Η απίστευτη κυρία Τίνα

1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 0.00 (0 Votes)

Πείτε με Γιάννη (για την ιστορία) είμαι 43 παντρεμένος (χωρίς παιδιά). Η ζωή μου με την γυναίκα μου είναι πλήρης ερωτικά, τόσο που δεν "ξενοκοιτάω". Πολύ συχνά είναι όμως μερικές φορές που, θες η πρόκληση, θες οι καταστάσεις, με έχουν κάνει να ζήσω ορισμένες περιπέτειες που θα μου μείνουν αξέχαστες.

Ζω σε νησί, λόγω επαγγέλματος και θέσης γνωστός στην τοπική κοινωνία, πράγμα που δεν μου δίνει την δυνατότητα να αναπτύξω σεξουαλική δραστηριότητα εκτός γάμου. Βλέπω βέβαια και νιώθω βλέμματα και αφουγκράζομαι τα φλερτ κατά καιρούς.

Μια τέτοια είναι και η κυρία Τίνα, γύρω στα 35 χυμώδης, με πολύ ωραίο στήθος, απίστευτο κώλο και πολύ εκφραστικό πρόσωπο. Βαμμένη κοκκινομάλλα και πολύ "καθώς πρέπει" στην τοπική κοινωνία. Ο άνδρας της είναι πελάτης του γραφείου μου και σε διάφορα ραντεβού που είχα μαζί του την είχα συλλάβει να "παίζει" με τα μάτια.

Προ δύο μήνες (Ιούλιο) ταξίδεψα αεροπορικώς στην Αθήνα, νωρίς το πρωί, σχεδόν κοιμισμένος μπαίνω στο αεροπλάνο και με οδηγεί η αεροσυνοδός στη θέση μου, που είναι στο διάδρομο και στο παράθυρο κάθεται η κυρία Τίνα! (Αμέσως σκέφτομαι να μιλήσω στον ενικό ζεστά και φιλικά).

-    «Ωωω! Καλημέρα Τίνα! Τι ευχάριστη έκπληξη αυτή πρωί πρωί;»

-    «Καλημέρα κύριε Γιάννη. Τι κάνετε;»

-    «Ε αν είναι να μου μιλάς εσύ στον πληθυντικό τότε να σου μιλάω κι εγώ…», λέω ενώ έχω τακτοποιήσει τη τσάντα μου και έχω κάτσει δίπλα της.

-    «Οκ Γιάννη, έχεις δίκιο. ας λείπουν οι τυπικότητες…», απαντά.

Η Τίνα μυρίζει υπέροχα σαπούνι και άρωμα και λάμπει, πράγμα που μου λέει ότι πρέπει πάση θυσία να μην πάει χαμένη η σύμπτωση.

-    «Λοιπόν Αθήνα; Μόνη; Και για πόσο; Ο Κώστας (ο άντρας της) πώς και δεν ήρθε;»

-    «Κάτι πρέπει να τακτοποιήσω στην Νομαρχία Αττικής, πέντε λεπτά δουλειά και δεν βρήκα και επιστροφή σήμερα και θα φύγω το πρωί. Ο Κώστας ήταν αδύνατο να έρθει, αν και ήθελε πολύ να ξεσκάσει. Εσύ;»

-    «Εγώ σε ένα συνέδριο, τρεις μέρες. Ευκαιρία για να ξεσκάσω και λίγο…»

-    «Η Νίκη; (η γυναίκα μου) δεν ήθελε να ξεσκάσει;», λέει και γελάει πονηρά.

-    «Δεν είχε άδεια, αλλά οκ χρειάζεται να μένουμε και λιγάκι μόνοι, δε νομίζεις;»

-    «Έχεις απόλυτο δίκιο».

Εκείνη την ώρα καταλαβαίνω ότι την ακουμπώ με το μπούτι μου στο δικό της και ότι το κουνάει, δήθεν νευρικά, αλλά στην ουσία τρίβεται…

-    «Σε λίγο φτάνουμε!», της λέω. «Πού θα πας;»

-    «Θα πάρω το μετρό για κέντρο».

-    «Έχω νοικιάσει αμάξι. Θα σε πάρω εγώ».

-    «Ω! Ευχαριστώ πολύ!»

-    «Θες να σε πάω και στη Νομαρχία να σε περιμένω αφού είναι πέντε λεπτά και να πάμε για πρωινό στο Κάραβελ που θα μείνω;»

-    «Αν δεν σε βάζω σε κόπο… μπορείς;»

-    «Τι λες τώρα; Χαρά μου!»

-    «Χαρά σου να μου κάνεις τον ταξιτζή;», λέει κλείνοντας το μάτι.

-    «Γιατί όχι; Τι πιο ωραίο από μια τόσο όμορφη και ευχάριστη συντροφιά; Αφότου σε είδα το πρωί έφτιαξε η μέρα μου που άρχισε με νεύρα λόγω του ξυπνήματος από τις έξι!»

-    «Με κάνεις να νιώθω αμήχανα..»

-    «Να μην νιώθεις Τίνα... ενήλικες είμαστε, μην το ξεχνάς. Δεν είναι ανάγκη να κρύβουμε τη χαρά μας. Εγώ τουλάχιστον δεν την κρύβω...»

-    «Ούτε εγώ…»

Μετά από δύο ώρες ήμασταν για πρωινό στο ξενοδοχείο... Πίνοντας τον καφέ της λέω αν θέλει να πάμε κάπου το απόγευμα. Μου είπε ότι έχει πλάνα και αν θέλω να πάμε καμιά βόλτα τώρα. «Πλάνα το απόγευμα; Άρα τώρα είναι η ώρα!», σκέφτηκα.

-    «Οκ αλλά επειδή νιώθω λιγάκι ιδρωμένος πάμε πάνω να αλλάξω να ρίξω και λιγάκι νερό πάνω μου να φρεσκαριστείς κι εσύ αν θες;»

-    «Οκ, πάμε!»

Στο ασανσέρ την κοίταζα επίμονα και μόλις πάει να μου πει:

-    «Τι κοιτάς;»

Την τραβάω κοντά μου και την φιλάω. Η ανταπόκριση της άμεση, λες και το περίμενε! Την φίλαγα αχόρταγα και μόλις κατέβασα το χέρι στον κώλο της, χτυπάει το κουδουνάκι ότι φτάσαμε στον 8ο...

Πάμε στο δωμάτιο γρήγορα και μόλις μπαίνουμε κλείνω και χωρίς πολλά - πολλά την βάζω να ακουμπήσει με τους αγκώνες στο πρεβάζι με θέα την Αθήνα, της τραβώ την φούστα και παραμερίζω το μεταξωτό κιλοτάκι της. Το θέαμα υπέροχο και υγρό. Βάζω τη γλώσσα μου και την νιώθω να τρέμει...

Αρχίζω να την γλείφω από την τουφίτσα που έχει πάνω από την κλειτορίδα, σταματώ εκεί, την δαγκώνω ελαφρά, μετά την ρουφάω γυρνώντας τη γλώσσα μου τριγύρω της και κατεβαίνω προς τα κάτω. Σφίγγω τη γλώσσα και την χώνω μέσα απότομα. Ξαναβγαίνω και πάω στην κωλοτρυπίδα της. Όλη αυτή την ώρα η Τίνα μουρμουρίζει διάφορα...

-    «Φάε με Γιάννη. Ναι, ναι, ναι! Μη σταματήσεις τώρα… Αααχχχχχ! Ναιιιιιιιι!!! Μου αρέσει... Αααα! Γλείψε με!»

Σταματάω και της λέω με πολύ αποφασιστικό άλλα και ύφος αφεντικού:

-    «Πάμε στο κρεβάτι καριολάκι!»

Και με μια - δυο γρήγορες κινήσεις, της βγάζω τα ρούχα. Η θέα είναι απίστευτη και η Τίνα δείχνει να απολαμβάνει που της μίλησα πρόστυχα. Την ρίχνω ανάσκελα και συνεχίζω να την γλείφω ενώ την ρωτάω:

-    «Σου αρέσει που τα φοράς του Κώστα; Ε; Σου αρέσει που είσαι πουτάνα; Εεε; Πες μου…»

-    «Ναι, μου αρέσει Γιάννη. Μου αρέσει! Κάνε με πουτάνα σου!»

Γυρνάμε σε 69 και μου κάνει την πιο απίστευτη πίπα που μου έχουν κάνει όσα χρόνια ζω. 69 με εκείνη στα γόνατα και από πάνω μου. Απίστευτη εμπειρία! Ενώ με τσιμπουκώνει την γλείφω και της βάζω δάκτυλα και στο μουνί και στον κώλο. Το απολαμβάνει.

Κάποια στιγμή την βάζω στα τέσσερα και μπαίνω μέσα της... πολύ δυνατά και από τις δυο πλευρές... ρυθμικά και με νεύρο. Η καύλα ατελείωτη! Μέχρι που χύνω πάνω στον υπέροχο κώλο της...

Από τότε έχουν γίνει άλλες δύο συναντήσεις μας τις οποίες θα τις πούμε άλλη ώρα.
Συγνώμη αν κούρασα με την περιγραφή μου.

(Copyright protected OW ref: 8295)