Διακοπές μετά τη Σίφνο

1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 0.00 (0 Votes)

αρατηρήσεις αποστολέα: Πρόσωπα και τοποθεσίες είναι αλλαγμένες.

Καλησπέρα. Ας πούμε ότι με λένε Κώστα. Θα σας διηγηθώ και τη δική μου ιστορία, που συνέβη στις πρώτες διακοπές με την κοπελιά μου. Όλα τα ονόματα και τοποθεσίες είναι αλλαγμένα. Ήμασταν 2 ζευγάρια, εγώ με τη Δήμητρα, μαζί με κάποιους φίλους από το πανεπιστήμιο και αποφασίσαμε να πάμε τις πρώτες (και τελευταίες) διακοπές μας σαν ζευγάρια στη Σίφνο.

Φτάσαμε στο νησί, καταπληκτικό ξενοδοχείο, νοικιάσαμε και αυτοκίνητο, ολόκληρο tour κάναμε. Περνούσαν οι μέρες όλο σεξ και προσπαθούσαμε τέλος πάντως να ανακαλύψουμε τι μας αρέσει και τι όχι. Η βλακεία είναι ότι παρτούζα δεν κάναμε, αν και θέλαμε κατά βάθος εγώ και η κοπέλα μου. Έφτασε όμως αυτή η μέρα που θα φεύγαμε. Παρ’ όλο που τα περάσαμε πολύ καλά θα πω είχαμε αυτή την λύπη στο πρόσωπό μας. Τέλος πάντων εκεί που φεύγαμε και περιμέναμε το πλοίο που λέτε την πιάσανε οι τσαντίλες τη Δήμητρα και προσπαθούσα λίγο να την ηρεμήσω (αρκεί να σας πω ότι είναι πολύ δύσκολος χαρακτήρας). Προσφέρθηκα να τη βοηθήσω με τη "διακριτική" χειραποσκευή που είχε και η βλαμμένη ούτε καν είπε να με βοηθήσει με τις μικρές τσάντες που είχα στο χέρι. Δηλαδή ήμουν φορτωμένος για 2 άτομα. Τα πήρα στο κρανίο της έδωσα πίσω τα πράγματά της και κάπου εκεί χαθήκαμε για ένα βράδυ, μια και εγώ επέλεξα να αφήσω τα πράγματα μου στο γκαράζ του πλοίου.

Ήμουν ακόμα θυμωμένος και παρόλο που έτυχε να δω που κάθονται οι υπόλοιποι (δεν με είδαν αυτοί), τελικά αποφάσισα να κάτσω ξεχωριστά στο σαλόνι και κάπου εκεί ξεκινάει το πάρτι. Έχοντας το μυαλό μου έτοιμο να εκραγεί από τη σκέψη για το τι θα κάνω με δαύτη, βγήκα στο κατάστρωμα και να ξελαμπικάρω γρατζουνώντας την κιθάρα. Κάποια στιγμή σε απόσταση 5 μέτρων παρατήρησα ότι καθόταν μια μουνάρα, 1.80 (1.87 είμαι εγώ) μαύρο σπαστό μακρύ μαλλί μέχρι την πλάτη, καστανά μάτια, στήθος σχετικά μικρό και όχι αλόγα -είχε κάποια κιλά παραπάνω. Στην αρχή δεν της έδωσα πολύ σημασία μιας και ήμουν αλλού, αλλά εν τέλη δεν άντεξα. Καθώς φαινόταν και αυτή κάτι να την απασχολεί την πλησίασα είπα το όνομά μου και κάθισα δίπλα της. Να σας πω την αλήθεια πιο πολύ έναν άνθρωπο να μιλήσω ήθελα παρά στο τι θα ακολουθούσε. Με τα πολλά λεγόταν και αυτή Δήμητρα και μάλιστα από τον ίδιο τόπο που είναι και η τότε κοπέλα μου και εκεί άρχισα να γελάω σαν βλαμμένο, λέγοντας φωναχτά «πλάκα μου κάνει ο θεός». Κατάλαβε τι έπαιζε και τότε αρχίσαμε να μιλάμε για τα προβλήματά που είχαμε και οι δύο μας στη σχέση.

Το ένα έφερε το άλλο, η απόσταση όλο και πιο λίγη και εν τέλη φιληθήκαμε. Τέτοιο φιλί είμαι σίγουρος ότι δεν πρόκειται να εισπράξω ποτέ στη ζωή μου ξανά. Υγρό, γεμάτος πάθος και με τραβήγματα. Δεν άντεξα, κάθε έννοια λογικής έφυγε από το κεφάλι μου. Σηκώνομαι, την αρπάζω από το χέρι, την πηγαίνω σ' ένα απομονωμένο μέρος του πλοίου που είχα βρει όταν πρωτομπήκα. Άρχιζα να της περιποιούμαι το αφτί, το λαιμό και να της ψιθυρίζω κάθε τόσο πόσο την θέλω, πόσο καύλα μπορεί να είναι μια γυναίκα και ότι έχω χάσει το μυαλό μου μαζί της. Της βγάζω το κολάν και μένει με τη μίνι φούστα που φορούσε από πάνω. Αρκεί να σας πω ότι με έβαλε σαν σκυλάκι να ρουφήξω όλους τους χυμούς της που στάζανε, ήταν η πρώτη φορά που είπα ότι ή πεθαίνω τώρα από το κεφαλοκλείδωμα των ποδιών της, ή μένω φαλακρός από τα τραβήγματα.

Αφού τελείωσε έτσι μια-δυό φορές την έβαλα να με πάρει πίπα, η μαεστρία της δεν λέγεται σε λεπτά τελείωσα και τα ρούφηξε όλα μέσα, καλαμάκι σκέτο. Μετά αλλάζαμε στάσεις, ξαπλωμένος (πάνω στη μπλούζα μου) και η Δήμητρα έκανε το έμβολο πάνω μου, στα όρθια με ακουμπισμένη την πλάτη της στον τοίχο και αντίθετα, με άφησε να την πάρω από πίσω. Γενικότερα μια η αδρεναλίνη ότι απατώ την κοπέλα μου που ήταν στο πλοίο, μια ότι και αυτή απατά τον σύζυγο της -έμαθα μετά- είχε ως συνέπεια οι φωνές να αυξάνονται δραματικά και η πλάτη μου να έχει μια μεγάλη νυχιά. Το όλο σκηνικό δεν κράτησε πάνω από 1-1/2 ώρα καθώς με έπαιρνε τηλέφωνο η δικιά μου συνέχεια και δεν ήθελα να με πιάσει στα πράσα, καθώς επίσης ήταν γραμμή και για άλλα νησιά οπότε περισσότερα άτομα στο πλοίο. Από τότε δεν ξαναβρεθήκαμε, αλλά αυτό το χαμόγελο της όταν ανταλλάξαμε βλέμματα κατά την αποβίβαση στον τελικό προορισμό δεν θα το ξεχάσω ποτέ.

Σε ότι αφορά εμένα, την κοπέλα μου δεν την ξανά-απάτησα αλλά η σχέση μας πήρε τους κάτω δρόμους και ας έγιναν αμοιβαίες προσπάθειες. Όπως προέβλεψε η Δήμητρα έτσι και έγινε. Να είστε καλά και ευτυχισμένοι.

 

(Copyright protected OW ref: 73733)