πάρα πολλές κατακτήσεις και εμπειρίες με γυναίκες. Ψηλές, κοντές, λεπτές, αδύνατες, σνομπ, γλυκές, γυμνασμένες, πλαδαρές, Ελληνίδες, ξένες, καστανές, μελαχρινές, βαμμένες (και) ξανθές! Πώς θα γινόταν άλλωστε να μην συμβεί αυτό όταν είμαι ένας παίδαρος 2 μέτρα, με μούσκουλα και μύες έτοιμα να σηκώσουν κάθε "μοναδική" μου αγάπη στον έβδομο ουρανό; Ο ερωτισμός φυσικά ξεχειλίζει και αυτό φαίνεται σε όλα τα γυναικεία βλέμματα που χαζεύουν ανέμελα όλο το εύρος του κορμιού μου κάθε φορά που τυχαίνει να πέσουν πάνω μου. Μη μιλήσω για σεξ! Μη μιλήσω για σέξ! Θα καταλάβετε αρκετά και στη συνέχεια ανυπόμονα πλάσματα, αλλά ένα θα πω. Δε λένε τυχαία ότι ο Μάνθος είναι "ταύρος στο ζώδιο, ταύρος και στο κρεβάτι".

Γιος, πρώην πια, βιομηχάνου (αυτή η κρίση μας κατέστρεψε!) και οδηγός Πόρσε, που όπως έλεγα και τότε "έσκιζε την άσφαλτο σαν ασημένιος κεραυνός" (πλέον οδηγός ενός μικρού μαύρου μεταχειρισμένου παπακίου, που με τη σειρά του σκίζει την άσφαλτο σαν το μαύρη νυφίτσα...), όπως είναι φυσικό, στις αρχές του 2000 ήμουν στα ντουζένια μου! Λεφτά στην αγορά και επομένως στο εργοστάσιο του γέρου μου (που με τη σειρά του πρόθυμα θα βοηθούσε τον γιο του να βάλει νέα τακάκια στην Πόρσε, Σημίτης στην κυβέρνηση και δεν παλεύομαι. "Ναι" δηλαδή στα θέλω των εργατών και ακόμη περισσότερο των βιομηχάνων (αχ ρε περασμένα μεγαλεία... "Καλημέρα ήλιε, καλημέρα!") και φυσικά αχαλίνωτη ερωτική περίοδος για εμένα, για να μπαίνουμε σιγά-σιγά και στο θέμα μας, με τα γκομενάκια να διαδέχονται η μία την άλλη με αμείωτο ρυθμό και με 3-4 μπορεί και πέντε(!) κάποιες φορές, παράλληλες ερωτικές σχέσεις, πέρα δηλαδή από το "σεξ και άντε γεια" (ΜΗΝ το δοκιμάσετε,4 επισκέψεις σε οδοντίατρο χρειάστηκα όταν το έμαθε η μία από αυτές).

Εκείνη την εποχή, μια απ' τις κοπέλες που είχα δεσμό και ίσως η αγαπημένη μου σε σχέση με τις υπόλοιπες μοναδικές μου αγάπες, ήταν η Πέγκυ. Πανέμορφη κοπέλα, ψηλή, καστανόξαθη ενίοτε (ανάλογα με τη σεζόν...), με απίστευτες ποδάρες και στητό στήθος (αν δεν τη δείτε δεν μπορείτε να καταλάβετε). "Η" γυναικάρα! Τα πηγαίναμε καλά είναι η αλήθεια, αλλά μόλις ξεκίναγε να μιλάει για γάμους, νυφικά και καμπαναριό κόντευα να πνιγώ! Για να μην τα πολυλογώ, μια μέρα που η Πέγκυ θα έλλειπε σίγουρα μέχρι αργά το βράδυ γιατί είχε λέει κάτι οντισιόν για ένα νέο έργο (ήταν κάτι σαν ηθοποιός, μεγάλη κουβέντα, άλλη φορά περαιτέρω ανάλυση), κανόνισα να έρθει σπίτι η Βιβή, για μια "γρήγορη" γνωριμία.

Τη Βιβάρα την είχα γνωρίσει την προηγούμενη σ' ένα κλαμπάκι που είχα πάει με τον κολλητό μου. Ένας Θεός ξέρει πώς κατάφερα και τον έπεισα να πάμε για ένα ποτό, αφού είναι "Ο" μούχλας και ασχολούνταν μόνο με τα βιβλία του (ήταν επίκουρος στο Παν/μειο τότε) και μ' ένα περίεργο σύγγραμμα που έγραφε εκείνη την εποχή. Αν θυμάμαι καλά πρέπει να είχε νευριάσει με τη συγκάτοικό του (επίσης μεγάλη ιστορία...) και γι' αυτό να ήρθε εν τέλει, γιατί κάποια στιγμή μετά το 4ο ποτό τον θυμάμαι να φωνάζει "Να πεθάνουν οι γκαρσόνες, να πεθάνουνε!". Τέλος πάντων, τη Βιβή λοιπόν την είχα γνωρίσει εκεί την προηγούμενη και πραγματικά ήταν αυτό που λέμε "Τούμπανο". Μελαχρινή με πράσινα μάτια, ένα στήθος σαν της Pamela Anderson (και κυρίως φυσικό), σκούρο και ωραία μαυρισμένο δέρμα, χείλη τσιμπουκόχειλα, λεπτά - σέξι χέρια, φτιαγμένα νύχια και ένα πρόσωπο που σε έκανε να θες να την πάρεις επί τόπου και να της πετάξεις τα μάτια έξω, ενώ ας μη μιλήσω για το άρωμά της. Μεθυστικό! Παρ’ ότι είχε ένα ύφος μπλαζέ, σαν να σου 'λεγε "ποιος είσαι εσύ ρε Καραγυφτόβλαχε που νομίζεις που μπορείς να με γαμήσεις", ο άντρας ο δίμετρος, ο σέξι δεν κωλώνει και πήγα και της μίλησα.

Αυτό ήταν, άντε γεια (να 'ναι καλά και η πόρσε). Την επόμενη μέρα συμφώνησε να έρθει σπίτι μου να της δείξω τη "συλλογή μου από γραμματόσημα". Την επίμαχη λοιπόν μέρα, αφού βεβαιώθηκα ότι η Πέγκυ είχε φτάσει στην οντισιόν, μπανιαρίστηκα, πλύθηκα, έβαλα τις κολόνιές μου και πήρα τηλέφωνο τη Βιβή να έρθει όσο το δυνατόν πιο γρήγορα γιατί δεν κρατιόμουν. Πράγματι, σε 20 λεπτά χτυπάει το κουδούνι κι ανοίγω. Έπαθα πλάκα. Η Βιβή ντυμένη με μαύρες γόβες και μια σέξι μπεζ καπαρντίνα, πλησιάζει, στέκεται στην πόρτα και ανοίγοντας αισθησιακά το παλτό της μου αποκαλύπτει το ολόγυμνο κορμί της. Αυτή η κοπέλα πραγματικά ήταν η καργιόλα, η σκύλα, που κάθε άντρας θέλει να πηδήξει έστω μια φορά στη ζωή του. Δεν ήταν φυσικά για κάτι παραπάνω, αλλά για εμένα ήταν ό,τι έπρεπε εκείνη την περίοδο. Με κοιτάει με ένα τρόπο σαν να έλεγε "τι έχεις να πεις τώρα;" και ρωτάει με το πιο καυλωτικό ύφος στον κόσμο.

-    Να περάσω να δω τη συλλογή που λέγαμε; Άκουσα ότι την έχεις μεγάλη.

Φυσικά δεν είπα τίποτα, απλά τη βούτηξα και την έβαλα μέσα κλείνοντας την πόρτα. Αμέσως βγάζω γρήγορα ό,τι φορούσα και τη βλέπω να σκύβει από μόνη της μπροστά στον πούτσο μου που φυσικά είχε γίνει πύραυλος πολύ πριν τη δω.(Δε θα κουράσω περαιτέρω με περιγραφή του οργάνου μου, απλά θα πω ότι επίσης δε λένε τυχαία "ο Μάνθος είναι φίδι στο κινέζικο ζώδιο, φίδι και στο κρεβάτι!). Αμέσως χωρίς γλειψίματα χωρίς παίξιμο, χωρίς τίποτα, τον βάζω με μιας στο στόμα της κι αρχίζω να της το γαμάω σαν τρελός. Την άκουγα να πνίγεται και παρ' όλα αυτά δε σταμάτησε στιγμή να τον βάζει σχεδόν όλο στο στόμα της (όσο χωρούσε...), κάνοντας τους ήχους εκείνους που σε καυλώνουν πιο πολύ. Την πιο πολλή ώρα που μου έκανε αυτό το μαγικό τσιμπούκι είχε κλειστά τα μάτια της αλλά συχνά τα άνοιγε και με κοίταζε στα μάτια σαν να ήθελε να δει πόσο πολύ κατάφερε να με καυλώσει.

Μετά από 5-10 λεπτά που μου φάνηκαν για κάποιο λόγο αιώνας, ακόμα και ο άντρας ο δίμετρος, που πιάνει την πέτρα και την στίβει, ο παίδαρος εγώ, δεν κρατήθηκα και την έχυσα στο στόμα χωρίς καν να την προειδιποιήσω. Η πουτάνα τα κατάπιε όλα και δε φάνηκε και καθόλου ξαφνιασμένη ή έστω λίγο εκνευρισμένη που τελείωσα στο λαρύγγι της ουσιαστικά, σε αντίθεση με άλλες κοπέλες που είχα πηδήξει. Όλη αυτή την ώρα δεν είχαμε πει κάτι άλλο και η πρώτη κουβέντα που την άκουσα να λέει μετά το χύσιμο, καθώς έπαιρνε από τα χείλη και τα μάγουλά της όσο σπέρμα είχε πέσει έξω και μαζεύοντάς το με το χέρι της το τοποθετούσε ευλαβικά ξανά στο στόμα της, ήταν…

-    Μ… αλμυρό και όχι πολύ ξινο, μ' αρέσει...

κοιτάζοντάς με μ' ένα μικρό, ειρωνικό χαμόγελο. Μετά από αυτό, κάθισα λίγο να ηρεμίσω και τη ρώτησα, σαν χάνος λόγω του οργασμού που μου είχε χαρίσει, τι θέλει να πιει. "Ουίσκι σκέτο με πάγο" απάντησε κοφτά και έκατσε σαν να μην είχε συμβεί τίποτα στον καναπέ κοιτάζοντας διερευνιτικά το υπόλοιπο σπίτι.

-    Το περίμενα μεγαλύτερο πάντως…

την άκουσα να λέει από το σαλόνι ενώ ετοίμαζα τα ποτά στην κουζίνα και ευχήθηκα να εννοεί το διαμέρισμα. (Θα γράψω ούτως ή άλλως μέσα στις επόμενες μέρες τη συνέχεια και για πώς η κοπέλα αποδείχτηκε πολύ μεγάλη "ιερόδουλη" εκείνη τη βραδιά, αλλά και το απρόοπτο που συνέβη.

Αλλά γράψτε προς το παρόν, πώς σας φάνηκε το πρώτο μέρος αν θέλετε.

 

(Copyright protected OW ref: 77381)