Ο αδερφός μου ο Διαμαντής (2ο μέρος)

1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 4.50 (1 Vote)

Παρατηρήσεις αποστολέα: Αυτό είναι το δεύτερος μέρος της ιστορίας μου με τον Διαμαντή.

Δεν ανταλλάξαμε ούτε μία κουβέντα την υπόλοιπη μέρα. Την επομένη το ζήτημα δεν αναφέρθηκε ούτε λεπτό. Η συμπεριφορά του ήταν πάλι στα φυσιολογικά πλαίσια - αδιαφορία και ελάχιστα σημεία ενδιαφέροντος. Ήταν σαν να μην είχε συμβεί ποτέ τίποτα μεταξύ μας. Άρχισα να αμφιβάλλω αν όντως είχε συμβεί καθώς μέχρι τα μέσα Ιουλίου συνέχισε να συμπεριφέρεται κατά τον ίδιο τρόπο.

-    Το πιθανότερο είναι σε δύο μέρες να φύγω για την Ερέτρια με το αμάξι. Εσύ πότε σκοπεύεις να έρθεις; Με ρώτησε.

-    Γίνεται να έρθω μαζί σου; Έχω πήξει εδώ και η αλήθεια είναι πως χρειάζομαι διακοπές.

-    Ναι, φυσικά.

Η συζήτηση δε συνεχίστηκε. Το εξοχικό μας, που βρισκόταν στην Ερέτρια, θα φιλοξενούσε μόνο δύο παραθεριστές φέτος. Εμένα και εκείνον. Θα ήταν παράξενο καθώς ήταν συνήθεια να πηγαίνουμε οικογενειακώς, όμως οι γονείς μας δεν θα τα κατάφερναν αυτό το καλοκαίρι. Ίσως ήταν η ευκαιρία μου να τον πλησιάσω ξανά. Την Τετάρτη αναχωρήσαμε για την Ερέτρια και το ταξίδι, αν και μικρό, ήταν κουραστικό. Τρεις ώρες στον ίδιο χώρο και είχαμε μιλήσει δύο φορές. Αναρωτήθηκα γιατί απέφευγα τη συνομιλία μαζί του για ένα θέμα που μας αφορούσε και τους δύο και αποφάσισα να του μιλήσω όταν θα φτάναμε.

-    Θα τακτοποιήσω τις βαλίτσες όταν επιστρέψω. Πάω να τρέξω λίγο στο δάσος.

Για κάποιο λόγο η τύχη δεν με ήθελε καθόλου. Ο Διαμαντής ντύθηκε και έφυγε κατευθείαν για τρέξιμο. Θα του έγραφα, δεν υπήρχε άλλη λύση. Του έγραψα ένα μήνυμα και το έστειλα στο κινητό του που ήξερα ότι βρισκόταν σπίτι. Έτσι θα το έβλεπε όταν γυρνούσε. "Μετά το ντους συνάντησέ με στο παρατηρητήριο. Πρέπει να συζητήσουμε." Το παρατηρητήριο ήταν το μοναδικό κοινό μέρος που κρυβόμασταν μαζί κατά τη διάρκεια παιδικών μας χρόνων στο κρυφτό. Όταν έφτασα περίμενα μιάμιση ώρα μέχρι που είδα τον Διαμαντή μπροστά μου και η απίστευτη μυρωδιά του με διαπέρασε. Του ζήτησα να καθίσει αφού εγώ ήμουν ήδη στο πάτωμα.

-    Πες μου.

-    Θέλω να συζητήσουμε για αυτό που συνέβη μεταξύ μας...

-    Ήταν λάθος μικρή και σε παρακαλώ να δεχτείς τη συγγνώμη μου. Δεν ξέρω τι με έπιασε, βγήκα από τα όρια μου, ξέχασα ποιος είμαι. Κάθε μέρα που φτάνει στο τέλος της μου θυμίζει πόσο σιχαίνομαι τον εαυτό μου για αυτό που σου έκανα.

(Η αλήθεια είναι πως ποτέ πριν δεν τον είχα ακούσει να μετανιώνει.)

-    Δεν μου έκανες κάτι που δεν ήθελα, Διαμαντή. Δεν το προκάλεσες καν εσύ. Είμαι ερωτευμένη μαζί σου.

-    Δεν είναι φυσιολογικό, δεν είναι σωστό. Πρέπει να ξεχάσεις αυτή την ιδέα. Είμαστε αδέρφια.

Επικράτησε σιγή και πάλι. Τα μάτια μου είχαν βουρκώσει. Με κοίταξε με οίκτο και στο δευτερόλεπτο σηκώθηκε και έφυγε. Γύρισα σπίτι και τον αντίκρισα καθιστό, με ένα κενό βλέμμα στα μάτια, στον καναπέ. Έτρεξα κοντά του και τον πήρα αγκαλιά. Εκείνος με έσφιξε με τον ίδιο τρόπο που τον είχα σφίξει εγώ τότε. Έπιασα το κεφάλι του στα χέρια μου και άρχισα να τον φιλάω με μανία.

-    Έτσι είσαι; Γαμώτο, Βίβιαν.

Με έγδυσε σε λιγότερο από δύο milliseconds, κατέβασε την φόρμα του και μπήκε μέσα μου.

-    Είσαι άξια της μοίρας σου.

Με γάμαγε πιο άγρια από την πρώτη φορά. Βεβιασμένες κινήσεις συνέθλιβαν το κορμί μου. Το μόνο που μπορούσα να κάνω ενώ το βάρος του είχε πέσει πάνω μου ήταν να αναστενάζω βαθιά. Επιτέλους με πήδαγε.

-    Σήκω πάνω. Σήκω πάνω τώρα.

Σηκώθηκα και μου σκαμπίλισε το κωλαράκι δυνατά. Με έπιασε από το λαιμό και με κόλλησε στον τοίχο. Τύλιξε τα πόδια μου γύρω του και εγώ τον έσφιξα.

-    Πουτανάκι. Ο αδερφός σου σε γαμάει και εσύ γουστάρεις. Είσαι μια βρώμικη πουτάνα, ένα τσουλάκι.

Ο πούτσος του χώθηκε ξανά στο ερεθισμένο μουνάκι μου και ο ρυθμός του αυξήθηκε.

-    Τι καύλα είσαι, γαμώτο μου. Θα χύσω πάνω στον πούτσο σου.

-    Δεν θα κάνεις τίποτα. Όχι πριν σου δώσω την άδεια. Το πουτανάκι μου δεν θέλεις να' σαι; Εγώ σου δίνω διαταγές.

Αυτό είπε και δάγκωσε τον λαιμό μου. Το καυλί του συνέχισε να μπαινοβγαίνει μέσα μου με τάχιστους ρυθμούς. Σε κάποια αόριστη στιγμή με κατέβασε στο πάτωμα και με τράβηξε από το χέρι. Άνοιξε την πόρτα από το δωμάτιο των γονιών και με έριξε στο κρεβάτι.

-    Θυμάσαι; Θυμάσαι τότε που είχαμε ακούσει κάτι θορύβους από το δωμάτιο των γονιών εκείνο το βράδυ και εσύ σαν μικρό κοριτσάκι με ρώταγες τι είναι; Πηδιότανε σαν ζώα. Έτσι θα σε πηδήξω κι εγώ τώρα μωρό μου. Θα σε ακούσει όλο το τετράγωνο.

Αναζήτησε κάτι στο συρτάρι τους. Τον είδα να βγάζει ένα ζευγάρι χειροπέδες και αφού μου φόρεσε τη μία στο ένα χέρι και την πέρασε από το κάγκελο του κρεβατιού, μου φόρεσε και την άλλη.

-    Τώρα είσαι το μικρό μου σκλαβάκι. Είσαι υπό την δύναμη μου.

Χώθηκε μέσα μου και συνέχισε να με σκίζει. Σταμάτησε, βγήκε από το μουνάκι μου και ο πούτσος του βρέθηκε στο κωλαράκι μου.

-    Γαμώτο, Διαμαντή μην το κάνεις είμαι παρθένα από πίσω.

-    Δε θα πάρω την άδεια σου.

Άρχισε να με ξεσκίζει βίαια και ένιωθα ότι άνοιγα στα δύο. Ξεκίνησα να φωνάζω και να του λέω να σταματήσει όμως μου έκλεισε το στόμα με το χέρι του. Συνέχισε ότι έκανε και από τα μάτια μου πλέον έτρεχαν δάκρυα. Ο πόνος δεν γινόταν ηδονή και εγώ υπέφερα ενώ εκείνος με κοίταγε προσηλωμένος.

-    Χύνω, γαμώτο. Χύνω!

Ελευθέρωσε το χέρι του από το στόμα μου και μέσα σε δευτερόλεπτα τελείωσε πάνω στο στήθος μου. Το έσφιξε δυνατά και με το δάχτυλό του με πρόσταξε να δοκιμάσω. Ύστερα άρχισε να βάζει τα δάχτυλα του μέσα μου και σε δύο λεπτά τελείωσα και εγώ. Κάπως έτσι κλείνει και το δεύτερο μέρος της ιστορίας μου με τον Διαμαντή. Έπεται και συνέχεια, αν το θέλετε φυσικά.

 

(Copyright protected OW ref: 81167)