Η ξαδέρφη μου

κατηγορία Ερωτικές Ιστορίες ΟΙΚΟΓΕΝEΙΑΚΕΣ
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 0.00 (0 Votes)
Το e-mail μου είναι το:

Επιτρέψτε μου να σας διηγηθώ μια ιστορία που συνέβη πολλά χρόνια πριν περίπου στα μέσα της δεκαετίας του ‘70 σε μια επαρχιακή πόλη, απολύτως αληθινή, που συνήθως συμβαίνουν στα στενά οικογενειακά πλαίσια μεταξύ ξαδέρφων και επί πλέον επιτρέψτε μου να διαφωνήσω για τη συχνότητα αιμομικτικών σχέσεων ειδικά μητέρας - γιου στην ελληνική πραγματικότητα.

Μεγάλωσα σε μια αγροτική περιοχή με οικογενειακό περιβάλλον αρκετά συντηρητικό. Ήμουν ο μικρότερος από όλα τα ξαδέρφια και το μοναδικό αγόρι σε ένα ολόκληρο σόι και όπως μπορείτε να καταλάβετε είχα κακομάθει με την αγάπη όλων. Στην ηλικία των έξι ετών είχα την ατυχία να αρρωστήσει σοβαρά η μητέρα μου και τα επόμενα χρόνια της ζωής μου, αυτή να τα περνά στα νοσοκομεία κι εγώ την καλή τύχη να με αναλάβει η αδερφή της μητέρας μου η οποία είχε μόνο ένα παιδί, την ξαδέρφη μου, η οποία ήταν επτά χρόνια μεγαλύτερη μου. Παρόλη την αγάπη που η Νικολέτα, έτσι λεγόταν η ξαδέρφη μου, διέθετε προς εμένα, δεν παύει στα δεκατέσσερα χρόνια της αυτό να ήταν μια μεγάλη αλλαγή στη ζωή της και τις συνήθειές της. Αυτή στην αρχή της εφηβείας κι εγώ ένα κακομαθημένο ζιζάνιο που έμπαινε στη ζωή της ενοχλώντας την παντοιοτρόπως. Λόγω της δουλειάς της θείας μου ήταν αναγκασμένη πολλές φορές να είναι νταντά μου, να με διαβάσει για το σχολείο, να με ταΐσει και να με πλύνει.

Γρήγορα ξεπέρασε τις αντιρρήσεις της αλλά και την όποια εφηβική εχθρότητα για το νιάνιαρο όταν στη πορεία διαπίστωσε πως ουδέποτε την πρόδωσα στους γονείς της για τις εφηβικές της σκανταλιές, τσιγάρο, σκασιαρχεία και αποτέλεσα ένα τέλειο άλλοθι για αυτήν, από τη στιγμή που την κάλυπτα στα πρώτα της ερωτικά σκιρτήματα. Ανέχτηκε αυτή και οι τρεις κολλητές της φίλες να τους σηκώνω τα φορέματα για να δω το βρακάκι τους, να τους δείχνω το πουλί μου. Έκοψα τη συνήθεια αυτή όταν έξυπνα η ξαδέρφη μου άρχισε να με κάνει μπάνιο κάνοντας κι αυτή και μετά είπε στις φίλες της κάθε φορά που έμπαιναν στο σπίτι να μου δείχνουν μόνες τους το βρακί τους και τον κώλο τους. Έχασα το ενδιαφέρον για μια πράξη που τη διεκδικούσα και την κέρδιζα μόνος μου. Δέχτηκε να αναπληρώσει την αγκαλιά της μάνας μου όταν χωνόμουνα στην αγκαλιά της το βράδυ φοβισμένος από ένα κακό όνειρο. Της έλεγα γιατί δεν ήθελα να δείξω το φόβο μου και αυτή με άφηνε να γραπώνομαι επάνω της βάζοντας το πρόσωπο μου στο στήθος της.

Την ξαδέρφη μου την ερωτεύτηκα, ήταν η πρώτη μου αγαπημένη κι αυτή ποτέ δεν μου χάλασε το χατίρι. Έτσι συνεχίστηκε η ζωή μέχρι τα δέκα μου περίπου που είχα τη πρώτη μου ερωτική αφύπνιση ή μάλλον το πρώτο ερωτικό περιστατικό. Γυρνώντας ένα απόγευμα νωρίς στο σπίτι από το σχολείο άκουσα βογκητό και ταυτόχρονα… Χωρίς να σκεφτώ κάτι όρμησα μέσα στο δωμάτιο που άκουγα τα πιστεύοντας πως η ξαδέρφη μου, γιατί δεν μπορούσε κάποιος άλλος να ήταν εκείνη την ώρα στο σπίτι, χρειάζεται τη βοήθειά μου. Αντίκρισα την Νικολέτα γονατισμένη στο πάτωμα γυμνή από τη μέση και κάτω και έναν άντρα πίσω της με κατεβασμένα τα παντελόνια του να την κρατά από τη γυμνή της μέση και να την πιέζει με δύναμη με το σώμα του.

Όρμησα επάνω του, πιστεύοντας πως κάνει κακό στη ξαδέρφη μου, χτυπώντας τον με τα χέρια μου. Είναι δύσκολο να φανταστεί κάποιος τη σκηνή. Η Νικολέτα έντρομη με κατακόκκινο πρόσωπο και ο άντρας με την έκφραση μιας ανεκπλήρωτης πράξης μαζί και φόβου, πετάχτηκαν προσπαθώντας να ντυθούν, η δε Νικολέτα να με συγκρατήσει αλλά και να κρύψει ίσως κάτι που δεν μπορούσε να κρυφτεί πια, ο δε αρκετά μεγαλύτερός της νεαρός να τρέχει να φύγει από το σπίτι. Όλο το απόγευμα προσπαθούσε να μου δώσει να καταλάβω, όσα και αν δεν μπορούσα να καταλάβω, πως δεν είδα κάτι κακό και ότι αυτά γίνονται από ένα άντρα και μια γυναίκα που αγαπιούνται και σκοπεύουν να παντρευτούν. Εγώ την ρωτούσα και συνέχιζα τις ερωτήσεις μου αφελώς. Στενοχωρήθηκα όταν μου ζήτησε να μην πω τίποτε στους θείους μου από όσα είδα. Ένιωσα πως με θεωρούσε μικρό και χαζό.

Μισούσα τον φίλο της. Ήθελα να είμαι στη θέση του όχι για να την πονέσω και της ζήτησα να κάνουμε τα ίδια. Χαμογέλασε και προσπάθησε να μου εξηγήσει πως δεν είναι δυνατόν αυτό να γίνει γιατί είμαι μικρός αλλά και γιατί είμαστε ξαδέρφια… κάτι που δεν μπορούσα και δεν ήθελα να κατανοήσω… επέμενα. Πιστέψτε με, ένα κακομαθημένο παιδί, που δεν έχει μάθει να του χαλάνε χατίρια, μπορεί να επιβάλλει απόψεις σε κάποιον που γνωρίζει πως είναι σε δύσκολη θέση και επί πλέον δεν έχει την γνώση και την πειθώ να αντισταθεί σε δύσκολες καταστάσεις. Με την επιμονή μου της επέβαλλα να γονατίσει όπως ήταν στη φάση που την είδα και μου έδωσε τη δυνατότητα να δω τη γυναικεία κατατομή με ένα άλλο μάτι πια.

Η ξαδέρφη μου δεν ήταν αυτό που κάποιος θα χαρακτήριζε αλλά μια γλυκιά κοπέλα, σχετικά κοντή, γύρω στο 1.55 με 1.60, με πλούσια ίσα μαλλιά χωρισμένα στη μέση, με ένα πρόσωπο που και τώρα ακόμα θα το χαρακτήριζες παιδικό, σχετικά μικρό στήθος αλλά με μια μεγάλη σκούρα θηλή, μέση δαχτυλίδι αλλά με ανοιχτές πλούσιες περιφέρειες, ένας ολοστρόγγυλος πεταχτός κώλος απόλυτο αντικείμενο ηδονής που την σφικτή καφέ τρυπούλα απολάμβανε ο νεαρός που πριν από λίγη ώρα είχα διακόψει (αυτό αν και το υποπτευόμουν το κατάλαβα αρκετά αργότερα). Έχοντας επιβάλλει την απαίτηση μου και παρατηρώντας τη ξαδέρφη μου να γονατίζει ένιωθα πως μου ανήκε, ένα παράξενο συναίσθημα επικυριαρχικής ηδονής που φυσικά δεν μπορούσα σε καμία περίπτωση να το μετουσιώσω σε κάποια άλλη πράξη. Το μόνο πράγμα που έκανα εκείνη τη στιγμή ήταν να τις φιλήσω την κωλοτρυπίδα.

Τον επόμενο χρόνο η ξαδέρφη μου πέρασε στο πανεπιστήμιο στην Αθήνα αλλά πάντα στις διακοπές των εορτών και του καλοκαιριού ήμαστε μαζί χωρίς ποτέ να υπάρξει κάποια συνέχεια στο συγκεκριμένο περιστατικό. Πολλές φορές αποτέλεσα το άλλοθί της συντροφεύοντας την, κοινώς της βάσταγα φανάρι και δεν ξέρω γιατί πάντα θεωρούσε υποχρέωση της να μου μιλά για τις περιπέτειες της ειδικά όταν αυτές τελείωναν άδοξα. Μεγαλώνοντας κι εγώ απέφευγα κάποιες παλαιότερες αθώες εκδηλώσεις αγάπης γιατί πια δύσκολα μπορούσα να κρύψω τον ερεθισμό μου όταν την πλησίαζα ή την ακουμπούσα αν κι αυτή το είχε καταλάβει και χαμογελούσε. Δεν μπορώ να κρύψω πως αρκετές φορές είχα βαρέσει μαλακία με την εικόνα του γυμνού της κορμιού που πολλάκις το είχα δει γυμνό μικρότερος αλλά και μεγαλύτερος αφού πάντα άφηνε μια χαραμάδα όταν πλενόταν η ντυνόταν…

Στα δεκαεπτά μου ήδη ήμουν ένα καλοσχηματισμένο γεροδεμένο κορμί γιατί και αθλούμουν αλλά και βοηθούσα στα κτήματα ειδικά το καλοκαίρι, είχα ύψος 1.75 αλλά και αρκετά προικισμένος για την ηλικία μου. Μικρότερος με πείραζε η Νικολέτα ειδικά όταν απέφευγα να την πλησιάσω «ποια θα είναι η τυχερή και άτυχη μαζί» έλεγε και γέλαγε. Εκείνο τα καλοκαίρι και πάλι στα κτήματα την εποχή του τρύγου όπως πάντα όλη η οικογένεια ήταν στα κτήματα και η Νικολέτα, αν και ήδη υπάλληλος στην τράπεζα, βάσταγε μέρες από την άδεια της για να βοηθάει κι αυτή και να συμμετέχει όπως πάντα σ’ αυτή την ιεροτελεστία που ζούσαμε από παιδιά.

Ένα απόγευμα είχαμε τσακωθεί πολύ άσχημα γιατί θεώρησα πως με προσέβαλε στις φίλες της και έφυγα στο μέρος που παιδιά κρυβόμαστε για να καπνίσει και τώρα να καπνίσω εγώ. Ήμουν σίγουρος πως θα ερχόταν… είτε έφταιγα, είτε έφταιγε, πάντα ερχόταν να μου ζητήσει συγνώμη θεωρώντας πως αυτή έπρεπε να κάνει το πρώτο βήμα συμφιλίωσης. Πράγματι, αργά την είδα να έρχεται βαστώντας ένα μπουκάλι κόκκινο κρασί μπρούσκο από τα κλήματα μας σημάδι συμφιλίωσης και συγνώμης. Φορούσε μια μακριά φούστα με τιράντες που άφηναν τους ώμους ακάλυπτους αλλά και τα στήθη να πάλλονται ελεύθερα χωρίς στηθόδεσμο. Κάθισε δίπλα μου κολλητά και μου έδωσε να πιω από το μπουκάλι..

-    «Φίλοι;» ρωτάει χαμογελώντας και χωρίς να περιμένει απάντηση μου δίνει ένα φιλί στο μάγουλο.

-    «Δεν βολεύομαι έτσι», μου λέει. «Είμαι κουρασμένη…»

Και χωρίς να περιμένει, ξαπλώνει βάζοντας το κεφάλι της στη γωνία που σχημάτιζαν τα πόδια μου με το σώμα μου επάνω στα γεννητικά μου όργανα. Προσπάθησα να αποφύγω να κοιτάξω τα μπούτια που φάνηκαν και την κίνηση που έκανε με τη φούστα της να κρύψει το εσώρουχό της αλλά και να αποτρέψω τις σκέψεις που αμέσως ήρθαν στο μυαλό μου… χωρίς όμως μεγάλη επιτυχία. Η Νικολέτα μάλλον προσποιούταν πως δεν καταλάβαινε κάτι, μιλώντας ακατάπαυστα για τη Μαρίνα τη φίλη της. Προσπαθούσα να συμμετάσχω στη κουβέντα ρωτώντας διάφορα αλλά δεν μπορούσα να αποτρέψω το βλέμμα μου από τα μπούτια της και το στήθος της που διαγραφόταν εμφανώς μέσα από την αραχνοΰφαντη στο επάνω μέρος φούστα της.

Δεν άντεξα… έβαλα το χέρι στο στήθος της. Στιγμιαία κόμπιασε αλλά δεν σταμάτησε να μιλάει απλά κόλλησε το μάγουλο της στη γυμνή κοιλιά μου κοιτάζοντας με. Προσπάθησα να δείξω αδιάφορος ανάβοντας ένα τσιγάρο, αλλά συνέχισα να πιάνω το στήθος της σφίγγοντας το ανεπαίσθητα λίγο παραπάνω, προφανώς άγαρμπα, όπως θα έκανε ένας άπειρος δεκαεφτάρης που ναι μεν καίγεται από την καύλα αλλά και φοβούμενος για μια τυχόν άσχημη αντίδραση.

-    «Μάλλον το αγόρι μας έγινε άντρας…!» ψιθυρίζει χαϊδεύοντας με το μάγουλο της το εξόγκωμα που διαγραφόταν από το κοντό παντελόνι μου.

Δεν μιλούσα πια, την κοίταζα στα μάτια και με το χέρι μου πίεζα και έσφιγγα το στήθος της και με τα δάχτυλά μου τσίμπαγα τις μεγάλες καφέ ρώγες. Η καρδιά μου κτύπαγε μην πω πως έσπαγε… αλλά νομίζω πως το ίδιο γινόταν και στην ίδια που δεν σταμάτησε να με κοιτά στα μάτια. Χωρίς να πάψω να την κοιτάζω στα μάτια, έβαλα το χέρι μου μέσα από τη φούστα και έπιασα το στήθος της σφιχτά, πότε το ένα πότε το άλλο. Δεν μιλούσα, προσπαθούσα να κρατήσω την αναπνοή μου και να ακούσω την ανάσα της και να μην χάσω καμιά έκφραση των ματιών της συνεχίζοντας το χάιδεμα τρίβοντας τις ρώγες της. Νόμισα πως οι στιγμές ήσαν ώρες και η μάχη των ματιών ήταν ατέλειωτη εγώ μεν προσπαθώντας να επιβληθώ η δε Νικολέτα να νικήσει τους δισταγμούς αλλά και τις προκαταλήψεις.

Όταν έβαλε το χέρι της επάνω στο παντελόνι χαϊδεύοντας απ’ έξω στο εξόγκωμα του πούτσου μου που διαγραφόταν, ήμουν πια σίγουρος πως το ποτάμι δεν γύριζε πίσω… Συνεχίζοντας να τρίβω τις ρώγες της ένα βογκητό έφυγε από το στήθος της και με το χέρι της τράβηξε τον πούτσο μου έξω από το παντελόνι χαϊδεύοντας τον απαλά με το χέρι της κάνοντας με την παλάμη της δυο - τρεις κινήσεις επάνω - κάτω δημιουργώντας μου μια τρελή ηδονική αναμονή. Χωρίς να αλλάξει θέση με έσπρωξε να ξαπλώσω πιο πολύ και στρίβοντας απλά τον έβαλε στο στόμα της. Νόμιζα πως θα εκραγώ. Αισθήματα που ποτέ δεν είχα φανταστεί με πλημύριζαν. Οι κινήσεις μου ήσαν ασυναίσθητες. Φοβόμουν πως θα μου φύγει. Φοβόμουν πως θα έχανα αυτό το στόμα. Έπιασα το κεφάλι της να μην κινείται να είναι κολλημένη επάνω στον πούτσο μου. Και η έκρηξη ήρθε… σαν ένα τεράστιο κύμα που ξέσπαγε επάνω σε ένα κυματοθραύστη που τον βάσταγα ακίνητο γιατί νόμιζα πως θα τον χάσω… ενώ τα αστέρια στον ουρανό έσκαγαν τα ένα πίσω από το άλλο μαζί με τα κύματα από νεανικό σπέρμα που έβγαινε από τη φουσκωμένη ψωλή μου. Η Νικολέτα προσπαθούσε να αναπνεύσει… δεν το καταλάβαινα αλλά δεν την άφησα να σηκώσει το κεφάλι της ρουφώντας κάθε ριπή σπέρματος που έβγαινε σε ποσότητες από ένα παρθένο αγόρι.

-    «Ευτυχώς που δεν με έπνιξες!» μου είπε αναπνέοντας βαθιά αναπληρώνοντας τον αέρα που της στερούσα τόση ώρα μόλις ηρέμησα κάπως και απελευθερώθηκε από το κεφαλοκλείδωμα που της είχα κάνει.

Ήρθε δίπλα μου, την πήρα τρυφερά στην αγκαλιά μου νιώθοντας πως είμαι πια άντρας και αυτό το πλάσμα που ήταν επτά χρόνια μεγαλύτερο μου αλλά τόσο ευάλωτο, τόσο τρυφερό. Ναι, πάντα ήμουν ερωτευμένος μαζί της. Σήμερα ένιωθα απελευθερωμένος. Ένιωθα άντρας έμπειρος… κυρίαρχος ενός παιχνιδιού που καλά - καλά δεν ήξερα… αλλά ήδη το χέρι μου ταξίδευε χαμηλά σε ένα σημείο που πάντα για μένα από την ηλικία των δέκα μου χρόνων αποτελούσε ένα σκοτεινό σημείο πόθου… το σημείο μεταξύ δύο ολοστρόγγυλων πεταχτών κορυφών… στον κώλο της.

-    «Νεαρέ, μήπως τρέχετε πολύ γρήγορα;» μου ψιθύρισε δήθεν αυστηρά στο αφτί μου γνωρίζοντας πολύ καλά πως έχει τον απόλυτο έλεγχο σε ένα ξεπεταρόνι που νόμιζε πως είναι το αντράκι με μια πίπα που του είχαν κάνει.

Το χέρι της ήδη χάιδευε τον σηκωμένο μου πούτσο ενώ το δικό μου ψαχούλευε προσπαθώντας να κατεβάσει το κιλοτάκι της.

-    «Θέλω να σε δω γυμνή» της λέω, θέλοντας να δω κάθε τι δικό της αισθανόμενος πως για μένα όλα ήσαν πρώτη φορά…

Συνεχίζεται…