Μια αθώα φιλία

Δημοσιεύθηκε από ελενα τζ
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 0.00 (0 Votes)
Υπόθεση: Όταν δύο κολλητές φίλες αρχίζουν και πειραματίζονται, πολλά μπορούν να αλλάξουν…όχι μόνο μεταξύ τους αλλά και μέσα στην παρέα.

Η ιστορία:

Καλησπέρα φίλες και φίλοι του XStream. Διαβάζω συχνά τις ιστορίες που ανεβάζουν δεκάδες διαφορετικοί άνθρωποι στο συγκεκριμένο site και με αφορμή αυτά, πήρα το κουράγιο να σας γράψω τη δικιά μου ιστορία που δεν έχω τολμήσει να πω σε κανέναν, γιατί ντρεπόμουν για τις επιλογές μου.

Αρχικά να σας παρουσιάσω τα πρόσωπα της ιστορίας μας με τα πραγματικά ονόματα
και τοποθεσίες γιατί θέλω να είμαι ακριβής και μιας και πήρα το κουράγιο, να σας πω τα πράγματα με το όνομά τους. Οι πρωταγωνιστές μας είναι η Έλενα(εγώ), η Πηνελόπη (η κολλητή μου), ο Θεοδόσης και ο Δημήτρης (κολλητοί επίσης). Εγώ είμαι 1,62 κανονική στο βάρος, με δύο πολύ ωραία και στητά βυζάκια που μου έχουν προσφέρει πολλές στιγμές ηδονής κι ένα κωλαράκι τσουπωτό.

Με την Πηνελόπη γνωριζόμαστε από τα 12 και από την πρώτη στιγμή κατάλαβα πως θα γινόμασταν κολλητές. Είναι μια κοπέλα πολύ εντυπωσιακή, ψηλή γύρω στο

1,72 με ένα υπέροχο κώλο και δύο μικρά τσαχπίνικα βυζάκια που δεν μπορείς να τους αντισταθείς. Ήμασταν οι καλύτερες φίλες για χρόνια γιατί εκτός το ότι περνούσαμε ωραία η μία με την άλλη, αλληλοσυμπληρωνόμασταν. Στην εμφάνιση ήμασταν ακριβώς το αντίθετο, εκείνη ψηλή εγώ μικροκαμωμένη, εκείνη ξανθιά εγώ μελαχρινή. Και στο χαρακτήρα δεν είχαμε τις ίδιες απόψεις, ιδιαίτερα για το θέμα των σχέσεων. Εγώ είμαι λίγο πιο φλου στις σχέσεις, δηλαδή του να περνάω καλά ενώ η Πηνελόπη είναι πιο συναισθηματική. Όλα τα παρακάτω που θα διηγηθώ, έγιναν πριν από 4 χρόνια, στην ηλικία των 17 στην Θεσσαλονίκη.

Μια μέρα λοιπόν που δεν είχαμε σχολείο αποφασίσαμε αντί να βγούμε έξω, να διασκεδάσουμε στο σπίτι. Έτσι κι έγινε λοιπόν το απόγευμα πήγα εγώ σπίτι της με ταινίες και ζελεδάκια που ξέρω ότι τρελαίνεται, και ξεκίνησε η βραδιά μας. Αφού είδαμε τις ταινίες είπαμε να κάνουμε αναπαράσταση διάφορες σκηνές σεξ για να γελάσουμε. Τα πρώτα λεπτά πέρασαν με πολύ γέλιο αφού δεν μπορούσαμε να τα κάνουμε σοβαρά. Όμως η τελευταία σκηνή που έπρεπε να κάνουμε αναπαράσταση ήταν μια σκηνή που με εξίταρε πολύ κάθε φορά που την έβλεπα. Δεν γέλασα, δεν μου φάνηκε αστείο. Αντιθέτως εκείνη τη στιγμή καύλωσα τόσο πολύ που δεν περιγράφεται με λόγια. Τη φιλούσα σαν να ήταν η τελευταία φορά που θα φιλούσα, την άγγιζα σαν να ήταν κάτι εύθραυστο. Θεέ μου ένιωθα τόσο διαφορετικά σαν να μην ήμουν εγώ αλλά κάποια άλλη. Εκείνη κατάλαβε ότι κάτι τρέχει και τραβήχτηκε…

•    Ελενάκι ηρέμησε… ούτε στην ταινία να σε βάζανε δεν θα ‘βγάζες τόσο παθος, μου είπε.

Το ‘νιωθα, είχε κομπλάρει και για αυτό μου έδειξε την ενόχληση της πειραχτικά. Εγώ πάλι δεν ήμουν καλά, έτσι προκειμένου να μην κάνω τίποτα που θα μετανιώσω μετά είπα…

•    Πέρασε η ώρα και θα με ψάχνουν. Τα λέμε αύριο…

κι έφυγα. Τις επόμενες μέρες δεν μιλήσαμε, ούτε από το τηλέφωνο. Δεν είχαμε την παραμικρή επικοινωνία. Εκείνη προσπάθησε να επικοινωνήσει, έβαλε και μια φίλη μας να με πάρει τηλέφωνο αλλά είπα ότι είμαι άρρωστη για να μείνω λίγο μόνη και να σκεφτώ. Πρώτη φορά σκεφτόμουν έτσι την Πηνελόπη, ποτέ πριν δεν μου είχε περάσει από το μυαλό το οτιδήποτε ερωτικό όμως εκείνη η βραδιά με έκανε να αλλάξω. Ήμουν λεσβία αλλά το παράξενο είναι ότι δεν μου έβγαινε με άλλες κοπέλες παρά μόνο με αυτήν. Τη γνώριζα τόσα χρόνια, ήξερα τα πάντα για αυτήν, τη λάτρευα σαν άνθρωπο. Μέσα στις τόσες σκέψεις αποφάσισα να καταπνίξω τα συναισθήματά μου και να κάνω σαν να μη συνέβη τίποτα γιατί δεν ήθελα να χαλάσω τη φιλία μας. Έτσι τις επόμενες εβδομάδες όλα ήταν όπως πριν. Βγαίναμε, γελούσαμε, περνούσαμε καλά κι εγώ την ερωτευόμουν όλο και περισσότερο αλλά προσπαθούσα να το κρύψω μέσα μου.

Μετά από δυο μήνες περίπου, στις διακοπές του Πάσχα βγήκαμε όλη η παρέα και μετά θα κοιμόμασταν σπίτι μου. Κάτι έγινε όμως την τελευταία στιγμή με τα παιδιά και δεν ήρθαν οπότε ήμασταν μόνο εγώ και η Πηνελόπη. Αρχίσαμε να συζητάμε για τα σχέδια μας για το καλοκαίρι, για το τι θα κάνουμε στα 18 και άρχισε μια συζήτηση που ποτέ δεν θα φανταζόμουν ότι θα γίνει.

•    Μακάρι Έλενα να περάσουμε και οι δυο εδώ για να μη χαθούμε, είσαι το μόνο άτομο που έχω δεθεί τόσο και δεν θέλω να σε χάσω.

•    Ούτε εγώ θέλω να χαθούμε, είσαι η καλύτερη φίλη που είχα ποτέ και μόνο με σένα νιώθω τόσο ο εαυτός μου.

Εκείνη τη στιγμή πάει να μου κάνει μια αγκαλιά αλλά δεν κρατήθηκα και τη φίλησα. Το παράξενο είναι πως ανταποκρίθηκε και δεν ήθελα να χαλάσω τη στιγμή και για αυτό δεν τη ρώτησα γιατί και πώς. Απλά το απολάμβανα, επιτέλους ζούσα αυτό που ονειρευόμουν εδώ και δύο μήνες. Είχα αυτό το υπέροχο πλάσμα στην αγκαλιά μου.

Μύριζα το άρωμα της, άγγιζα το δέρμα της, γευόμουν τα χείλη της. Προσπάθησα να βάλω τον καλύτερο εαυτό μου μιας και δεν είχα ξαναπάει με κοπέλα κι έτσι της έκανα ότι θα άρεσε και σε μένα. Κάναμε έρωτα πάνω στο χαλί το οποίο γέμισε με τους χυμούς και των δυο μας. Ένιωθα τόση ικανοποίηση πρώτη φορά όπως κι εκείνη αφού φαινόταν ότι της άρεζαν αυτά που κάναμε. Τελειώσαμε σχεδόν μαζί και μείναμε αγκαλιασμένες μέχρι το άλλο πρωί. Όταν σηκώθηκε για να φύγει και να πάει σπίτι της ήρθε και μου ψιθύρισε πως μ’ αγαπάει και πως της άρεσε πολύ το χθεσινό βράδυ. Μετά από μερικές ώρες που είχα ξυπνήσει κι εγώ, χτύπησε το τηλέφωνο και ήταν αυτή.

•    Δεν ξέρω αν με άκουσες το πρωί που έφευγα αλλά Έλενα σκέφτηκα τι έγινε μεταξύ μας και…

•    Πες μου ότι δεν το μετάνιωσες σε παρακαλώ!

•    Όχι αντιθέτως κατάλαβα πως θέλω να είμαστε μαζί, κανονικά μαζί απλά θα το ξέρουμε μόνο εμείς.

•    Δεν ξέρεις πόσο χαρούμενη με κάνεις, πόσο καιρό ήθελα να γίνει αυτό, αλλά το σκέφτηκες καλά; Με τους γονείς μας τι θα κάνουμε, με τα παιδιά του σχολείου, με τους φίλους μας;

•    Θα φερόμαστε κανονικά σαν να μην έχει γίνει τίποτα και όταν τελειώσουμε το σχολείο θα μείνουμε μαζί και τότε θα το μάθουν όλοι. Μέχρι τότε ας προσπαθήσουμε να μη δίνουμε αφορμές.

•    Εντάξει μωρό μου…

είπα και το έκλεισα. Άρχισα να χοροπηδάω από τη χαρά μου ειλικρινά πιο ευτυχισμένη δεν έχω ξανανιώσει στη ζωή μου. Οι επόμενες μέρες ήταν οι καλύτερες.

Μπροστά στον κόσμο ήμασταν η Έλενα και η Πηνελόπη που ξέρουν όλοι τόσα χρόνια, αλλά όταν μέναμε οι δυο μας βγάζαμε τόσο πάθος σαν να μην υπάρχει αύριο. Όλα ήταν υπέροχα μέχρι που μια μέρα που δεν περίμενα με τίποτα να έρθει, έγινε η καταστροφή. Ήρθε ο κολλητός μου ο Δημήτρης και ενώ μιλούσαμε μου είπε πως είναι ενθουσιασμένος γιατί επιτέλους τα έφτιαξε με την Πηνελόπη.

Ελπίζω να σας άρεσε, η συνέχεια στο δεύτερο μέρος.

 

(Copyright protected OW ref: 55723)