Με τον μικρό μου αδερφό... κατά λάθος (2ο μέρος)

Δημοσιεύθηκε από Arrogant
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 5.00 (2 Votes)

Προηγούμενο μέρος: Με τον μικρό μου αδερφό... κατά λάθος

-    Αλέξη;

-    Ελένη;

Μα πως δεν κατάλαβα πως αυτό το αγόρι που ήταν ντυμένος Ζορό ήταν ο μικρός αδερφός μου; Μιλούσαμε για κάνα 40λεπτο πριν κάνουμε σεξ και δεν πήρα χαμπάρι την φωνή του. Είχε βέβαια Μουσική και γινόταν φασαρία αλλά και πάλι απορώ, πως γίνεται να μην αναγνωρίσω τον ίδιο μου τον αδερφό. Είχαμε μείνει και οι δύο στον τόπο και κοιτούσαμε ο ένας τον άλλο σαστισμένοι.

-    Θεέ μου τι κάναμε;… είπα.

Πέρασε 1 λεπτό χωρίς να μιλάμε. Μίλησε πρώτος ο Αλέξης.

-    Ας ντυθούμε και ας κάνουμε πως δε συνέβη ποτέ αυτό. Δεν θα μιλήσουμε ποτέ και σε κανέναν γι αυτό που έγινε.

-    Τι δουλεία έχεις εδώ;

-    Με κάλεσε η Δήμητρα και…

-    Η Δήμητρα;… τότε ήξερε πως.

-    Ηρέμησε, είναι μεθυσμένη και δεν ξέρει πως είμαι εδώ. Την ώρα που πήγα να τις πω τα χρόνια πολλά είδα εσένα μαζί της και…

-    Ναι μη συνεχίζεις, κατάλαβα, σου καύλωσε και άρχισες να μου την πέφτεις και καταλήξαμε εδώ.

-    Αν θυμάμαι καλά κι εσύ ήθελες να συμβεί, οπότε σταμάτα να το παίζεις αθώα.

Είχε δίκιο. Το ήθελα πολύ να με γαμήσει, γι’ αυτό δε μίλησα. Βάλαμε τις στολές και βγήκαμε έξω.

-    Που θα μείνεις εσύ; Δεν έχει λεωφορείο να γυρίσεις σπίτι τώρα.

-    Θα μείνω στου Βαγγέλη (ένας φίλος του που σπουδάζει εδώ μουσική).

Κατεβήκαμε κάτω και χωριστήκαμε. Πήγα στη Δήμητρα που ήταν πιο μεθυσμένη από πριν, τις είπα χρόνια πολλά και έφυγα από το party. Στο δρόμο για το σπίτι σκεφτόμουν όλα όσα έγιναν. Μα πως μπόρεσα να το κάνω αυτό με τον αδερφό μου; Έφτασα σπίτι, ο Νίκος κοιμόταν του καλού καιρού, έκανα ένα ντους και ξάπλωσα. Δε με έπαιρνε ο ύπνος φυσικά. Σκεφτόμουν όλα όσα έγιναν. Το περίεργο ήταν πως, πέρα από το συμβάν με τον Αλέξη, πέρασα τέλεια και το γαμήσι ήταν υπέροχο. Βασάνιζα τον εαυτό μου όλη την νύχτα γιατί ήξερα πως ήταν λάθος να σκέφτομαι τον αδερφό μου αλλά το απόλαυσα. Ποιος να το πίστευε πως ο αδερφός μου θα με γάμαγε καλύτερα από το αγόρι μου;

-    Πως πέρασες;

Με ρώτησε το πρωί ο Νίκος. Ωραία του απάντησα μονολεκτικά. Κατά τη 1 ο Νίκος έφυγε για τη σχολή, αλλά εγώ έκατσα σπίτι. Του είπα ψέματα πως δεν είχα όρεξη να πάω στο μάθημα γιατί είχα πονοκέφαλο. Μόλις έφυγε πήρα κατευθείαν τηλέφωνο τη Δήμητρα και τις είπα να έρθει εδώ. Μόλις ήρθε της τα είπα όλα όσα έγιναν χθες. Στη Δήμητρα μόνο θα μπορούσα να το πω γιατί την εμπιστεύομαι και ξέρω πως θα με βοηθήσει. Η αντίδραση της όμως ήταν πολύ διαφορετική από ότι περίμενα.

-    Αυτό είναι γαμάτο!

-    Τι; Άκουσες όσα σου είπα μωρέ;

-    Συγνώμη ρε Ελένη, αλλά αφού πέρασες καλά τι βασανίζεσαι;

-    Καλά μωρέ πας καλά; Με γάμησε ο αδερφός μου, όχι κάποιος άκυρος.

-    Και; Από τι στιγμή που και οι 2 περάσατε καλά μην σε απασχολεί το θέμα;

-    Δηλαδή εσύ θα το έκανες με τον Μανώλη; (τον αδερφό της).

-    Μπα, δεν είναι του γούστου μου…

Απάντησε γελώντας.

-    Σταμάτα να γελάς! Μου σπας τα νεύρα!

-    Μα είναι αστείο (συνεχίζει να γελάει).

-    Που το είδες το αστείο; Και κεράτωσα το Νίκο σε ένα βράδυ και το έκανα με τον αδερφό μου.

-    Ε… σταμάτα επιτέλους. Δεν έσπασες κανένα νόμο. Η ζωή είναι δική σου, αν δεν τη ζήσεις τότε δεν αξίζει να ζεις. Μην ακούς ούτε εμένα, ούτε τους γονείς σου ούτε κανέναν για το πως θα ζήσεις. Αυτό το αποφασίζεις εσύ και μόνο. Ζούμε για περίπου 80 χρόνια ο καθένας και ούτε τα μισά απ' αυτά δεν περνάμε καλά, οπότε κάνε ότι γουστάρεις τώρα που είσαι νέα και άσε του άλλους να λένε ότι θέλουν κατάλαβες;

Είχε δίκιο. Πρώτη φορά μου μίλησε έτσι και συμφώνησα σε όλα. Στο κάτω-κάτω όπως είπε και η Δήμητρα ή ζωή είναι μικρή και αν δεν την ζούμε όπως θέλουμε τότε δεν έχει νόημα. Πέρασε ο καιρός και ήρθε το Πάσχα, γύρισα στο σπίτι των γωνιών μου. Δεν είχα μιλήσει καθόλου με τον Αλέξη από τότε και τα πράγματα ήταν πολύ αμήχανα. Τη Μεγάλη βδομάδα δεν μιλούσαμε σχεδόν καθόλου εκτός από ένα καλημέρα το πρωί και καμιά κουβέντα μπροστά στους γονείς μας. Ώσπου αποφάσισα να ακολουθήσω την λογική της Δήμητρας και να κάνω ότι γουστάρω. Δεν άντεχα άλλο, μπορεί να έλεγα ότι δεν μου άρεσε ο Αλέξης, αλλά το μουνί μου έσταζε για τον πούτσο του. Μια νύχτα λοιπόν, βάφτηκα, έβαλα το μαύρο μου κορσέ, ίσιωσα ακόμα και το μαλλί και κατά τις 3 ή ώρα γλίστρησα αθόρυβα στο δωμάτιο του.

Κοιμόταν. Πλησίασα σιγά-σιγά στο κρεβάτι του, του κατέβασα το μποξεράκι και άρχισα να του την γλείφω αργά-αργά. Όσο πήγαινε του καύλωνε αλλά δεν είχε ξυπνήσει ακόμα. Καθώς του την έγλειφα, ακούω τη φωνή του ψιθυριστά.

-    Ελένη τι κάνεις εδώ;

-    Δεν βλέπεις; Δεν αντέχω άλλο, θέλω να με γαμήσεις! Ο πούτσος σου είναι ο καλύτερος που έχω δοκιμάσει.

Δε μίλησε. Συνέχισα την πίπα και τον κοιτούσα στα μάτια με ερωτικό βλέμμα. Άρχισε να αναστενάζει σιγά-σιγά και έβαλε το χέρι του στο κεφάλι μου καθώς του έπαιρνα την πίπα.

-    Σου αρέσει; (του είπα ναζιάρικα).

-    Με τρελαίνεις!

-    Σειρά σου να με γλείψεις του είπα.

Ξάπλωσα στο κρεβάτι του και άρχισε το γλειφομούνι. Ήταν καλύτερο από την προηγούμενη φορά, λέρωσα τα σεντόνια με χύσια και με έγλειφε πιο γρήγορα όσο πήγαινε. Ήρθε κοντά μου και με φίλησε με τη γλώσσα παθιασμένα και μπήκε μέσα μου σιγά-σιγά.

-    Δεν μπορώ να το πιστέψω πως ξανά γαμάω την αδερφή μου. Νιώθω λίγο άσχημα αλλά το μουνί σου Ελένη είναι τέλειο.

-    Από εδώ και πέρα θα με γαμάς όποτε γουστάρεις αδερφούλη.

Παρ’ ότι το κάναμε αργά, ήθελα να βογκήξω από την ηδονή, δεν το έκανα όμως για να μη ξυπνήσουν οι γονείς μας, αλλά αυτό το έκανε ακόμα πιο καβλωτικό. Αλλάξαμε στάση, ανέβηκα στον πούτσο του και έβαλα τα χέρια του στα βυζιά μου.

-    Μην ντρέπεσαι καλέ, χούφτωσε με, την άλλη φορά δε ντρεπόσουν…

του λέω και άρχισε να μου γλείφει τα βυζιά καθώς με γάμαγε. Αναστέναζα όσο πιο σιγά μπορούσα. Η καύλα είχε φτάσει στα ύψη.

-    Θα χύσω…

μου λέει. Κατευθείαν έσκυψα και του άρχισα την πίπα, έχυσε μέσα στο στόμα μου και τα κατάπια. Ξαπλώσαμε έτσι όπως ήμασταν αγκαλιασμένοι για λίγο να ξεκουραστούμε.

-    Μα πως και άλλαξες γνώμη;

-    Την επόμενη μέρα που το κάναμε το είπα στη Δήμητρα και με βοήθησε.

-    Στην Δήμητρα; Και πως το πήρε; Δεν νομίζω να το κάνει βούκινο;

-    Ηρέμησε, είναι έμπιστο άτομο και δεν την ένοιαξε καν που είσαι αδερφός μου. Είναι ανοιχτή σε αυτά τα πράγματα.

-    Πρέπει όμως να είμαστε πολύ προσεκτικοί, δεν πρέπει να μας πιάσει κανείς, για κανένα λόγο.

Δώσαμε ένα φιλί και είπαμε καληνύχτα. Γύρισα στο δωμάτιο μου και έκανα τον καλύτερο ύπνο εδώ και καιρό. Το επόμενο πρωί ήταν δύσκολο να συμπεριφερθούμε κανονικά, όλο χαμόγελα ήμασταν και χαρές.

-    Μα τι έχετε εσείς οι 2 σήμερα;…

ρώτησε η μάνα μου. Τίποτα της είπα χωρίς να την κοιτάξω στα μάτια.

-    Ο Μπαμπάς σας και εγώ θα πάμε Λαμία και θα λείψουμε για 5 μέρες.

-    ΓΙΑΤΙ; (είπαμε και οι 2 με ένα χαμόγελο στα χείλη).

-    Είναι το μνημόσυνο του ξαδέρφου του παππού σας και πρέπει να πάμε…

και συνεχίσαμε ευχάριστα το πρωινό μας.

Συνεχίζεται...



(Copyright protected OW ref: 88278)