Η πουτάνα του εργοστασίου

1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 0.00 (0 Votes)

Το e-mail μου είναι το:

Θα διηγηθώ κάτι που ορισμένα μέλη ήδη γνωρίζουν, μέσα από τα προσωπικά μας chats, χωρίς τις λεπτομέρειες βέβαια που θα μοιραστώ τώρα μαζί σας. Είμαι 40 ετών και τα τελευταία 10 χρόνια είμαι παντρεμένος. Είμαι bi, αλλά από τότε που παντρεύτηκα δεν έχω γαμηθεί από άνδρα.

Η γυναίκα μου ασφαλώς δεν γνωρίζει τίποτα και εγώ έχω τρελαθεί στη καύλα και τη μαλακία, πηδώντας τον κώλο μου με διάφορα αντικείμενα (αποκλειστικά και μόνο στον χώρο της δουλειάς μου όταν φεύγουν όλοι και μένω μόνος) και αναπολώντας στιγμές που πέρασα παλιότερα. Τις πιο τρελές μου περιπέτειες τις είχα όταν εργαζόμουν από τα 26 έως τα 29 σε ένα εργοστάσιο, στον Κολωνό, στο οικονομικό τμήμα.

Σε ένα ταξίδι με το αφεντικό μου στην Ιταλία και ένα βράδυ που είχαμε βγει για φαγητό και ποτό ξεκίνησε μία φιλική κουβέντα για γυναίκες, έρωτες, επιδόσεις κλπ. Εγώ φυσικά τις «ορέξεις» μου για άντρες, από τα 14 που είχα την πρώτη «επαφή», τις κρατούσα κρυμμένες πολύ καλά στην απόλυτα ιδιωτική μου ζωή. Είχα πάντα κανονικές σχέσεις με γυναίκες, αλλά κατά καιρούς, όταν η καύλα μου και η επιθυμία για πούτσο έφτανε στο απροχώρητο, φρόντιζα να την ικανοποιώ όπως μπορούσα καλύτερα. Ήταν βέβαια και κάποιες φορές που για διάφορους λόγους, κάποιοι καταλάβαιναν την «αδυναμία» μου και την εκμεταλλεύονταν.

Εκείνο το βράδυ στην Ιταλία ήταν μία από αυτές τις φορές. Το αρκετό κρασί και η καλή διάθεση με είχαν χαλαρώσει τόσο που μου ξέφυγαν κάποιες κουβέντες, οι οποίες όμως ήταν αρκετές για να κάνουν έναν άντρα 50άρη, με πείρα, να καταλάβει τους κρυφούς μου πόθους. Το αποτέλεσμα ήταν, εκείνη και τις επόμενες δύο νύχτες που μείναμε στο Μιλάνο, να τις περάσω με το καυλί του καρφωμένο στον κώλο και το στόμα μου. Τα «καλύτερα» όμως με περίμεναν με την επιστροφή μας στην Ελλάδα.

Όποτε ο τύπος είχε τις καύλες του και η γυναίκα του δεν τον ικανοποιούσε, ή οι γκόμενες που πήδαγε δεν ήταν εύκαιρες, ή απλά είχε όρεξη για «κάτι διαφορετικό», μου ζητούσε να μείνω όταν όλοι σχόλαγαν για να «δούμε τα οικονομικά» και «τα βλέπαμε» εγώ στα τέσσερα ή με τη πλάτη κάτω και αυτός καβάλα από πάνω μου.

Με τον καιρό άρχισε να γίνεται πιο θρασύς και να μου ζητάει «χάρες» ακόμα και με το προσωπικό στο εργοστάσιο, (πάντα βέβαια κρυφά και ζητώντας να μην τον ενοχλήσει κανείς στο γραφείο, με τον κόσμο όμως από έξω) έχοντας βέβαια και τη δική μου συγκατάθεση, αφού κατάλαβε ότι όσο πιο πολύς «κίνδυνος» υπήρχε και όσο πιο πολύ με έκανε να αισθάνομαι σαν «πουτάνα», τόσο περισσότερο τρελαινόμουν στη καύλα, κάτι που έφτιαχνε κι αυτόν ιδιαίτερα. Σταδιακά προχώρησε στο επόμενο βήμα.

Ένα απόγευμα μου ζήτησε να μείνω. Ήξερα βέβαια τι σήμαινε αυτό… δεν ήξερα όμως (και το ανακάλυψα όταν πήγα στο γραφείο του) ότι είχε εκεί έναν συνεργάτη μας και κολλητό του, τον οποίο βέβαια ήξερα καλά. Μόλις μπήκα μου είπε ότι έπρεπε να δούμε κάποια υπόλοιπα με τον συγκεκριμένο συνεργάτη, οπότε πίστεψα ότι αυτή τη φορά τουλάχιστον είχαμε «πραγματική δουλειά». Μετά όμως τα πρώτα 10 λεπτά έφεραν τη συζήτηση στο πόσες γυναίκες έχουν πάρει μαζί και γενικά στο πόσο πράγματα έχουν κάνει μαζί.

Η όλη κατάσταση από τη στιγμή που κατάλαβα που προσπαθούσαν να την οδηγήσουν, με είχε καυλώσει απίστευτα και έτσι δεν άργησα να βρεθώ με τους πούτσους τους να με παίρνουν σε κάθε πιθανό συνδυασμό. Αυτό το γεγονός ήταν και το ξεκίνημα μιας περιόδου κατά την οποία τα πράγματα ξέφυγαν εντελώς από κάθε έλεγχο και ουσιαστικά με οδήγησαν μετά από περίπου ένα χρόνο να παραιτηθώ και να φύγω.

Το αφεντικό μου βλέποντας ότι όταν τρελαίνομαι στη καύλα είμαι έτοιμος σχεδόν για τα πάντα, άρχισε να κάνει πιο συχνές αυτές τις συναντήσεις με διάφορους συνεργάτες και μάλιστα αυξάνοντας και τον αριθμό τους. Κάποιες φορές μπορεί να ήταν μόνο ένας, αλλά κάποιες άλλες ήταν εκεί δυο, τρεις, τέσσερις αλλά και πέντε. Βρέθηκα λοιπόν, τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα, να παρτουζώνομαι από πεινασμένους πενηντάρηδες και εξηντάρηδες, ενώ φυσικά είχα και τα «ιδιαίτερα» με τον εργοδότη μου.

Το πρόβλημα όμως δεν ήταν αυτοί οι συνεργάτες. Το πρόβλημα δημιουργήθηκε όταν ένα απόγευμα, τη στιγμή που ήμουν με τρεις από πάνω μου, άνοιξε ξαφνικά η πόρτα και μπήκε ο Αιγύπτιος επιστάτης των εργατών του εργοστασίου και τα μάτια του βέβαια κόντεψαν να βγουν από τη θέση τους. Ο Σαμίρ δούλευε εκεί σχεδόν 15 χρόνια, από 20 χρονών και ήταν έμπιστος (υποτίθεται). Έτσι, αφού πρώτα πήρε κι αυτός έναν «μεζέ» από τον «μπουφέ» μου, υποσχέθηκε ότι όσα είχε δει και ζήσει σε αυτό το δωμάτιο θα τα κρατούσε για τον εαυτό του.

Εγώ ακόμα κι όταν δεν είχα «ιδιαίτερα» στο γραφείο του ιδιοκτήτη του εργοστασίου, έμενα λόγω εργασίας πάντα πιο αργά από όλους. Στο επόμενο λοιπόν χρονικό διάστημα μετά την ανακάλυψη του Σαμίρ, όταν έφευγαν οι άλλοι και ήξερε ότι είμαι μόνος, με επισκεπτόταν στο γραφείο μου όπου, για να κρατήσει εκείνος το στόμα του κλειστό, έπρεπε να κρατάω εγώ, τόσο το στόμα όσο και την κωλοτρυπίδα μου ανοιχτά για τον δικό του πούτσο. Έτσι ακόμα και τις μέρες που δεν δεχόμουν τις περιποιήσεις του αφεντικού μου και των συνεργατών του, είχα τον Σαμίρ να τους αναπληρώνει.

Βέβαια το κακό δεν άργησε να γίνει. Ο Σαμίρ κάποια στιγμή, υπερήφανος για τα κατορθώματά του, άνοιξε το στόμα του στους συναδέλφους του και έτσι ένα βράδυ μετά το τέλος της δουλειάς, την ώρα που κατεβαίνω στο ισόγειο (που ήταν και τα μηχανήματα) για να φύγω, βλέπω ένα γκρουπ αλλοδαπών αποτελούμενο από καμιά 20αριά Αλβανούς, Ρώσους, Αιγύπτιους, Σύριους κλπ. που δούλευαν στο εργοστάσιο, να με περικυκλώνει και πριν προλάβω να καταλάβω τι έχει συμβεί, με σπρώχνουν στο πίσω μέρος του ισογείου…

Ήταν απίστευτος ο χρόνος και ο τρόπος με τον οποίο έχασα τα ρούχα μου και βρέθηκα ανάσκελα πάνω σε κάτι χαρτοκιβώτια με ένα αλλοδαπό καθισμένο στο στήθος μου και τον πούτσο του σφηνωμένο μέσα στο στόμα μου, ενώ πάνω από το κεφάλι μου είχα μερικούς ακόμα που με τσιμπούκωναν μια ο ένας και μια ο άλλος. Καταλάβαινα χέρια και δάκτυλα που σαλιώνανε τη κωλοτρυπίδα μου και μπαινόβγαιναν μέσα της με μανία και άλλα που μου χάιδευαν ή μου άνοιγαν διάπλατα τα κωλομέρια.

Τα πόδια μου δεν τα έβλεπα όταν τα αισθάνθηκα να σηκώνονται πάνω από κάποιους ώμους. Κάποιος μου άνοιξε τον κώλο με τα χέρια και το πρώτο καυλί δεν άργησε να μπει μέσα μου και να αρχίσει να με γαμάει με γρήγορο και έντονο ρυθμό. Το καλό ήταν ότι όλοι έχυναν πολύ γρήγορα. Το κακό, ότι όλοι είχαν πολλές καύλες και πολλά αποθέματα.

Έτσι συνέχισαν για πολλές ώρες να με γαμάνε, γεμίζοντάς με εσωτερικά με χύσι, τόσο από το στόμα όσο και από τον κώλο. Ήμουν κυριολεκτικά σε έκσταση και δεν καταλάβαινα ούτε καν πότε έχυνα εγώ. Από ένα σημείο και μετά μάλιστα, που ο κώλος μου είχε ανοίξει διάπλατα και δεν προέβαλε καμία αντίσταση, άρχισαν να με πηδάνε και δυο-δυο μαζί, με έναν ξαπλωμένο μονίμως από κάτω μου και τους άλλους να με καβαλάνε από πάνω. Άρχισα σιγά-σιγά να μην αισθάνομαι και πολλά πράγματα εκεί κάτω αλλά λίγη σημασία είχε.

Αφού το απόλαυσαν και ικανοποιήθηκαν όλοι, έφυγαν και με άφησαν εκεί, γεμάτο με χύσι από τη κορυφή ως τα νύχια, μέσα και έξω. Φυσικά δεν ήταν δυνατό να οδηγήσω και να πάω σπίτι μου. Έμεινα εκεί, έκανα ένα ντους στις ντουζιέρες του προσωπικού και έκατσα στο γραφείο μου να χαλαρώσω. Το φοβερό ήταν ότι όσο χαλάρωνα και σκεπτόμουν τι είχε γίνει πριν, τόσο καύλωνα ξανά. Πρέπει να έπαιξα τον πούτσο μου άλλες δυο φορές φανταζόμενος όσα είχαν γίνει πριν.

Από τη στιγμή βέβαια που έγινε η αρχή, ήταν αναπόφευκτο να υπάρξουν πολλές ανάλογες συνέχειες. Όπως είπα όμως και στην αρχή, τα πράγματα είχαν ξεφύγει εντελώς από κάθε έλεγχο, οπότε παραιτήθηκα και έφυγα. Μετά από λίγο καιρό παντρεύτηκα και από τότε δεν έχω καμία επαφή με αληθινό, αντρικό καυλί.

Σε μελλοντικά όμως posts θα σας διηγηθώ εμπειρίες που είχα πριν.

(Copyright protected OW ref: 8365 "Erotic stories archive")