Ο αδερφός μου ο Διαμαντής (4ο μέρος)

Γονική Κατηγορία: Ερωτικές ιστορίες
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 0.00 (0 Votes)

Παρατηρήσεις αποστολέα: Αυτό είναι το τέταρτο μέρος της ιστορίας μου με τον αδερφό μου το Διαμαντή.

Προηγούμενο μέρος: Ο αδερφός μου ο Διαμαντής (3ο μέρος)

Ύστερα από τις ιδιαίτερες στιγμές ηδονής που βιώσαμε, αποκοιμηθήκαμε ξανά. Το κρεβάτι των γονιών είχε πλέον γίνει το σεξουαλικό μας ορμητήριο. Οι ώρες πέρασαν και όταν όρθωσα τα βλέφαρα μου είχε ξημερώσει πλήρως. Ο Διαμαντής κοιμόταν δίπλα μου και τον παρατήρησα για μερικές στιγμές. Πανέμορφος. Σε αυτή την κατάσταση θα συλλογιζόταν κανείς ότι είναι το πιο αθώο πλάσμα που υπάρχει. Χ... μάλλον το αντίθετο. Διέκοψα την νοητική μου περιπλάνηση και στράφηκα στο σαλόνι. Άνοιξα το laptop μου και χάζεψα τα μαθήματα του ερχόμενου εξαμήνου και το χρονικό διάστημα της εξεταστικής. "Θα τα καταφέρω", είπα στον εαυτό μου. Ενδόμυχα όμως γνώριζα ότι μόνο όρεξη για διάβασμα δεν είχα.

Λεπτά αργότερα ο Διαμαντής στεκόταν στο κατώφλι της πόρτας. Με πλησίασε διστακτικά και κάθισε πίσω από την γυμνή πλάτη μου. Με χάιδεψε στοργικά στους ώμους και το κάτω μέρος του λαιμού. "Καθαρά αδερφική κίνηση", σκέφτηκα. Από τη μία με τρέλαινε που μπορούσαμε να είμαστε παθιασμένοι εραστές και αδέλφια ταυτόχρονα και από την άλλη με φόβιζε.

-    Από βδομάδα περιμένουμε επισκέπτες. Θέλω να είσαι ήρεμη. Κυρίως όμως θέλω να μη δώσεις την εντύπωση ότι παίζει κάτι μεταξύ μας.

-    Μάλιστα κύριε, ψέλλισα ειρωνικά. Ποιον περιμένουμε;

-    Υπομονή μικρή, θα το ανακαλύψεις σύντομα.

Αυτή η κλασσική μυστικοπάθεια του ήταν απίστευτα εριστική μερικές φορές. Η εβδομάδα κύλισε χωρίς επαφές παρά μόνο με πεταχτά φιλιά, συμπεριφορά του μου προκαλούσε απορία. Την Τετάρτη, όταν ο ήλιος βυθίστηκε στη θάλασσα, οι γονείς μας παρουσιάστηκαν άξαφνα. Δειπνήσαμε και στο τέλος της βραδιάς καθίσαμε στο σαλόνι πίνοντας κρασί. Ειπώθηκαν εκατοντάδες ερωτήσεις όσον αφορά τις σχολές, την κατάσταση του σπιτιού, τη συντήρησή μας, τη συμβίωσή μας ακόμα. Ο Διαμαντής απαντούσε απρόσωπα, εκδηλώνοντας τη συνήθη αδιαφορία του για εμένα ώστε να μην γίνει οτιδήποτε αντιληπτό. Αποσυρθήκαμε στο κοινό δωμάτιο της παιδικής μας ηλικίας και οι γονείς στο δικό τους. Εξ' αιτίας της τραγικής ζέστης και της έλλειψης ψύξης αναγκαστήκαμε αμφότεροι να αφήσουμε τα πατζούρια ανοιχτά. Τα δωμάτια το ένα δίπλα στο άλλο και η ηχομόνωση περιορισμένη. "Τέλεια...", συνειδητοποίησα. Τα κρεβάτια μας χωρίζονταν από ένα κομοδίνο στο ύψος των κλινών. Το φως της κάμαρας ελάχιστο, προερχόμενο από τις εξωτερικές κολώνες.

Στράφηκα προς την πλευρά του τοίχου ξαπλώνοντας εμβρυακά, φορώντας ένα ροζ νυχτικό. Ένα λεπτό αργότερα αισθάνθηκα την παρουσία του αδερφού μου να ξαπλώνει πίσω μου. Κόλλησε το σώμα του πάνω στο δικό μου και ένιωσα το πέος του σκληρό.

-    Μου έλειψες...

ψιθύρισε και με μία κίνηση παραμέρισε το μικροσκοπικό μου εσώρουχο και καρφώθηκε μέσα μου. Κάθε δυνατή πνοή θα μπορούσε να ακουστεί και αυτό το γνωρίζαμε από το παρελθόν. Ο διάλογος μας, όμως, είχε σχεδόν ανύπαρκτη συχνότητα ήχου.

-    Γύρνα τώρα στα τέσσερα...

πρόσταξε. Υπάκουσα και κάθισα στην ζητούμενη στάση, σηκώνοντας το νυχτικό μου, φανερώνοντας το πίσω μέρος του σώματος. Το βλέμμα μου στραμμένο στο δωμάτιο των γονιών. Έβαλε το σκληρό του καυλί απίστευτα αργά μέσα μου, αφήνοντας με να λιώνω από πόθο. Έτσι συνέχισε για μερικά λεπτά, ώσπου ακούσαμε την πόρτα των γονιών να ανοίγει. Κοκαλώσαμε και κοιτάξαμε το κενό της δικής μας κλειστής πόρτας. Ο πατέρας μου στεκόταν στην άλλη πλευρά και από ότι καταλάβαμε ύστερα προσπαθούσε να ακούσει αν κοιμόμαστε. "Κοιμούνται", ψιθύρισε σχεδόν ξέπνοα, στην μητέρα μας. Δευτερόλεπτα αργότερα ακούσαμε ήχους από παθιασμένα φιλιά και πνιχτούς αναστεναγμούς. Ο Διαμαντής καύλωσε στιγμιαία και κρατώντας με από τα μαλλιά συλλάβισε..."θυμάσαι;". Αυτή η φράση σήμανε το ανελέητο σφυροκόπημά μου. Οι γονείς μας πηδιόταν στο διπλανό δωμάτιο ακριβώς όπως εμείς σε αυτό, ίσως λίγο πιο ήρεμα. Σε κάθε δρασκελιά ακούγονταν ο ήχος των σωμάτων τους και των δικών μας. Συγχρονιστήκαμε πλήρως ώστε να αισθάνονται ότι ακούνε τους εαυτούς τους. Δυστυχώς όμως, για εμάς δεν διήρκησε πολύ.

Ο Διαμαντής αναγκάστηκε να συνεχίσει αθόρυβα και εγώ έλιωνα από την ηδονή. Η αίσθηση έμοιαζε με εκείνη του έρωτα. Τόσο απαλή, τόσο αισθησιακή. Όμως δεν επιζητούσα κάτι τέτοιο εκείνη τη στιγμή. Στην πρώτη βαριά ανάσα τους, που πυροδοτούσε τον βαθύ ύπνο, ξεκίνησε να με πηδάει για ακόμα μία φορά βίαια. Με έσκιζε στα δύο και ένιωθα έτοιμη να φωνάξω από καύλα και πόνο. Τοποθέτησε τα χέρια του στη μέση μου και με κατεύθυνε στον ρυθμό του.

-    Γύρνα ιεραποστολικά, γαμώ το σου. ΤΩΡΑ!

Ξάπλωσα στο κρεβάτι και ο πούτσος του με παραβίασε ξανά. Αυτή τη φορά με έφτυνε και με χαστούκιζε με δύναμη.

-    Πουτάνα, στο διπλανό δωμάτιο οι γονείς μας πηδιότανε και εσύ έτρωγες και τρως ακόμα πούτσο από τον αδερφό σου. Είσαι μια ξεφτιλισμένη, ξεσκισμένη πόρνη. Βρώμικη όσο καμία.

Έγλυψε τις ρώγες μου και τις δάγκωσε σθεναρά. Με ξαναχαστούκισε και με όλη του τη δύναμη έχυσε μέσα μου. Ένα παρατεταμένο "χμ..." ξέφυγε από τα χείλη του και σταδιακά οι ανάσες μας σταθεροποιήθηκαν. Τις επόμενες ημέρες και νύχτες η κατάσταση συνεχίστηκε, όμως αυτά θα σας τα διηγηθώ άλλη φορά. Αν το επιθυμείτε, φυσικά.

 

(Copyright protected OW ref: 86320)