Αναπολώντας την πρώτη μου φορά (2ο μέρος)

1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 0.00 (0 Votes)

Υπόθεση: Η συνέχεια της σχεσης το με το φίλο του...

Ξύπνησα νωρίς το πρωί και ένιωθα μια μικρή ενόχληση στο κωλαράκι μου. Ένα γλυκό μούδιασμα. Αναρωτιόμουν τι κάναμε πως προσήλθε. Ναι βεβαία πάντα ένιωθα μια έλξη, αλλά πίστευα ότι απλά ήταν φιλική. Ποτέ δε μου είχε περάσει ούτε καν ιδέα για ομόφυλο σεξ. Αναρωτήθηκα και τώρα τι γίνεται με το Μάκη. Ένιωθα μεγάλη ντροπή γι’ αυτό που έγινε. Ένιωθα όμως και μεγάλη ευχαρίστηση αλλά και ντροπή, δυο συναισθήματα μέσα μου. Έμεινα έτσι ακίνητος μέσα στην αγκαλιά του ώσπου ξύπνησε και ένιωσα να με σφίγγει στην αγκαλιά του. Ένιωθα ωραία όσο και να ντρεπόμουν.  Έπιασα τον εαυτό μου να του λέει.

-    Καφέ θέλεις;

Σηκώθηκα, πήγα στο μπάνιο, φόρεσα μια φόρμα και πήγα να φτιάξω καφέ. Ένιωθα ένα γλυκό μούδιασμα στο κωλαράκι μου. Ήμουν στην κουζίνα και τον άκουσα να σηκώνεται και πήγε στο μπάνιο. Έφτιαξα τον καφέ και κάθισα στο τραπέζι με σκυμμένο κεφάλι γεμάτος ντροπή, αλλά και ευχαρίστηση. Ήρθε και κάθισε απέναντι μου. Είχα σκυμμένο το κεφάλι. Ντρεπόμουν να τον δω αλλά ταυτόχρονα ανυπομονούσα να μου μιλήσει. Να ακούσω τη φωνή του.

-    Καλημέρα γιατί δεν μιλάς; Τι έχεις;

Δε μίλησα. Αναρωτιόμουν μέσα μου τι να πω. Ότι για εκείνον ήταν εύκολο, ότι εκείνος ήταν ο άντρας, ο καβαλάρης ενώ εγώ τι; Απλά με γάμησε. Τι να πω…

Αυτά αναρωτιόμουν μέσα μου, αλλά δε μίλησα καθόλου.

-    Το μετάνιωσες;

ακούω να μου λέει. Προέκυψε Μάκη, ούτε εσύ ούτε εγώ το επιδιώξαμε, απλά προέκυψε και ειλικρινά μου άρεσε. Πιστεύω και σε σένα.  Με σκυμμένο το κεφάλι, χωρίς να τολμώ να τον κοιτάξω στα μάτια, του απαντώ.

-    Δεν προέκυψε μόνο του. Εγώ το προκάλεσα. Δεν ξέρω γιατί, αλλά εγώ το προκάλεσα. Εσύ απλά ανταποκρίθηκες. Ναι το προκάλεσα και μου άρεσε. Απλά δεν το θεωρώ σωστό αυτό που έγινε.

-    Εντάξει, ας το ξεχάσουμε και ας θεωρήσουμε ότι δεν έγινε ποτέ. Ας μη χαλάσουμε την πολύχρονη φιλιά μας γι’ αυτό.

-    Ναι… ας το ξεχάσουμε. Συνεχίζουμε όπως ήμασταν.

Εκεί σταμάτησε και η κουβέντα μας. Συνέχιζα να τον φιλοξενώ μέχρι να τακτοποιηθεί, βγαίναμε παρέα για διασκέδαση με κοπέλες ή με άλλους φίλους. Την παραμικρή κουβέντα δεν μου έκανε ποτέ για αυτό που έγινε. Βγαίναμε παρέα, διασκεδάζαμε, πολλές φορές τον κοίταζα και σκεφτόμουν αυτό που έγινε, σκεφτόμουν ότι του τον είχα γλείψει, με είχε γαμήσει και το είχα απολαύσει. Μου άρεσε η έλξη μου για αυτόν. Από τη μια τον ήθελα κολασμένα, από την άλλη οι ηθικές αναστολές.  Ένα βράδυ γυρίζοντας για το σπίτι δεν άντεξα και τον ρώτησα.

-    Γιώργο με βλέπεις διαφορετικά μετά από αυτό που έγινε;

-    Όχι, τίποτα δεν άλλαξε. Σε θεωρώ τον καλύτερο φίλο μου όπως πρώτα. Μη σε βασανίζει αυτό.

-    Και για μένα τίποτα δεν άλλαξε. Σε θεωρώ φίλο μου… και χαμηλόφωνα πρόσθεσα. Μ’ άρεσε όμως αυτό που κάναμε. Ήταν όμορφο.

-    Και σε μένα άρεσε αλλά ok, ας μην το συζητάμε.

Γυρίσαμε σπίτι. Καιγόμουν! Τον ήθελα κολασμένα. Φοβούμουν όμως την αντίδραση του, την απόρριψη. Κάποια στιγμή του λέω...

-    Γιώργο τίποτα δεν άλλαξε, ήμασταν και θα παραμείνουμε φίλοι

και χαμηλόφωνα συμπλήρωσα…

-    αλλά σε θέλω και εραστή μου.

-    Σε θέλω κι εγώ Μάκη. Σε θέλω, απλά σεβάστηκα την επιθυμία σου να το ξεχάσουμε.

Εκείνο το βράδυ ήταν από τα ωραιότερα της ζωής μου. Κάναμε έναν τρελό παθιασμένο ερώτα ένιωσα να του παραδίδομαι ολοκληρωτικά να με κατακτά τον ήθελε όλη η ύπαρξη μου, γεύτηκα τον ανδρισμό του, γίναμε εραστές, ήταν ο άντρας μου στο κρεβάτι, ο Αλέξανδρος μου, ο Αχιλλέας μου, τρελαινόμουν στο άγγιγμα του. Η σχέση μας κράτησε περίπου δυο μήνες δυο υπέροχους μήνες γεμάτους αισθησιασμό και ηδονή.  Ήταν ο εραστής μου, ο καβαλάρης μου.

Μετά δυο μήνες με δική μου πρωτοβουλία του ζήτησα να σταματήσουμε. Ντροπή, ηθικές αναστολές, όλα αυτά με έκαναν να του ζητήσω να σταματήσουμε. Το σεβάστηκε και έφυγε από το σπίτι μου. Οι μετέπειτα φιλικές μας συναντήσεις μας άρχισαν σίγα-σίγα να αραιώνουν μέχρι που διεκόπησαν τελείως.  Δυο χρόνια αργότερα από κοινούς φίλους έμαθα ότι είχε φύγει μετανάστης στη Γερμάνια. Δεν είχαμε πλέον καμία επικοινωνία. Αργότερα έμαθα ότι έκανε οικογένεια. Μάθαινα νέα του από φίλους όταν πήγαινα στην ιδιαίτερη πατρίδα μας. Αν ξαναβρεθήκαμε; Ναι όλως τυχαίως βρεθήκαμε συνολικά 3 φορές στην ιδιαίτερη πατρίδα μας. Αν ξανακάναμε ερώτα; Ναι και τις τρεις φορές. Ποτέ δεν σταμάτησα να τον θέλω και να με θέλει. Τελευταία φορά τον είδα πριν δέκα χρόνια. Μετά το Γιώργο, ελάχιστες φορές βρέθηκα με άντρα.

 

(Copyright protected OW ref: 77815)