Μια ιστορία τρέλας (2ο μέρος)

κατηγορία Ερωτικές Ιστορίες ΟΙΚΟΓΕΝEΙΑΚΕΣ
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 0.00 (0 Votes)

Το e-mail μου είναι το:

Γεια σας και πάλι. Ευχαριστώ κατ’ αρχήν όλους σας για τα σχόλια σας. Αν θέλετε μπορείτε να στέλνετε και mail. Έτσι λοιπόν μετά από αυτή την υπέροχη Δευτέρα που γαμήθηκα για πρώτη φορά με τον γιο μου, η τρέλα μου και η καύλα μου δεν έσβησε ήθελα συνέχεια να είμαι μαζί του.

Μια μέρα λοιπόν που ήμασταν πάλι μόνοι μας, είχα μπει στο μπάνιο για να κατουρήσω και ξαφνικά μπήκε μέσα το μωρό μου. Χωρίς να πει τίποτα πέταξε έξω την πουτσάρα του και μου ζήτησε να του πάρω πίπα. Του είπα να περιμένει να τελειώσω να πάμε στο κρεβάτι. Μου είπε ότι σαν πουτάνα που είμαι και θέλω συνέχεια γαμήσι και τον πούτσο του, ήθελε να με πάρει στην τουαλέτα.


Χωρίς να πω κάτι άλλο, άρχισε να μου ρίχνει πουτσοσκάμπιλα και με μια κίνηση έπιασε το κεφάλι μου και το οδήγησε στο καυλί του. Με καύλωσε αυτό που έκανε και ο χώρος και άνοιξα το στόμα μου να τον δεχτώ. Άρχισα με την γλώσσα μου να παίζω με το πουτσοκέφαλο και να βάζω στο στόμα μου ένα - ένα τα αρχίδια του. Έπειτα άρχισα να του τον παίρνω σιγά - σιγά μέσα στο στόμα μου μέχρι που τον πήρα όλο.

Με το ένα χέρι του μου έκλεισε την μύτη και με μπούκωνε βαθιά. Πήγα να σκάσω και τον έσπρωξα μακριά μου για να αναπνεύσω, αλλά μάταια… Λέγοντας μου ότι είμαι καριόλα και ότι γουστάρω το καυλί του, μου το ξανάχωσε δίνοντας μου και μερικά σκαμπίλια. Αυτό με ερέθισε αφάνταστα γιατί πρώτη φορά ένας άντρας με χτύπαγε και το μουνί μου άρχισε να πρήζεται από την καύλα.

Γάμαγε το στόμα μου βαθιά μέχρι το λαρύγγι μου αφήνοντας με να παίρνω λίγες ανάσες μόνο. Η καύλα μου είχε φτάσει στο ζενίθ. Έτσι λοιπόν τρίβοντας το μουνί μου είχα ένα δυνατό οργασμό.

Μετά από λίγο ένιωσα τα χύσια του να μου γεμίζουν το στόμα μου. Όμως ήθελα να τον νιώσω και μέσα μου και συνέχιζα να του τον γλύφω μέχρι που καύλωσε πάλι. Μου είπε ότι θα με γαμούσε σαν σκύλα σαν πουτάνα. Μου πέταξε τις βυζάρες μου έξω και με γύρισε στα τέσσερα χώνοντας μου το κεφάλι μέσα στην τουαλέτα. Σήκωσε το νυχτικό και μου είπε να περιμένω εκεί να μην κουνηθώ.

Μετά από λίγο γύρισε και μου έδειξε ένα από τους δονητές μου που είχε ανακαλύψει, και όπως ήμουν στημένη μου το έχωσε στο μουνί μου. Άρχισε να το χώνει όσο πιο βαθιά μπορούσε, χώνοντας το άλλες φορές βαθιά μέχρι την μήτρα και άλλες σιγά - σιγά, δίνοντας μου παράλληλα δυνατά σκαμπίλια στα κωλομέρια.

Όταν καταλάβαινε ότι ήθελα να χύσω μου το έβγαζε και με άφηνε με την καύλα. Το μουνί μου να τρέμει και να θέλει να χύσι… Τον παρακαλούσα να με γαμήσει αλλά δεν μίλαγε. Με γύρναγε, μου σκαμπίλιζε τα βυζόμπαλα, μου τσίμπαγε και μου δάγκωνε τις ρώγες μου που είχαν κι αυτές πρηστεί και μετά με γύρναγε πάλι με την κωλάρα μου στημένη.

Ώσπου κάποια στιγμή, χώνοντας το δονητή με δύναμη στην ανοιχτή παχιά μουνάρα μου, άνοιξε τα κωλομέρια μου και έχωσε με μια βίαια κίνηση την καυλάρα του στην κωλότρυπα μου. Με ξέσκισε έτσι απότομα που μπήκε! Έβγαλα μια δυνατή κραυγή.

Άρχισε να μπαινοβγαίνει με όση δύναμη είχε κρατώντας με από τους γοφούς μου και με ξεπάτωνε, όμως αυτό με καύλωσε πιο πολύ… Τόσο πολύ που το μουνί μου πέταξε τα χύσια του με τόση καύλα που ποτέ δεν είχα ξανανιώσει.

Η σούφρα μου πλέον είχε ανοίξει και τον δεχόταν εύκολα τώρα, μέχρι που αφήνοντας μια κραυγή σαν λύκος έχυσε μέσα στον κώλο μου κάνοντας με να ουρλιάξω ακόμα από ένα δυνατό οργασμό μου.

Βγαίνοντας από μέσα μου δεν είπε τίποτα. Πλύθηκε και πήγε πάλι στο δωμάτιο του αφήνοντας με στην καύλα μου και στις σκέψεις μου που ήταν: «Μέχρι πότε θα συνεχιστεί αυτή η τρέλα!»

Για άλλη μια φορά θα πω ότι οι δυο ιστορίες μου είναι αληθινές, και να ζητήσω συγγνώμη που γίνομαι αισχρή αλλά δεν γίνεται διαφορετικά στο να πεις κάποια πράγματα.

Απαντώντας σε ένα σχόλιο θα πω ότι είναι τόσο παράξενη η ζωή που ποτέ δεν μπορείς να ξέρεις τι θα σου φέρει, ίσως για κάποιους η αιμομιξία είναι αμάρτημα, ίσως διαστροφή, αλλά πέρα από όλα όλοι μας έχουμε κάνει τις σκέψεις τις αμαρτωλές, ο καθένας και η κάθε μία την κάνει πραγματικότητα ή την κρατάει σαν σκέψη. Όπως και να έχει, αμαρτία είναι και πάλι!

Ευχαριστώ για άλλη μια φορά τους αναγνώστες!
Φιλιά πολλά, όχι πονηρά, σ’ όλους!