Γαμήθηκα μαζί με την αδελφή μου (2ο μέρος)

1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 0.00 (0 Votes)
Υπόθεση: Τα δυο αδέρφια απ’ ότι φαίνεται, έχουν όρεξη για πολύ ξέσκισμα. Σήμερα θα πάρουν μέρος και τα δυο σε μια παρτούζα με άλλους δυο…

Η ιστορία:
Συνέχεια από το 1ο μέρος της ιστορίας που είναι στην κατηγορία Gay

Οι ψωλές των εραστών μας είχαν θεριέψει πια πάνω στα κωλομέρια μας και μια απίστευτη καύλα πραγματικά μας είχε κυριεύσει και τους τέσσερις. Η Μαρία απλά δεν μπορούσε να συνειδητοποιήσει την κατάσταση, είχε παραδοθεί εντελώς στο μεθύσι της απροσδόκητης ηδονής. Με τα μάτια της κλειστά έβαλε το χέρι της πάνω στα αρχίδια μου, λες και ζητούσε από κάπου να πιαστεί για να μην πέσει. Αυτό με απογείωσε και με έκανε να πιάσω συναινετικά την τρυφερή της παλάμη πιέζοντας την πάνω στα αρχίδια και τον πετρωμένο πούτσο μου. Έβγαλε ένα βαθύ αναστεναγμό, από τα εσώψυχα της και έσκυψε μπροστά μου έτοιμη να με ρουφήξει, δίνοντας έτσι την καλύτερη θέα στον Τάκη.

Όλα τα απίστευτα μαζί! Η αδελφούλα μου έγλειφε με απίστευτο πάθος τον πούτσο μου και στέναζε, ο Τάκης έψαχνε το μπουφάν του για προφυλαχτικά με το καταπληκτικό εργαλείο του να πάλλεται, ο Ανδρέας με το ένα χέρι σάλιωνε την (πάντα ξυρισμένη) κωλοτρυπίδα μου και με το άλλο έδινε ρυθμό στο κεφάλι της Μαρίας κι εγώ μέσα σε δευτερόλεπτα έχυσα όσο δεν είχα χύσει ποτέ στην ζωή μου (σκέψου να μην είχα τελειώσει μόλις πριν δεκαπέντε λεπτά) μέσα στο ζεστό στοματάκι της αδελφής μου ουρλιάζοντας, σχεδόν λιποθυμώντας! Ειλικρινά, περιγράφω τρέμοντας καθώς τα θυμάμαι και πάντως όχι όλα, είναι αδύνατον να καταγράψω όλες τις εναλλαγές και τις κουβέντες των εραστών μας κατά τη διάρκεια των γεγονότων.

Καθισμένος στο κρύο πάτωμα με την πλάτη στον τοίχο προσπαθούσα να ανασυντάξω τον εαυτό μου. Η Μαρία ήρθε και κάθισε δίπλα μου με έκφραση σχεδόν απολογητική. Όμως ήταν αργά για εξηγήσεις και ντροπές και τελείως φυσιολογικά την φίλησα στο στόμα χαϊδεύοντας ασυναίσθητα την μια της ρώγα. Η βραδιά μόλις άρχισε. Οι δυο άντρες (με κεφαλαία) πήραν θέση όρθιοι μπροστά μας, ο Τάκης σε μένα και ο Ανδρέας στην Μαρία. Η αδελφούλα μου σχεδόν συμπονετικά, σαν να ήταν κάτι που έπρεπε να το αποφύγω μα ήταν αδύνατον, μου έπιασε το κεφάλι, με χάιδεψε και με οδήγησε στο καυλί του γαμιά μου επιτηρώντας με. Αφού μου έδωσε λίγο ρυθμό, με σταματάει, με φιλάει, μου δίνει συμβουλή (το θυμάμαι πάντα από τότε) να κρατάω σάλιο στο στόμα μου και κάνει ένα υπέροχο μαεστρικό παιχνίδι με την γλώσσα της στον πούτσο του Τάκη. Έπειτα μου τον παραδίδει σε μένα και γυρνάει προς τον Αντρέα που η ψυχραιμία του πια τον είχε εγκαταλείψει.

-    «Ρουφήξτε καριόλες! Πουτανάκια! Γαμημένα πουτανάκια!» φώναζε ο Ανδρέας.

Ο Τάκης έλεγε συνέχεια:

-    «Δεν υπάρχει ρε φίλε, δεν υπάρχει. Τι είναι αυτό ρε μαλάκα; Τι καύλες είναι αυτές ρε μαλάκα; Γλείφετε ρε πούστη μου! Μπουκώστε να πνιγείτε ρε ξέκωλα!»

Αλλάζανε συνέχεια θέσεις. Μας είχαν τρελάνει. Δεν ήξερα ποιον πούτσο είχα στο στόμα μου εγώ και ποιον η Μαρία. Κόπια στιγμή ήρθε και η σειρά μου να τους έχω και τους δυο μαζί.

-    «Καριόλα, πουτάνα! Πάρ’ τους καριόλα!»

Η Μαρία έπαθε παράκρουση και άρχισε να ξεφωνίζει. Πρέπει να έχυνε κάθε πέντε με επτά λεπτά. Καθόταν με την πλάτη στον τοίχο και έτριβε το στομάχι της να ηρεμήσει τις διαταραχές. Κάποια στιγμή σηκώθηκε και γονάτισε πίσω από τους γαμιάδες μας σπρώχνοντας τα κωλομέρια τους προς το στόμα μου φωνάζοντας:

-    «Πάρ’ τους μανάρι μου και τους δυο. Χαλάλι σου αγάπη μου. Ρούφα τους μωρό μου. Το ξέρω πως είναι υπέροχο!»

Δεν κρατήθηκα άλλο, έχυσα με απίστευτους πόνους στα αρχίδια μου από την ένταση, την στιγμή που ο Ανδρέας ετοιμαζόταν να μου δώσει να πιω για δεύτερη φορά την κρέμα του. Ο Τάκης γύρισε προς την Μαρία και παίζοντας τον πούτσο του άφησε το σπέρμα του με μια απίστευτη αντρική κραυγή πάνω στο προσωπάκι της:

-    «Παρ’ τα ρε!»

Μόλις κατάπια και την τελευταία σταγόνα του Ανδρέα μου ζήτησε να καθαρίσω το πανέμορφο πρόσωπο της αδελφής. Άρχισα να γλείφω το πρόσωπο της ίδιας μου της αδελφής και να την ταΐζω στο στόμα με τα χύσια του Τάκη που έλεγε:

-    «Μπράβο μουνάρες μου! Έτσι, έτσι καύλες! Τι αδερφάκια είστε! Μοιραστείτε το, έχει κι άλλο…»  

Και πράγματι, είχε πολύ ακόμα.

Συνεχίζεται…

(Copyright protected OW ref: 48074)