Οργασμοί

1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 0.00 (0 Votes)
Υπόθεση: Βρέχει και η Ματίνα νιώθει πολύ ερεθισμένη. Τις σκέψεις της διακόπτει ένας παλιός της εραστής που την πηγαίνει σπίτι της. Εκεί η Ματίνα θα βρεθεί εκτός εαυτού…

Η ιστορία:

Το καλοκαίρι έχει μπει για τα καλά. Η ζέστη σχεδόν αφόρητη και η τυχαία βροχή το μεσημέρι την κάνει να τρέχει στη μέση του δρόμου μήπως προλάβει να μη βραχεί. Όμως η βροχή γίνεται μπουρίνι και δεν συγχωρεί απροσεξίες. Σταματά το περπάτημά της σε μια γωνιά καθώς η βροχή έχει περάσει μέχρι τα εσώρουχά της. Νιώθει τις σταγόνες να κυλάνε στο κορμί της καθώς περιμένει τη βροχή να σταματήσει για να συνεχίσει. Τα σανδάλια της μουσκεύουν τα πόδια της που ακόμα τα πιάνει η βροχή. Κοιτά γύρω της μήπως τη βλέπει κανείς. Το άσπρο φόρεμά της έχει γίνει σχεδόν διάφανο αλλά ευτυχώς όλοι έχουν μαζευτεί. Τα αμάξια λιγοστά στην περιοχή και δεν το σκέφτεται καθόλου.

Ένα δροσερό αεράκι ακολουθεί τη βροχή που την κάνει προς στιγμή να φοβάται πως θα κρυώσει. Όμως το δροσερό σιγά - σιγά το διαδέχεται το θερμό ρεύμα της εποχής. Σε λίγο συνεχίζει την διαδρομή της ενώ την στεγνώνει ο αέρας αργά νιώθει ακόμα αυτές τις σταγόνες να την χαϊδεύουν. Τις αισθάνεται να κατεβαίνουν αργά - αργά από την κοιλιά και να τη γαργαλάνε, να φτάνουν στο εσώρουχό της. Μακάρι να μη φόραγε αυτή τη στιγμή σκέφτεται. Θα ήθελε να νιώσει πως είναι να κυλάνε πάνω της.

Κοντοστέκεται σε μια γωνιά και με προσοχή αφαιρεί το εσώρουχό της. Το αεράκι και το νερό τώρα τη χαϊδεύουν σε όλο της το κορμί. Νιώθει τις ρώγες της να ερεθίζονται από το βρεγμένο ρούχο καθώς εκείνες ερεθίζονται από την κίνησή της. Στο μουνί της κυλάνε μερικές σταγόνες γαργαλιστικά και ερεθιστικά. Το αεράκι όσο τη δροσίζει τόσο την ανάβει. Πόσο θα ήθελε να ξεσπάσει πάνω του τώρα. Πόσο θα ήθελε να νιώσει το άγγιγμα του να την χαράζει με ηδονή όπως η σταγόνα που κυλά ανάμεσα της. Προσπαθεί να μη το σκέφτεται αλλά αυτό είναι σχεδόν αδύνατο.

Σχεδόν νιώθει το άγγιγμα του στο κορμί της. Στο λαιμό της νιώθει το αργό και άγριο φιλί του. Στα χείλια το δάγκωμα του. Απλώνει το χέρι της και χαϊδεύει τον πούτσο του. Πόσο εύκολα τον κάνει να ανάβει να σκληραίνει στο άγγιγμα της. Χαμογελά όταν το χάδι της έχει το ποθητό αποτέλεσμα. Θέλει να τον αισθανθεί τόσο πολύ τόσο έντονα. Θέλει να βρεθεί μέσα της. Μπλέκεται μια σταγόνα βροχής με τις σταγόνες της που σχεδόν ξεχειλίζουν πια. Μα πόσος καιρός να έχει περάσει; Προχωρά με ένα χαμόγελο αλλά κοιτά προς τα κάτω.

Απορροφημένη στις σκέψεις της, απρόσεκτη, πέφτει πάνω σε κάποιον. Ζητά συγνώμη καθώς σηκώνει αργά το βλέμμα της από το έδαφος. Πνίγεται στην έκπληξη της. Βρεγμένος και εκείνος ζητά, πριν κοιτάξει, συγνώμη. Ποιος να ξέρει τι σκεφτόταν εκείνη τη στιγμή; Τα μάτια της λαμπυρίζουν. Δεν της είναι άγνωστος, καιρό έχουν να μιλήσουν όμως.

-    «Έλα να σε κεράσω ένα καφέ σπίτι και να στεγνώσεις» σχεδόν ψέλλισε.

Δεν ήταν μακριά άλλωστε, σχεδόν είχε φτάσει. Δέχτηκε καθώς το βλέμμα του σχεδόν την έγδυσε. Το φόρεμά της σχεδόν διάφανο, λίγο στεγνωμένο διέγραφε τη φιγούρα της. Πως να της αντισταθεί τότε; Δεν έκρυψε ούτε στιγμή τη κρυφή γύμνια της. Ίσως και να προσπάθησε να τη δείξει χωρίς να το θέλει. Όμως στο μυαλό της έντονες σκέψεις την βασάνιζαν. Στο στενό ασανσέρ σχεδόν τον προκαλούσε μη μπορώντας να τον αποφύγει. Φαντάστηκε ότι ένιωσε τον πούτσο του να μεγαλώνει.

Άνοιξε την πόρτα σχεδόν κοκκινισμένη. Το βλέμμα της είχε αλλάξει έντονα. Ανάμεσα στα πόδια της ένιωθε τη γύμνια της να βράζει. Άραγε το είχε καταλάβει εκείνος; Πώς ένιωθε αυτή τη στιγμή; Δεν πρόλαβε να τελειώσει τη σκέψη της ενώ γύρναγε προς εκείνον, αφού κλείδωσε την πόρτα της. Με τα δυο του χέρια κατέβασε το φόρεμά της αποκαλύπτοντας το στήθος της μέχρι την κοιλιά.

Ένας έντονος χτύπος πέρασε τη καρδιά της, έτοιμη να του παραδοθεί. Σχεδόν κόλλησε πάνω της δαγκώνοντας τα χείλια της σαν να ήθελε να την κατασπαράξει. Το χέρι του κύλισε στο γυμνό της μουνί διασχίζοντας τα πόδια της. Ένα χαμηλό ξεφωνητό βγήκε πάλι από μέσα της. Θα μπορούσε να τελειώσει εκείνη τη στιγμή άμεσα αν την άφηνε, αν συνέχιζε να βουτάει τα δάχτυλα του τόσο έντονα μέσα της.

Το μικρό της διαμέρισμά είναι ένα μικρό σαλονάκι και χολ μαζί. Στο ίδιο σημείο ο καναπές ανοιγμένο κρεβάτι αφού δεν περίμενε επισκέψεις. Την άρπαξε και σχεδόν την υποχρέωσε να γονατίσει πάνω στο κρεβάτι. Βρέθηκε με τα γόνατα της στο κρεβάτι να τον έχει στην πλάτη της. Τα χέρια του χάιδεψαν το απαλό της δέρμα. Βούτηξε με μανία τα στήθη της με το ένα του χέρι ενώ το άλλο χάιδεψε το μουνί της πάλι. Δεν μπορούσε να κρατηθεί. Το χέρι της έφτασε στο σηκωμένο του πούτσο. Αυτή την αίσθηση δεν μπορούσε να την αρνηθεί ποτέ ούτε να την ξεχάσει. Τράβηξε και άνοιξε τα κουμπιά από το τζιν του, και λαίμαργα έσφιξε τον έσφιξε στο χέρι της. Αισθανόταν τη θέρμη του, τη σκληράδα του. Ψηλαφούσε το σχήμα του.

Δεν άντεχε, δεν άντεχε… τον ήθελε τόσο πολύ. Σχεδόν τον πόνεσε με τη μανία που τον τράβηξε στο μουνί της. Ήθελε να τον βασανίσει αλλά δεν τα κατάφερε. Εκείνος την βασάνιζε διαρκώς. Γλίστρησε έντονα μέσα της, δυνατά και απότομα. Πάλλονται σε έναν έξαλλο ρυθμό. Το χέρι του την ακινητοποιεί από το μαλλί της, και από την άλλη στο στήθος της. Μια ξυλιά, δυο, την αναστατώνουν και την ξυπνάνε από το όνειρο σε μια πιο γλυκιά ηδονική πραγματικότητα. Την τραβά πάνω του καθώς τον πούτσο του αγγίζει το ευαίσθητο σημείο της.

Η φωνή της βγαίνει αβίαστα σε κάθε τελείωμα της. Δεν μπορεί να σταματήσει τον οργασμό της, χάνεται χωρίς να ξέρει τι συμβαίνει. Το σώμα της τραντάζεται, τρέμει, συσπάται ολόκληρο.

Οι σταγόνες της βροχής έχουν πια χαθεί… μόνο οι δικές του και οι δικές της πλημμυρίζουν και διεγείρουν για μια ακόμα φορά κάθε της αίσθηση.

(Copyright protected OW ref: 35546)