Ο σοβαρός και άβγαλτος κνίτης

1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 0.00 (0 Votes)

Υπόθεση: Χωρίς κανένα προσχεδιασμό μου ήρθε ένας αναπάντεχος μποναμάς...

Η ιστορία που θα σας διηγηθώ συνέβη στο φεστιβάλ της ΚΝΕ τον προηγούμενο Σεπτέμβριο στο πάρκο Τρίτση. Ήταν πολύ αργά και ο κόσμος είχε αραιώσει πολύ. Οι ελάχιστοι πού είχαν μείνει ετοιμαζόντουσαν να φύγουν και αυτοί, όπως το ίδιο θα έκανα και εγώ, ένοιωσα όμως την ανάγκη να ουρήσω και έψαχνα να βρω ένα απόμερο μέρος για να μη γίνω δημόσιο θέαμα. Το ίδιο προφανώς με μένα έψαχνε και ένα παιδί περίπου 20 με 22 χρονών. Ήταν το αρχέτυπο του σοβαρού κνίτη, σίγουρα φοιτητής, μετρίου προς το ψηλό αναστήματος, με πυκνά σγουρά μαύρα μαλλιά, γένια και μουστάκια, γυαλιά μυωπίας με μαύρο παλιομοδίτικο σκελετό. Γενικά ήταν πολύ καθαρός και περιποιημένος, όπως άλλωστε και οι περισσότεροι κνίτες σήμερα και σε καμία περίπτωση δεν έμοιαζε με αναρχικό.

Τον ακολούθησα μέχρι πού πήγε σε ένα απομονωμένο σημείο πίσω από κάτι δένδρα, τον έβγαλε έξω και άρχισε να ανακουφίζεται. Χωρίς αμφιβολία θα είχε πιεί και τις μπύρες του γιατί συνέχιζε να κατουράει για πολλή ώρα και έτσι μου δόθηκε η ευκαιρία πριν να τελειώσει να πάω δίπλα του και να αρχίσω να κατουρώ κι εγώ. Τα μάτια μου πέσανε αμέσως στον πούτσο του, πού πραγματικά ήταν χάρμα να τον βλέπεις. Πεσμένος βέβαια, αλλά πάρα πολύ όμορφος, σχεδόν παιδικός με λείο καθαρό δέρμα και ωραίο σχήμα. Το βλέμμα του ήταν αθώο και με βεβαιότητα, αν δεν ήταν τελείως παρθένος και αφοσιωμένος αποκλειστικά στο διάβασμα της όποιας σχολής του και του Μάρξ, σίγουρα σε καμία περίπτωση δεν ήτανε ξεπεταγμένος. Ερεθίστηκα αμέσως και πήρα αστραπιαία την απόφαση μου. Θα του την πέσω. Αν δεχθεί , σίγουρα θα με ταξιδέψει στον έβδομο ουρανό. Αν όχι, δεν τρέχει και τίποτα, η μισή ντροπή δική μου και η μισή δική του. Γυρίζω λοιπόν προς το μέρος του και του λέω.

-    Μόνος σου είσαι;

-    Ναι, μου απαντάει. Η παρέα μου έφυγε πριν λίγο και εγώ πάω να πάρω το μηχανάκι μου για να πάω σπίτι μου.

-    Και πώς δεν παίρνεις μαζί σου και καμιά κοπέλα; Δεν είναι κρίμα ένα τόσο όμορφο παιδί σαν και σένα και από ότι βλέπω και με ωραίο πούτσο να περάσει το βράδυ μόνος του;

-    Ε, δεν έτυχε τίποτα...

μου λέει, ενώ τα μάτια του λάμψανε από το κομπλιμέντο πού του έκανα.

-    Άκου φίλε, του λέω μπαίνοντας κατευθείαν στο ψητό. Εγώ είμαι γκέι και αν θέλεις θα σου κάνω ότι κεφάρεις για να χύσεις και να ξεδώσεις.

-    Ευχαριστώ, μου απάντησε ευγενικά, αλλά είμαι straight και δεν πάω με άντρες.

-    Γιατί όχι φίλε του λέω, ακόμα και τα πιο straight παιδιά, παίζουνε καμιά φορά αυτό το παιχνίδι, ιδίως όταν δεν έχουνε γυναίκα.

Με κοίταξε λίγο σαστισμένος και με μία αμήχανη έκφραση στο πρόσωπο του, ενώ εγώ συνέχισα.

-    Έλα, του λέω. Πάμε πίσω από αυτούς τους θάμνους, εδώ δίπλα. Θα σου κάνω μια γρήγορη πίπα στα όρθια, δε με ξέρεις , δε σε ξέρω και κανείς δεν πρόκειται να μάθει τίποτα.

Ταυτόχρονα παρατήρησα ότι ο πούτσος του είχε αρχίσει σιγά-σιγά να μεγαλώνει. Πλησίασα κοντά του, άπλωσα το χέρι μου και του τον έπιασα. Δεν αντέδρασε καθόλου αλλά ο πούτσος του μέσα στην χούφτα μου και με πολύ ελαφρές μαλάξεις πού του έκανα άρχισε να μεγαλώνει και να σκληραίνει. Έγινε σαφές πια ότι η καύλα τον έκανε να ξεπεράσει τους δισταγμούς του και πια ήτανε έτοιμος για δράση.

-    Εντάξει, μου λέει, αλλά μόνο πίπα. Okq

-    Ok...

του απάντησα και άρχισα να πηγαίνω προς μια πυκνή συστάδα θάμνων κάνοντας του νόημα να με ακολουθήσει. Γονάτισα κρυμμένος μέσα στους θάμνους,  αυτός με ακολούθησε, ήρθε κοντά μου και στάθηκε όρθιος με τον πούτσο του στραμμένο προς το στόμα μου. Ήταν πραγματικά ένας απίθανα όμορφος πούτσος, μεσαίος σε μήκος, αρκετά χοντρό ομοιόμορφα, με πάρα πολύ ωραίο σχήμα, σκληρός σαν βράχος και μισοξεσκούφωτο από την καύλα πουτσοκέφαλο. Άρχισα αμέσως να του τον γλείφω με την άκρη της γλώσσας μου, ενώ το κνιτάκι κυριολεκτικά έτρεμε και σπαρτάραγε σαν ψάρι. Το πουτσόδερμα του ήταν αλήθεια βελούδινο και όπως ήταν φρεσκομπανιαρισμένος και παρφουμαρισμένος ένοιωθα σαν να μυρίζω ανθοδέσμη. Αφού συνέχισα να γλείφω για λίγο, σταμάτησα, άνοιξα το στόμα μου και πήρα μέσα το πουτσοκέφαλο που αμέσως ξεσκουφώθηκε τελείως, ενώ ο φοιτητής έβγαλε ένα μούγκρισμα ηδονής.

Άρχισα τότε να του κάνω κανονικό τσιμπούκι και αυτός άρχισε να φυσάει σα φάλαινα. Ηδονιζόμουνα φοβερά αλλά δεν βολευόμουνα και πολύ, γιατί με ενοχλούσε το τζιν και δεν μπορούσα να τον ρουφήξω βαθιά. Σταματάω τότε την πίπα και του λέω...

-    Κατέβασε τα για να ήμαστε πιο άνετα.

-    Δεν πειράζει, μου απάντησε. Καλά είμαστε κι έτσι. Συνέχισε κανονικά.

-    Μα θα είμαστε πολύ πιο άνετα αν τα κατεβάσεις, του είπα.

Στάθηκε πάλι για λίγο αμήχανος και μου είπε.

-    Εντάξει, θα τα κατεβάσω, αλλά ξηγημένα. Να μην πιάσεις τον κώλο μου.

-    Τι λες ρε φίλε, του απάντησα, εγώ είμαι παθητικός, ενδιαφέρομαι για τον πούτσο σου, όχι για τον κώλο σου.

-    Καλά...

απάντησε και αφού έλυσε την ζώνη του τα κατέβασε λίγο πιο κάτω από τα αρχίδια του. Το θέαμα με ξετρέλανε για άλλη μια φορά. Δύο μάλλον μικρά, σφιχτά αρχίδια και από πάνω ο πούτσος του, σούπερ καυλωμένος και σκληρός σαν σίδερο να τινάζεται πάνω κάτω σαν ελατήριο. Ήταν το άλλο πράγμα. Όρμησα αμέσως και άρχισα να του γλείφω τα αρχίδια με πάθος, ενώ αυτός ξανάρχισε να τρέμει και να βγάζει πνιχτά βογγητά.

-    Αχ… όχι εκεί. Σταμάτα. Δε μπορώ άλλο. Γαργαλιέμαι. Πάρε τον πάλι στο στόμα σου. Θέλω να χύσω.

Τότε κι εγώ άνοιξα το στόμα μου όσο πιο πολύ μπορούσα, τον πήρα ολόκληρο μέσα μέχρι τη βάση του και άρχισα να του κάνω τσιμπούκι με ρυθμό. Ο παίδαρος συνέχισε να βογκάει και να φυσάει ενώ ο πούτσος του σκλήραινε ακόμα πιο πολύ και μετά χαλάρωνε λίγο. Δύο φορές μάλιστα τον έσπρωξε προς τα μέσα μέχρι τον ουρανίσκο μου. Ήτανε πια ολοφάνερο ότι το τέλος πλησίαζε. Εγώ συνέχιζα να τον τσιμπουκάρω κανονικά μέχρι που σε μια στιγμή και εντελώς απρόσμενα τον τράβηξε απότομα έξω, έκανε μεταβολή επί δεξιά και από τον πούτσο του πετάχτηκε με δύναμη μια τεράστια ποσότητα ψωλοχύματα πού προσγειώθηκαν στον κορμό ενός δένδρου πού ήταν εκεί κοντά. Μανιασμένος πού δεν με έχυσε στο στόμα, του έπιασα τον πούτσο και τον γύρισα προς το μέρος μου, ούτως ώστε μια δεύτερη μπαταριά χύματα ήρθε στα μούτρα μου ενώ αμέσως προσπάθησα να τον ξαναπάρω στο στόμα για να ρουφήξω όσο σπέρμα θα έβγαινε ακόμα. Δεν τα κατάφερα όμως γιατί μου έγινε γρήγορα προφανές ότι ο κνίτης μόλις άρχισε να χύνει και να ηρεμεί, ένοιωσε τύψεις γιατί η καύλα του τον είχε παρασύρει να κάνει κάτι πού μάλλον θα το θεωρούσε απρεπές. Έτσι δεν με άφησε να τον ξαναπάρω στο στόμα και μου είπε.

-    Εσύ τέλειωσες.

-    Μέχρι εδώ. Μήπως έχεις χαρτί να σκουπιστώ;

Αμέσως του έδωσα χαρτομάντιλα και ο κνίτης αφού τον σκούπισε, τράβηξε πάνω τα ρούχα του, έδεσε την ζώνη του και έφυγε χωρίς να μου πει ούτε γεια σου. Πικαρισμένος ελαφρά από το όχι και τόσο όμορφο τέλος πού είχε ένα κατά τα άλλα τόσο υπέροχο τσιμπούκι κόντεψα να τσαντιστώ λίγο. Μετά όμως σκέφτηκα απευθυνόμενος στον εαυτό μου. Ρε μαλάκα μην αφήνεις κάτι τόσο ασήμαντο να σου χαλάσει το κέφι σου. Σκέψου θετικά. Δεν είναι και μικρό πράμα στην ηλικία πού είσαι να ξεπαρθενεύεις ( αυτό μάλλον συνέβη ) ένα τόσο όμορφο και άβγαλτο παιδί. Είσαι αρκετά τυχερός. Με τις σκέψεις αυτές τον έβγαλα έξω και αναπολώντας το θεσπέσιο πούτσο του κνίτη τράβηξα μαλακία και έχυσα στον κορμό του ίδιου δένδρου πού μόλις προ ολίγου είχε ποτιστεί από τα μαζικά και νεανικά ψωλοχύματα του. Τέλος καλό, όλα καλά.

 

(Copyright protected OW ref: 85502)