Με κεράτωσε και την εκδικήθηκα

1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 0.00 (0 Votes)
Υπόθεση: Ο φίλος μας γυρίζει σπίτι και πιάνει τη γυναίκα του να γαμιέται με έναν νεαρό. Αποφασίζει να την εκδικηθεί και ξεπερνάει τα όρια. Στο σχέδιο του θα πάρει μέρος κι ένας δονητής και οι δύο εραστές θα την πληρώσουν πολύ άσχημα…

Η ιστορία:

Η τσουλίτσα μου έχει καυλώσει απίστευτα επειδή την είδαν περισσότερα από 1.400 άτομα να παίρνει τα δάχτυλα των ποδιών μου και τον πούτσο μου βαθιά στο κωλαράκι της στο βίντεο που ανεβάσαμε στο ίντερνετ.

Δεν ξέρω ποιος μου την έστειλε, αλλά ξέρω ότι καθημερινά ευχαριστώ την τύχη μου που την έφερε στη ζωή μου. Η γυναίκα είναι φοβερή! Το καλύτερο χριστουγεννιάτικο δώρο που έλαβα ποτέ! Ευχαριστώ πολύ πριγκίπισσα...

Ας ξεκινήσουμε... Γυρνάω στο σπίτι το μεσημέρι με ένα τεράστιο μπουκέτο λουλούδια! Ανοίγω την πόρτα αθόρυβα και ετοιμάζομαι να έρθω να σε πάρω αγκαλιά και να σε φιλήσω. Όσο πλησιάζω προς την κουζίνα όμως, τόσο περισσότερο αλλάζω άποψη...

Ακούω βογγητά δικά σου, καθώς και ένα περίεργο μουρμουρητό. Κοιτάζω μέσα και μένω άναυδος! Η δική μου η πόρνη έχει ξαπλώσει στο πάτωμα ένα νεαρό (όχι περισσότερο από δεκαεννιά χρονών) αγόρι και χοροπηδάει πάνω στο καυλάκι του. Με μεγάλη δυσκολία κρατάω την ψυχραιμία μου και κατευθύνομαι αθόρυβα προς την κρεβατοκάμαρά μας. Παίρνω αυτά που χρειάζομαι και γυρνάω στην κουζίνα. Παλιοπουτάνα, αλλάξατε και στάση. Τώρα είσαι εσύ στα τέσσερα κι αυτός γονατιστός πίσω σου με πλάτη προς εμένα!

Με απόλυτη ησυχία πλησιάζω πίσω του, τον πιάνω από τα μαλλιά και τον ακινητοποιώ στο πάτωμα μπρούμυτα με το γόνατό μου. Παίρνω τα χέρια του πίσω από την πλάτη και τα δένω με τις χειροπέδες. Εσύ είσαι τόσο τρομαγμένη που δεν αντιδράς καθόλου! Μόνο με κοιτάζεις έντρομη. Το διάβασες στα μάτια μου... Θα το πληρώσεις…

Σε πλησιάζω και σου αστράφτω ένα χαστούκι, που σε κάνει να ξαπλωθείς στο πάτωμα. Ο μικρός έχει αρχίσει και συνέρχεται από το ξάφνιασμα και πάει να αντιδράσει. Τον ξαναπατάω κάτω και τον τραβάω από τις χειροπέδες στο πλησιέστερο καλοριφέρ. Μμμ… Είναι και αναμμένο... Τον δένω πολύ σφιχτά επάνω του. Θα αρχίσει να καίγεται σε λίγο και μου αρέσει... Εξάλλου είναι μόνο η αρχή γι' αυτόν.

Γυρίζω σε σένα! Βλέπω στα μάτια σου τρόμο, αναμεμειγμένο με καύλα. Το μάγουλό σου είναι κόκκινο και ξεχωρίζει ακόμη πάνω του το αποτύπωμα των δαχτύλων μου. Καθώς πλησιάζω λύνω τη ζώνη μου και τη βγάζω τελείως από το παντελόνι. Την τυλίγω δύο φορές γύρω από το χέρι μου. Κοιτάζεις το κομμάτι που κρέμεται.

-    «Ναι, πουτανίτσα! Θυμάσαι που μου είπες ότι σου φαίνεται ενδιαφέρουσα ιδέα; Είμαι περίεργος να δω πως θα σου φαίνεται όταν τελειώσω μαζί σου…»

Με το πόδι σε γυρίζω στα τέσσερα.

-    «Μην κουνηθείς!»

Αρχίζω να την κατεβάζω στο κωλαράκι σου. Χωρίς πολύ δύναμη αρχικά που όμως ολοένα την αυξάνω...

-    «Θέλω να τις μετράς δυνατά και καθαρά! Μόλις φτάσεις στο δεκαπέντε, σταματάω!»

Πριν φύγω όμως, ακούω το μικρό να φωνάζει να σταματήσω.

-    «Να σταματήσω θέλεις πουστράκι; Κοίτα τώρα και μετράτε και οι δύο συγχρόνως δυνατά και καθαρά! Κάθε φορά που δεν θα ακούω καθαρά τον αριθμό, θα ξαναρίχνω. Άνοιξε τα πόδια σου τελείως τσουλίτσα!»

Ξανακατεβάζω τη ζώνη πάνω σου, αλλά… Αυτή τη φορά αγκαλιάζει το μουνάκι σου και το χτυπάει σε όλο του το μήκος έτσι όπως είσαι στημένη. Την πρώτη δεν την περιμένεις εκεί, ουρλιάζεις και χάνεις το μέτρημα. Επαναλαμβάνεται... Νομίζω μέχρι το πέντε είναι καλά, ε...; Αν σκεφτεί κανείς ότι υπάρχουν και δύο επαναλήψεις....

Πέφτεις εξουθενωμένη στο πάτωμα. Σε αφήνω και πηγαίνω στο μικρό... Με βλέπει να τον πλησιάζω και αρχίζει τις ψευτοαπειλές του...

-    «Λύσε με και θα δεις... Θα το μετανιώσεις. Παλιοπούστη...!»

-    «Ωωωωωπ!», λέω! «Πώς με αποκάλεσες;»

-    «Παλιοπούστη!», απαντά.

-    «Είσαι σίγουρος, ε; Ξέρεις τι κάνει κάποιον πούστη; Ξέρεις;»

Φεύγω και γυρίζω σε λίγο με τον τεράστιο δονητή που δεν έχουμε ακόμη καταφέρει να χωρέσουμε στο ξεσκισμένο το μουνάκι σου...

-    «Έλα εδώ!»

Πλησιάζεις και σου τον δίνω.

-    «Παλιοτσουλίτσα, θέλω τέσσερα λεπτά να του τον έχεις χώσει ολόκληρο μέσα του! Αν δεν το κάνεις, θα μετρήσεις μέχρι το πενήντα και δεν θα είναι στο κωλαράκι σου…»

Πέφτεις με τα μούτρα στη δουλειά! Ξέρεις ότι είναι τεράστιος και ότι θα τον σκίσει, αλλά δεν έχεις άλλη επιλογή. Ή αυτός ή εσύ... Του γλείφεις την τρυπούλα με δύναμη και του βάζεις ένα, δύο, τρία δαχτυλάκια... Έχει ανοίξει, αλλά όχι όσο θα έπρεπε για να χωρέσει μέσα του αυτό το τέρας. Δυστυχώς όμως… έχουν μείνει μόνο δύο λεπτά. Ακουμπάς πάνω του το κεφάλι και το σπρώχνεις... Δεν μπαίνει.

-    «Ενάμιση λεπτό... Είμαι πολύ περίεργος να δω αν τελικά θα ματώσει η πουτανίτσα μου ή το πουστράκι της…!»

Κοιτάζεις τη ζώνη μου και παίρνεις την απόφασή σου. Βάζεις όλη σου τη δύναμη και τον σπρώχνεις. Ουρλιάζει τόσο δυνατά που σίγουρα τον έχουν ακούσει σε ακτίνα δέκα χιλιομέτρων, εσύ όμως δεν σταματάς. Σε παρακαλάει, αλλά ξέρεις ότι αν σταματήσεις, θα κλάψεις εσύ...

-    «Ένα λεπτό... Ακόμη στη μέση είσαι...;»

Τον σπρώχνεις ακόμη πιο δυνατά. Πραγματικά τον έχεις πεθάνει, αλλά… Κλαίει και κλαις μαζί του, αλλά δε σταματάς να σπρώχνεις...

-    «Τριάντα δευτερόλεπτα. Από εδώ που κάθομαι, δεν μου φαίνεται να έχει μπει ολόκληρος...»

Παίρνεις φόρα και τον σπρώχνεις μία τελευταία φορά. Περισσεύει μόνο η βάση του πια.

-    «Συγχαρητήρια πουτανίτσα μου! Σου περίσσεψαν και πέντε δευτερόλεπτα. Τον ξέσκισες! Τριάντα εκατοστά μέσα στο κωλαράκι του; Από το στόμα θα βγει. Εσύ μαλακισμένο κατάλαβες τώρα ποιος είναι πουστράκι; Άφησέ τον μέσα του κι έλα εδώ στα τέσσερα κι εσύ σταμάτα να μυξοκλαίς επιτέλους! Αφού φαίνεται ότι τη βρίσκεις…»

Τον αφήνεις έτοιμο να λιποθυμήσει από τον πόσο και εξαντλημένο, γεμισμένο με τα 30 εκ. και έρχεσαι σε μένα. Βάζεις το κεφαλάκι σου επάνω στο γόνατό μου. Σε χαϊδεύω και σε κοιτάζω στα μάτια μιλώντας σου πολύ γλυκά.

-    «Μπράβο το μωρό μου! Για να γλιτώσεις εσύ, τον πέθανες! Καλά του έκανες! Αυτός τόλμησε να αγγίξει το σωματάκι σου. Πρέπει να ξέρει ότι αυτό πληρώνεται πολύ ακριβά. Πάντως κι εσύ βρε παιδί μου, θα μπορούσες να ανεχτείς καμιά βουρδουλιά, για να τον απαλλάξεις από λίγο πόνο... Τόσο άκαρδη και παρτάκιας είσαι πια;»

Αρχίζεις και κλαις δυνατά. Σε χαστουκίζω.

-    «Τώρα που νιώθεις τύψεις είναι αργά τσούλα! Σημασία έχει ότι, όταν μπορούσες, κοίταξες να σώσεις το κωλαράκι σου...»

Σου δίνω τον πούτσο μου στο στόμα σου.

-    «Πάρ’ τον! Τον κέρδισες!»

Μου κάνεις αυτήν την πίπα που μόνο εσύ ξέρεις. Αυτήν την πίπα εξαιτίας της οποίας σε φωνάζω πορνοστάρ. Σε σηκώνω αγκαλιά και σε ξαπλώνω δίπλα στο πουστράκι. Μπαίνω μέσα σου και αρχίζω να σφυροκοπώ το δαρμένο μουνάκι σου, το οποίο πάντως είναι μούσκεμα.

«Το ήξερα ότι έχεις τρελαθεί! Το έβλεπα στα ματάκια σου! Ακόμη κι όταν έκλαιγες, δεν μπορούσαν να κρύψουν την καύλα σου... Συγχρόνως με το μουνάκι σου, γαμάω και το κωλαράκι του μικρού με το δονητή! Με τον ίδιο ρυθμό! Με τον ίδιο γρήγορο ρυθμό! Όσο συμπονετική κι αν το παίζεις, βλέπω ότι τα ματάκια σου δεν ξεκολλάνε από το κωλαράκι του! Σ' αρέσει τσουλίτσα...»

Σε γυρίζω κι εσένα στα τέσσερα δίπλα του. Τώρα θα πηδάω δύο κωλαράκια συγχρόνως! Εσένα με τον πούτσο μου και το μικρό με τον τεράστιο δονητή!

-    «Μμμμ… Μήπως ξέχασα κάτι;»

Βγάζω από την τσέπη δύο μανταλάκι με βαρίδια.

-    «Θέλεις να τα κρεμάσω στις ρωγίτσες σου;»

Κουνάς το κεφάλι καταφατικά δείχνοντάς μου πόσο σε καυλώνει η ιδέα... Αλλά… Νιώθεις κάτι να σφίγγει τα εξωτερικά χείλη απ' το μουνάκι σου. Αμέσως μετά νιώθεις και ένα βάρος να τα τραβάει προς τα κάτω. Φροντίζω να μείνουν και τα δύο στερεωμένα καλά και συνεχίζω να γαμάω άγρια τα κωλαράκια σας. Τώρα όμως σε κάθε σου κίνηση, κουνιούνται και τα βαρίδια. Πόνος και καύλα και για τους δυο σας.

-    «Διαλέξτε τι προτιμάτε, αλλά σίγουρα απολαύστε το συνδυασμό τους...!»

Αισθάνομαι ότι θα χύσω… Βγαίνω από μέσα σου και τραβάω με δύναμη το δονητή. Το βγάζω κι αυτόν με μία κίνηση και ακούω το μικρό πάλι να ουρλιάζει. Έρχομαι μπροστά σας. Στο στοματάκι σου έρχεται ο πούτσος μου και στο δικό του ο δονητής που γαμούσε το κωλαράκι του.

-    «Γλείψτε πουτάνες! Κάντε μας να χύσουμε!!!»

Είσαι η πορνοστάρ μου και το ξέρεις. Πώς να κρατηθώ...; Χύνω στο στόμα σου. Ακινητοποιώ το κεφάλι σου και τον καρφώνω όλο μέσα!

-    «Θέλω να τα πάρεις όλα στο στόμα σου, αλλά μην πιεις τίποτα!»

Συνεχίζω να είμαι καρφωμένος στο λαιμό σου, μέχρι να στραγγίσεις και την τελευταία σταγόνα. Βγαίνω…

-    «Και τώρα πουτανίτσα μου ή τα πίνεις (πράγμα που μου έχεις πει ότι δε γουστάρεις να κάνεις) ή τα φτύνεις στα μούτρα του να τα πιει αυτός...»

Για να δούμε, θα συνεχίσει να πληρώνει αυτός τις δικές σου αδυναμίες...;

(Copyright protected OW ref: 9735)